استقلال به‌دنبال سومین قهرمانی در آسیا

Image caption استقلال در بازی رفت یک بر صفر بوریرام را شکست داد

استقلال چهارشنبه در بازی برگشت یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان آسیا مقابل بوریرام یونایتد قرار می گیرد. در بازی رفت تیم تایلندی به رغم شکست با یک گل تیمی کاملا منظم و با برنامه بود.

استقلال این روزها شرایط خوبی ندارد. در سه بازی گذشته، این تیم در لیگ برتر تنها موفق به کسب یک امتیاز شده که نشان از مشکلات فراوان آبی پوشان خصوصا در سیستم دفاعی این تیم است.

امیر قلعه نویی تمامی تمرکزاش را به بازیهای آسیایی معطوف کرده و با این تفکر که در لیگ فرصت کافی برای جبران دارد سعی می کند ناکامی های اخیر این تیم را کم رنگ کند.

استقلال در شهر بوریرام بازی بسیار سختی را پیش رو دارد اما به لطف پیروزی یک بر صفر در تهران می‌تواند با نتیجه مساوی بدون گل نیز به مرحله یک چهارم نهایی صعود کند.

به همین دلیل استقلال باید در استراتژی تیمی خود در بازی پیش رو تجدید نظرکلی کند.در این بازی سیستم دفاعی استقلال باید بسیار منظم و بابرنامه باشد تا علاوه بر اینکه مانع گلزنی حریف می شوند با استفاده از شرایط ضد حمله به گل نیز برسند.

بهترین تیم‌های دفاعی دنیا نیز برنامه روشنی در حمله دارند و استقلال نباید فقط به فکر دفاع مطلق باشد. بوریرام تیمی کاملا دفاعی با سیستمی بسته است اما این تیم در این بازی نیاز به گل دارد و همین موضوع می‌تواند به کمک استقلال بیاید.

اگر آبی پوشان در ضد حمله استراتژی مشخصی داشته باشند رسیدن به گل در این بازی دور از دسترس نیست. فلسفه مربی‌گری امیر قلعه نویی تا حدود زیادی پرو اکتیو است.

بدین معنی که در بیشتر تیم‌هایی که مربی‌گری کرده سعی می‌کند قدرت تیمی خود را به حریف تحمیل کند. با توجه به شرایط کنونی استقلال این استراتژی می‌تواند خطرناک باشد.

استقلال در دفاع بسیار ضربه پذیر است.این تیم هم در دفاع فردی و هم در دفاع گروهی و یا تیمی با ضعف‌های فراوانی روبرو است. برای مثال در بازی گذشته استقلال مقابل ذوب آهن ضعف مدافعین مرکزی استقلال در ارسال از جناحین در گل اول مشهود بود که نمونه ای از اشتباهات فردی مدافعین است.

گل دوم ذوب آهن نیز نمونه ای از ضعف دفاع تیمی و گروهی استقلال است. زمانی که قاسم حدادی فر پاس ابتدایی را صادر کرد در حدود چهل متر بدون اینکه از طرف هیچ‌ یک از هافبک‌های استقلال تعقیب شود به محوطه پنالتی رسید و گل دوم را به‌ثمر رساند.

به نظرم بازی با ذوب آهن بهترین فرصت برای استقلال بود تا بتواند سیستم های دفاعی خود را به منظور مقابله با بوریرام تمرین کند که متاسفانه کادر فنی استقلال این موقعیت خوب را از دست دادند.

نماینده تایلند به لطف بازیکنان حرفه ای از کشور اسپانیا توانسته خود را به این مرحله از مسابقات برساند. مربی جدید و اسپانیایی آنها منندز احتمالا تغییرات آنچنانی در نوع بازی تیم خود بوجود نمی آورد.

بوریرام در بازیهای خارج از خانه با سیستم ۲-۳-۵ و در بازیهای خانگی با سیستم ۲-۵-۳ بازی می‌کند. این تیم در پیشانی خط حمله بازیکنی اسپانیایی بنام بروکال دارد که ارتباط نزدیکی با دیگر هافبک اسپانیایی این تیم کارملو دارد.

ارتباط خوب بازیکنان اسپانیایی این تیم در خطوط سه گانه قدرت اصلی تیم تایلندی به‌شمار می آید. به همین دلیل اتخاذ سیستمی که نقاط قوت این تیم را کم اثر کند می تواند کلید پیروزی استقلال در این دیدار باشد.

بعنوان مثال میرور سیستم و یا سیستم آینه ای می‌تواند در این بازی به کمک استقلال بیاید. این سیستم دقیقا بر مبنای آرایش تیم مقابل چیده می شود و هر بازیکن یار مستقیم خود را می‌شناسد که در این صورت کارهای دفاعی تا حدودی آسانتر می شود.

