ایتالیا؛ لاجوردی‌ها

حق نشر عکس AP

چگونه به بازی ها راه یافتند

با آنکه حریفان قدری در گروه B اما برای راهیابی به عنوان تیم اول به برزیل کار زیاد دشواری نداشتند. شش پیروزی و چهار تساوی و بدون باخت، نتیجه عملکرد لاجوردی پوشان در این گروه بود.

در خانه فقط در مقابل ارمنستان، آن هم در حالیکه صعودشان قطعی شده بود با نتیجه ۲ بر ۲ متوقف شدند و در باقی بازی ها میهمان‌شان را شکست دادند.

بهترین نمایش جهانی

پس از برزیل پرافتخارترین تیم جهان هستند. فقط در در دوره (۱۹۳۰ و ۱۹۵۸) حضور نداشته‌اند. کارنامه پربارشان شامل ۴ قهرمانی، ۲ بار نایب قهرمانی و یک مقام سومی و یک مقام چهارمی است.

آخرین بار در سال ۲۰۰۶ در آلمان با شکست دادن فرانسه در ضربات پنالتی به قهرمانی رسیدند. اما بدترین نتیجه شان دوره پیش بود که به عنوان مدافع عنوان قهرمانی در مرحله گروهی حذف شدند.

برخلاف سابقه خیره کننده شان در جام جهانی، در جام ملت‌های اروپا با توجه به اسم و رسم شان چندان درخشان نبوده اند و از نظر افتخار آفرینی پائین تر از کشورهایی چون آلمان، اسپانیا، فرانسه و شوروی سابق قرار دارند. فقط یک بار آن هم ۴۶ سال پیش قهرمان اروپا شدند و دو بار هم در سال های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۶ به فینال رسیدند.

مربی

چزاره پراندلی

پس از پنج فصل نسبتا موفقیت با فیورنتینا، در پی نمایش فاجعه بار ایتالیا در جام جهانی ۲۰۱۰، جایگزین مارچلو لیپی شد.

این مربی ۵۷ ساله که پیش از این سابقه مربی گری در سطح ملی نداشت، بزرگترین افتخارش در سطح باشگاهی به قهرمانی رساندن تیم ورونا در سری ب ایتالیا بود.

اما رساندن ایتالیا به فینال جام ملت های اروپا در سال ۲۰۱۲ ان هم پس از نمایش فاجعه بار ایتالیا در جام جهانی دو سال پیش از آن، افتخاری بزرگی برای او محسوب می‌شود.

یک سال بعد او در جام کنفدراسیون ها ایتالیا را به مقام سومی رساند.

ستاره

ماریو بالوتلی

حق نشر عکس Getty
Image caption ماریو بالوتلی

مهاجم جنجالی ایتالیا که پس از جدایی از منچستر سیتی، روزهای خوبی را میلان می‌گذراند، با پنج گل بهترین گلزن گروه B بود.

اگر این بازیکنِ زاده سیسیل و بزرگ شده استان لمباردی بتواند خشم خود را کنترل کند و با حرکت های واکنشی خود و تیمش را به دردسر نیندازد، قطعا در برزیل برگ برنده‌ای برای ایتالیایی‌ها خواهد بود که بتوانند ناکامی دوره پیش را جبران کنند.

او در این فصل در آث میلان در ۲۰ بازی ۱۵ گل زده که در مقابل ۲۰ گلی که در ۵۴ بازی در منچستر سیتی زده، جهش شگفت انگیزی محسوب می شود که شاید این عطش گلزنی بتواند به راحتی ایتالیا به مرحله‌های بعدی در جام جهانی برساند.

بازیکن افسانه‌ای

دینو زوف

دروازه بانی که با تیم ایتالیا به همه افتخاراتی که یک بازیکن آرزو دارد رسیده است. او که از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۳ سنگربان تیم ملی ایتالیا بوده است. در سال ۱۹۶۸ همراه با ایتالیا قهرمان اروپا شد و در سال ۱۹۸۲ که بازوبند کاپیتانی را بر بازو داشت، با این تیم قهرمان جام جهانی شد.

زوف که به عنوان یکی از بهترین دروازه بانان تاریخ فوتبال جهان شناخته می‌شود، مسن‌ترین بازیکن تاریخ جام جهانی بوده که جام قهرمانی را بالای سر برده است.

او همچنین رکورد بیشترین زمان بسته نگه داشتن دروازه اش در بازی های ملی را داراست.

زوف برای تیم یوونتوس ۳۳۰ بار به میدان رفت و چندین بار با این تیم به قهرمانی سری آ رسید. او یک بار به عنوان بازیکن و یک بار به عنوان مربی با یوونتوس به قهرمانی جام یوفا دست یافته است.

حضور در جام جهانی

۱۹۳۴ (برنده) ، ۱۹۳۸ (برنده) ، ۱۹۵۰ (دور اول) ، ۱۹۵۴ (دور اول) ، ۱۹۶۲ (دور اول) ، ۱۹۶۶ (دور اول) ، ۱۹۷۰ (مقام دوم) ، ۱۹۷۴ (دور اول) ، ۱۹۷۸ (دور اول) ، ۱۹۸۲ (برنده ) ، ۱۹۸۶ (دور دوم) ، ۱۹۹۰ (مقام سوم) ، ۱۹۹۴ (مقام دوم) ، ۱۹۹۸ (یک چهارم پایانی) ، ۲۰۰۲ (دور دوم) ، ۲۰۰۶ (برنده) و ۲۰۱۰ (دور اول)