'تیم ملی انگلستان فقط برای انگلیسی‌ها'

اظهار نظر جک ویلشر، هافبک میانی تیم ملی فوتبال انگلستان و باشگاه آرسنال در مورد اینکه فقط انگلیسی‌ها باید برای تیم ملی این کشور بازی کنند، بحث برانگیز شده است.

اظهار نظر ویلشر در حالی مطرح می‌شود که ادنان یانوزای، بازیکن بلژیکی منچستر یونایتد زیر ذره بین روی هاجسن، مربی تیم ملی فوتبال انگلستان قرار دارد.

هرچند که جک ویلشر بعدتر گفت نظرش در مورد انتخاب اعضای تیم ملی به یانوزای برنمی‌گردد.

با این همه آرسن ونگر، مربی فرانسوی تیم فوتبال آرسنال هم با دفاع از هافبک این تیم به بی‌بی‌سی گفت: با نظر او [ویلشر] موافقم و همیشه گفته‌ام که هدایت تیم ملی انگلستان را هم یک انگلیسی باید به عهده بگیرد.

آقای ونگر همچنین هشدار داد که تیم ملی نباید سیاست تیم‌های باشگاهی را پیش بگیرد که بازیکنان را برای بازی در تیم‌هایشان، بدون درنظر گرفتن ملیت آنها، استخدام می‌کنند.

در واکنش به اظهار نظر ویلشر، کوین پترسن، بازیکن متولد آفریقای جنوبی تیم کریکت انگلستان در توئیتر پرسید: دوست دارم بدانم که "خارجی" را چطور تعریف می‌کنید؟ آیا کسی مثل من یا اندرو اشتراوس (کاپیتان سابق تیم ملی کریکت انگلستان و متولد آفریقای جنوبی)، جاناتان تروت و مت پرایور (بازیکنان سابق کریکت)، جاستین رز (بازیکن گلف)، کریس فروم (دوچرخه سوار) و مو فرح (دونده سومالیایی تبار برنده مدال طلای المپیک) را هم جزو بازیکنان خارجی حساب می‌کنید؟ [ما هم] به همان اندازه متفاوتیم و این مربوط به نمایندگی کردن کشور شماست، در هر ورزشی.

ویلشر در جواب پترسن گفت: من هیچوقت نگفتم که متولدین انگلستان فقط باید برای تیم ملی انتخاب شوند. با احترام فراوان به افرادی مثل کوین پترسن، مو فرح و ویلفرد زاها که باعث افتخار کشورند.

او در ادامه توضیح داد که منظورش در مورد فوتبال و بازیکنانی است که در بزرگسالی به کشوری می‌روند و به دلیل اینکه می‌توانند گذرنامه آن کشور را بگیرند برای بازی در تیم ملی آن کشور انتخاب می‌شوند؛ من مخالف [این روش هستم].

اما مسئله ملیت در دنیای مدرن و با قوانین موجود پیچیده‌تر از اینهاست، به عنوان مثال یانوزای، در بروکسل و از پدر و مادری آلبانیایی-کوزوویی زاده شده است و به همین دلیل می‌تواند برای تیم‌های ملی بلژیک و آلبانی بازی کند؛ او، همچنین، به واسطه اجدادش، می‌تواند به عضویت تیم ملی ترکیه هم در آید.

امید انگلیسی‌ها برای به کارگیری بازیکنان خارجی در تیم ملی از قانون فیفا نشات می‌گیرد که به بازیکنانی که "پنج سال متوالی بعد از رسیدن به ۱۸ سالگی در محدوده یک اتحادیه فوتبال زندگی کرده باشند" اجازه می‌دهد که به عضویت تیم ملی آن کشور درآیند.

با توجه به این قانون یانوزای، باید تا سال ۲۰۱۸ برای پیوستن به تیم ملی انگلستان صبر کند.

با توجه به پیچیدگی‌های مطرح در زمینه مساله ملیت، ونگر معتقد است که پیش از هر چیز باید "به واقع معلوم کرد که بازیکن انگلیسی یعنی چه؟"

او در ادامه با اشاره به بازیکنانی که دارای ۳ ملیت هستند گفت: " از حس آنها در مورد سه ملیتی بودن پرسیده‌ام، کسانی که به عنوان مثال در آفریقا به دنیا آمده‌اند و به اروپا آمده‌اند و برای چند سال در کشوری زندگی کرده‌اند و بعد برای پیدا کردن کار مجبور به نقل مکان به کشور دیگری بوده‌اند."

آرسن ونگر معتقد است که یکی از وظایف سیاستمداران مدرن تعریف کردن [مفهوم] ملیت است، چرا که برای بعضی، گذرنامه تنها تعریف کننده ملیت آنها نیست.

در مورد نمونه ادنان یانوازی آرسن ونگر می‌گوید: "شش ماه است به این کشور آمده‌ای و میخواهی برای [تیم ملی] این کشور بازی کنی؟ واقعگرایانه نیست، حداقل چند سالی باید در انگلستان بازی کنی بعد...، اما ینوازی هنوز انتخاب نکرده است که برای کدام کشور می‌خواهد بازی کند."

هری ردنپ، مربی کوئینز پارک رنجرز، در مصاحبه با بی‌بی‌سی در این مورد می‌گوید که اگر کسی به اینجا آمده و درس خوانده و والدینشان آنها را به اینجا آورده‌اند، صد در صد با ویلشر موافق نیست.

اما مربی کوئینز پارک در مورد پیوستن کسی که در کشوری دیگر زندگی و بازی کرده است و بعد در سن ۱۷ - ۱۶ به کشور دیگری می‌رود، به تیم ملی آن کشور مخالف است.

بر اساس قوانین انگلستان، ایربند شمالی، ولز و اسکاتلند، کسی که پیش از سن ۱۸ سالگی وارد یکی از این چهار کشور شده باشد و دست کم ۵ سال درس خوانده باشد، می تواند برای بازی در تیم ملی انتخاب شود.