مدیران فوتبال؛ ستاره‌های سکوها و رسانه‌های ورزشی

به روز شده:  15:52 گرينويچ - دوشنبه 21 ژانويه 2013 - 02 بهمن 1391
رویانیان و فتح الله زاده

محمد رویانیان و علی فتح الله زاده همواره در گفت و گو با رسانه‌ها از موانعی که پیش روی آنها قرار دارد گله‌مند هستند

بازی تیم استقلال با تساوی بدون گل در جریان است. این تیم برای تداوم صدرنشینی، نیاز مبرمی به گل دارد. تیم حریف هم ضمن تلاش برای حفظ نتیجه در صدد استفاده از ضدحملات است برای رسیدن به دروازه آبی پوشان.

تماشاگران حاضر در ورزشگاه اما شعاری که سر می‌­دهند، ارتباطی به جریان مسابقه و کنش موجود در زمین ندارد. آن­ها دقایقی است که فریاد می­زنند: «فتح ­الله، فتح ­الله، دوسِت داریم به مولا.»

در جریان بازی پرسپولیس نیز هر هفته این شعار شنیده می­‌شود: «به احترام سردار، اس‌­اسیا خبردار».

عکس قضیه هم برقرار است. هواداران استقلال شعاری را در نکوهش محمد رویانیان ساخته‌­اند، هواداران پرسپولیس هم شعاری را در هجو علی فتح­‌الله­‌زاده. شعارهایی که هنگام پخش زنده تلویزیونی بازی­‌های این دو تیم، به وضوح شنیده می­شود.

در تیم ملوان بندرانزلی با وجود ستارگان پابه توپی مثل پژمان نوری و مازیار زارع، خبرسازترین چهره حسین هدایتی است. تیمی با قدمت نساجی قائم­شهر که در سال ۱۳۳۹ تاسیس شده، سال‌ها خبرساز نشده بود تا این­که گفته شد زینب امیرکمالی قرار است این تیم را بخرد. خبری که نساجی را به صدر خبرهای رسانه‌­های ورزشی آورد.

نام تیم استقلال اهواز قبل از فوتبالیست های تکنیکی، یادآور برادران شفیعی­‌زاده است و اسم تیم داماش گیلان که می‌­آید، تصویر امیر عابدینی برجسته‌­تر از بقیه است. به طور کلی در ایران کم نیستند باشگاه­‌هایی که معروف ترین عضوشان، مدیر یا مالک آن باشگاه است.

امیر عابدینی

نام امیر عابدینی بیش از باشگاه داماش گیلان بر سر زبان‌هاست

مالکان و مدیرعامل­‌ها در برنامه­‌های ورزشی صداوسیما هم حضور پر رنگی دارند. علی فتح‌­الله زاده و محمد رویانیان تقریباً هر هفته در دو برنامه ۹۰ و ورزش و مردم، صحبت می­‌کنند. مدیرانی که به صورت مستقیم و بی­واسطه از سوی دولت منصوب شده‌­اند اما همواره معتقدند موانعی پیش روی اهداف و برنامه­‌های آن­ها وجود دارد. همیشه تاکید می­‌کنند ناگفته­‌هایی دارند و با اطمینان، از وجود دست­‌های پشت پرده و افرادی خبر می‌­دهند که خواهان موفقیت تیم­‌های آن­ها نیستند.

با توجه به ساختار نظام ورزشی در جمهوری اسلامی ایران، این دو پرسش بدون پاسخ مانده است که چرا از معرفی «دست­‌های پشت پرده» و سلاح نامرئی آن­ها خودداری می­‌شود و اصولاً آن­ها چگونه از زیر نگاه تیزبین دستگاه‌­های امنیتی گذشته و به ورزش ایران رخنه کرده‌­اند؟

این سوال­‌ها پاسخی ندارند اما مدیران همچنان روی آنتن هستند و مصاحبه­‌های­شان در شبکه­‌های رادیویی و تلویزیونی، بی وقفه ادامه دارد.

مخاطبین حرف‌ه­ای ورزش که از طریق کانال­‌های ماهواره‌ای و اینترنت، شبکه­‌های ورزشی در رسانه­‌های بین­‌المللی را دنبال می­‌کنند، می­‌دانند که مدیران ورزش هیچ کشوری مانند ایران، چنین حضور پر رنگ و مداومی در رسانه‌­ها ندارند.

مدیرانی که هم تریبون­‌ها را در اختیار دارند و هم گله­‌مند هستند از این­که حرف­‌های خود را نزده‌­اند و قصد دارند به وقت مقتضی، سکوت خود را بشکنند.

حسین هدایتی

حسین هدایتی در سال‌های گذشته با در اختیار گرفتن تیم‌های مختلف به چهره‌ اول فوتبال خصوصی در ایران تبدیل شده است

روی کاغذ، اغلب باشگاه‌­های فوتبال در ایران دارای ساختاری حرف‌ه­ای مشابه نمونه­‌های اروپایی هستند. هیات مدیره دارند، کمیته فنی، معاونت­‌های گوناگون تصمیم­‌سازی در شاخه‌­های مختلف، کمیته انضباطی، تیم رسانه‌­ای و واحد روابط عمومی و بخش­‌های متنوع دیگر.

اما در عمل و در بسیاری از تیم­ها، این مدیرعامل است که حرف اول و آخر را می­زند. به جای کمیته فنی فکر می­کند که مربی تیم در کار خود متزلزل است، به جای هیات مدیره تصمیم می­گیرد مربی را برکنار کند. به جای کمیته انضباطی باشگاه، بازیکن تیم خود را جریمه می­کند. به جای روابط عمومی، اخبار باشگاه را در اختیار رسانه‌­ها می­‌گذارد و مصاحبه می­‌کند. در چند مورد نیز به گواه بازیکنان و مربیان، مدیرعاملان به جای مربیان، حتی دوست دارند در نقش مربی ظاهر شوند و در ارنج تیم دخالت کنند!

با این وصف، چندان هم عجیب نیست که در گرماگرم بازی و در اوج هیجان، تماشاگرانی که روز به روز هم از تعدادشان کاسته می­شود، به جای تشویق بازیکنان، مدیرعاملان را تشویق می­کنند.

روزگاری در ایران فقط بازیکنان بودند که از فشار سنگین مسابقات و خستگی ساق­ها ابراز نارضایتی می­کردند و گاهی خبر از خداحافظی احتمالی می­دادند. فقط بازیکنان بودند که می­گفتند بار سنگین رقابت­ها را به خاطر علاقمندان فوتبال تحمل می­کنند تا شادی را به آن­ها هدیه کنند.

این معادله حالا در برخی تیم­های ایرانی وارونه شده. به جای بازیکنان، این مدیران هستند که ستاره شده­اند. از فشار سنگین فضای فوتبال گله دارند، مصاحبه­هایشان خریدار دارد و مدام، احساس خستگی خود را در برنامه زنده تلویزیونی مطرح می­کنند. تهدید به خداحافظی می­کنند، با این تاکید که بار سنگین رقابت­ها را به خاطر هواداران تحمل می­کنند.

موضوعات مرتبط

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.