با توجه به اینکه امیرقلعه نویی آشنایی کاملی به سیستم ۲-۵-۳ دارد شاید این تغییرسیستم به کمک استقلال بیاید. البته نباید فراموش کنیم که تیم‌های ایرانی در ارایه سیستم‌های متفاوت تا حدودی ضعف دارند.

شاید مقایسه تیم‌های ایرانی با کشورهای صاحب فوتبال منطقی نباشد اما برای مثال باشگاه‌های ایتالیایی در جریان بازی ممکن است سه و یا چهار بار سیستم تیمی خود را تغییر دهند و با سه و یا چهار مدافع در زمین حاضر شوند.

این تفکر که سیستم ۲-۵-۳ در فوتبال دنیا منسوخ است موجب شده تیم‌های ایرانی هیچ‌گونه تمایلی برای بازی با این سیستم از خود نشان ندهند در حالی که هر سیستمی در شرایطی خاص می‌تواند به کمک هر تیمی بیاید.

نباید فراموش کنیم توانایی بازیکنان است که می‌توانند باعث اعتبار هر سیستمی شود. در این صورت استفاده از پژمان منتظری در کنار صادقی و عمران زاده در دفاع سه نفره علاوه بر اینکه می‌تواند کندی مدافعان مرکزی را برطرف کند کمبود بازی‌خوانی این دو را نیز جبران کند.

خسرو حیدری و هاشم بیک زاده در نقش بال‌های کناری حضوری فعال در دفاع دارند که در صورت نیاز خسرو حیدری می‌تواند در حمله شرکت کند.

استقلال در میانه میدان با استفاده از نکونام، تیموریان و ساموئل به‌عنوان سه هافبک مرکزی که در زمان‌هایی نیزتوسط یکی از فورواردها حمایت می‌شود می‌تواند به ۱-۶-۳ تغییر سیستم دهد و با برتری عدی در میانه میدان امکان بازی‌سازی را از هافبک‌های تیم تایلندی بگیرد.

از بین قاضی ، برهانی و مجیدی یک نفر می‌تواند نقش تک مهاجم را بازی کند. اکبرپور و یا نظری در نقش هافبک – مهاجم می‌توانند مهره‌های احتمالی قلعه نویی در این دیدار باشند.

بوریرام در اصطلاح فوتبال عمودی بازی می‌کند یعنی با چند پاس کوتاه عمقی و با حداکثر سرعت خود را به حمله می‌رسانند.

در این صورت استقلالی‌ها با عرض دادن به بازی و حفظ توپ می‌توانند جریان بازی را در اختیار بگیرند. در زمان‌هایی که مجیدی در خط حمله قرارمی‌گیرد فضای پشت مدافعان بوریرام می‌تواند مورد توجه استقلال قرار گیرد.

حفظ توپ در زمین خودی توسط یاران استقلال باعث می‌شود تا خط دفاعی بوریرام جهت حمایت از خط هافبک و فوروارد به مرکز زمین نزدیک شوند که در این صورت فضایی در پشت مدافعین مرکزی این تیم بوجود می آید که فرهاد مجیدی با سرعت خود می‌تواند از این فضا به‌نحو شایسته استفاده کند.

استقلال در میانه میدان فاقد بازیکنی تمام عیار و بازیساز در فاز حمله است و استفاده از توپ‌های بلند و مستقیم به فضای پشت مدافعین بوریرام می‌تواند یکی از راه‌های رسیدن به گل در این دیدار باشد.

نباید فراموش کنیم با حضور بازیکنان بلند قامتی همچون قاضی، نکونام، عمران زاده، صادقی و تیموریان استقلال می‌تواند در ضربات ایستگاهی نیز بوریرام را غافلگیر کند.

استقلال در این مسابقه باید بسیار هوشیار باشد شرایط آب و هوایی تایلند در روند بازی بسیار تاثیرگذار است و دویدن‌های بی مورد و اصرار به کارهای انفردی توان بدنی بازیکنان را تحلیل می‌دهد که می‌تواندبه ضرر استقلال باشد.

وجود بازیکنان با تجربه برگ برنده آبی پوشان در این بازی سخت است مدیریت و کادر فنی استقلال به رغم مشکلات فراوان اقتصادی و مصدومیت بازیکنان کلیدی امید فراوانی دارند تا در این بازی به موفقیت برسند که دور از دسترس نیز نیست. شکست در این دیدار وحذف از لیگ قهرمانان آسیا میتواند روزهای دشوار و پرتنشی را برای امیرقلعه نویی و باشگاه استقلال رقم زند.