فینال تور جهانی تنیس؛ قدرت نمایی نادال، پیروزی جوکوویچ

Image caption نواک جوکوویچ بار دیگر فدرر را در این فصل شکست داد

در روز دوم فینال تور جهانی تنیس، مهم‌ترین بازی‌های مرحله گروهی انجام شد و مدعیان اصلی قهرمانی روبروی هم ایستادند. در مسابقاتی که تکرار دیدارهای نیمه نهایی مسترز پاریس بود، در گروه A رافائل نادال، دارنده ۱۳ گرند اسلم با داوید فرر بازی کرد و در گروه B نیز نواک جوکوویچ مرد شماره دو تنیس جهان برای سی و یکمین بار با راجر فدرر مسابقه داد.

رافائل نادال تنها سه روز پس از شکست در نیمه نهایی مسترز پاریس توانست از دوست و هموطن‌اش داوید فرر، انتقام بگیرد. مرد شماره یک تنیس جهان در دیداری آسان توانست مرد شماره ۳ این رشته را با نتایج ۳-۶ و ۲-۶ شکست دهد.

فرر که در این مسابقه آشکارا خسته بود، نتوانست نمایش معمول‌اش را داشته باشد و در بازی‌اش خبری از آن ضربات قدرتمند و دویدن‌های بی امان در انتهای زمین نبود. او که بیش از همیشه اشتباه می‌کرد، تنها ۷۴ دقیقه جلوی حریف چپ دست‌اش دوام آورد.

فرر که دو روز قبل از این مسابقه، با جوکوویچ در فینال مسترز پاریس بازی کرده بود و هفت هفته پیاپی است که در تورنمنت‌های تنیس حضور دارد، پس از یک فصل «فرسایشی» به لندن آمده است. او با این که در فصل جاری تنها دو بار قهرمان شده، اما بیشترین میزان حضور در تورنمنت‌ها (۲۳ دفعه) را در میان هشت بازیکن حاضر در لندن دارد.

با این حال از نظر این تنیس باز اسپانیایی «خستگی» بهانه مناسبی برای باخت نیست:«نمی‌دانم از میان ده بازیکن برتر تنیس، کس دیگری هم هفت هفته پشت سر هم بازی کرده یا نه. من خسته بود، ولی رافا هم خسته است و همین طور جوکوویچ. می‌دانید که ما برای این به لندن رسیده‌ایم که طی فصل بازی‌های زیادی کرده‌ایم. طبیعی است که همه ما خسته هستیم. توضیح‌اش سخت است، ولی امروز روزِ من نبود.»

اما نادال که این فصل با حضور در ۱۶ رقابت، ۱۰ قهرمانی در کارنامه دارد، رمز پیروزی‌اش را تغییر در جزئیات دانست:«طی سه روز هیچ چیز مهمی عوض نمی شود، اما خب شاید بشود گفت، که بازی در فینال پاریس موجب شد او کمی خسته تر به لندن برسد و همچنین زمان کافی برای تطبیق با این زمین که کمی از آن یکی کندتر است را نداشته باشد. در پاریس من روی ضربات اول اشتباه داشتم. من ضربات زیادی را سمت بک هند او زدم، ولی داوید خیلی سریع بود و بلافاصله خودش را در موقعیت فورهند قرار می‌داد و ضربه می‌زد و کنترل بازی را در دست می‌گرفت. برای همین این بار تغییرات کوچکی روی ضربات اولم دادم.» به این ترتیب نادال گام اول را برای تاریخ سازی برداشت. او اگر بتواند قهرمان این تورنمنت شود، پس از آندره آغاسی تبدیل به تنها تنیس بازی خواهد شد که در هر چهار گرند اسلم، المپیک، جام دیویس و فینال تور جهانی تنیس قهرمان شده است.

در مهم‌ترین بازی گروه B مسابقات نیز نواک جوکوویچ مرد شماره ۲ تنیس جهان به مصاف راجر فدرر رفت.

فدرر با این که از سال ۲۰۰۹ که این مسابقات به لندن آمده، دیدار افتتاحیه اش را نباخته بود، این بار مقابل «نوله» با نتایج ۶-۶ و ۷-۶ ، ۴-۶ شکست خورد. جوکوویچ که ۱۷ مسابقه قبلی‌اش را با برد پشت سر گذاشته بود، فدرر را نیز از پیش رو برداشت تا هم یک گام دیگر به دفاع از عنوان قهرمانی‌اش نزدیک شود و هم بخت خود را برای رسیدن به صدر جدول رده بندی تنیس بازان برتر جهان حفظ کند.

او که دو روز قبل از این مسابقه، جام قهرمانی مسترز پاریس را بالای سر برده بود، مانند سایر ورزشکاران حاضر در این تورنمنت، بیش از هر چیز به فکر حفظ قدرت بدنی‌اش است:«نبرد فیزیکی سختی بود. فقط ۴۸ ساعت قبل در پاریس بازی کرده بودم و حالا این که توانستم به این خوبی بازی کنم و راجر را ببرم، فوق العاده است.»

گرچه آخرین قهرمانی فدرر در گرند اسلم‌ها به ویمبلدون ۲۰۱۲ بر می‌گردد و با این که او امسال نمایشی ضعیف داشته و تنها دوبار توانسته در مسابقه با ده مرد برتر این رشته پیروز شود، ولی پر افتخارترین تنیس باز تاریخ جهان هنوز هم لذت بخش بازی می‌کند.

هنوز هم هیچ کدام از رقبایش نمی‌توانند بسیاری از ضربات را به «ظرافت» و «زیبایی» او بزنند. احتمالاً رمز محبوبیت فوق العاده او هم در همین است.

درسالن O۲ لندن حتی با چشمان بسته و تنها از روی تشویق تماشاگران هم می‌شد حدس زد که فدرر امتیاز گرفته یا حریف‌اش. او که پیرترین تنیس باز حاضر در مسابقات است، گفت:«پس از تمام بازی‌های این فصل دوباره توانسته‌ام به شرایط نسبتاً خوب بدنی برسم و کمی متاسفم که از شانس‌هایم بهتر استفاده نکردم.»