کاستاریکا در جام جهانی؛ در آرزوی تکرار درخشش جام ۹۰

حق نشر عکس AP

چگونگی راهیابی به مسابقات

کستاریکا به‌عنوان یکی از ۶ تیم برتر کنفدراسیون آمریکای شمالی و مرکزی و حوزه کارائیب (کونکاکاف) از شرکت در دو دور اول مرحله مقدماتی معاف بود. این کشور در دور سوم در گروهی چهار تیمی در کنار مکزیک، السالوادور و گویان قرار گرفت.

در این گروه مکزیک با بردن هر ۶ مسابقه‌اش صدرنشین شد و کستاریکا با ۱۰ امتیاز بالاتر از السالوادور قرار گرفت و به‌عنوان تیم دور راهی دور پایانی مرحله مقدماتی شد.

علاوه بر مکزیک، دیگرهای تیم‌های صعود کننده، آمریکا، هندوراس، جامائیکا و پاناما بودند. در این دور، کستاریکا در هیچیک از بازی‌های خارج از خانه بردی بدست نیاورد، اما با پیروزی در هر ۵ بازی خانگی با ۱۸ امتیاز پس از آمریکا دوم شد، و یکی از ۳ سهمیه مستقیم کونکاکاف برای حضور در جام جهانی ۲۰۱۴ را بدست آورد.

بهترین نتایج در جام‌های جهانی

بهترین نتایج کستاریکا در جام‌های جهانی به سال ۱۹۹۰ بازمی‌گردد. در آن سال کستاریکا در اولین حضورش در جام‌های جهانی با برزیل، سوئد و اسکاتلند همگروه شد، و با وجود اینکه تصور می‌شد مقابل این حریفان نامدارتر بخت چندانی نداشته باشد، در بازی اول اسکاتلند را شکست داد.

کستاریکایی‌ها بازی دوم را با تنها یک گل به برزیل باختند، اما در بازی آخر مرحله گروهی سوئد را هم ۲-۱ شکست دادند و به یک‌هشتم نهایی راه یافتند.

هرچند کستاریکا در این مرحله ۵-۱ مغلوب چکسلواکی و توماس اسکوراوی، مهاجم گلزنش شد، اما همین حضور در جمع ۱۶ تیم برتر بهترین نتیجه این کشور در تاریخ جام‌های جهانی بوده است.

سرمربی

خورخه لوئیس پینتو

این مربی ۶۰ ساله کلمبیا قبلا هم بین سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ سرمربی تیم ملی کستاریکا بوده است. او مربیگری را حدود ۳۰ سال پیش آغاز کرده، و سابقه قهرمانی در لیگ باشگاهی کلمبیا، پرو، کستاریکا و ونزوئلا را دارد.

خورحه پینتو مدتی هم سرمربی تیم ملی کشورش بوده است. او از سال ۲۰۱۱ دوباره هدایت تیم ملی کستاریکا را برعهده گرفته است.

ستاره افسانه‌ای

پائولو ونچوپ

این مهاجم ۱۹۳ سانتی‌متری اولین بازی‌اش برای تیم ملی کستاریکا را در سال ۱۹۹۶ و در ۲۰ سالگی انجام داد. او فوتبال را در کشورش با باشگاه هردیانو شروع کرد، اما خیلی زود به دربی کانتی انگلستان پیوست و بخش اعظم دوران فوتبالش را در این کشور سپری کرد و در وست‌هام و منچسترسیتی هم بازی کرد.

ونچوپ از همان سال‌های اول به یکی از بازیکنان ثابت تیم ملی کستاریکا تبدیل شد و در ۲۵ سالگی از مرز ۵۰ بازی و ۳۰ گل ملی عبور کرد. اما پس از آن مصدومیت زانو به سراغش آمد و باعث شد نتواند مثل قبل در مسابقات حاضر باشد.

به این ترتیب، شمار بازی‌های ملی ونچوپ در عدد ۷۳ متوقف ماند. با این حال، او که با وجود قد بلند از تکنیک بسیار خوبی برخوردار بود، در همین تعداد بازی توانست ۴۵ گل برای کشورش بزند.

او دومین گلزن برتر تاریخ تیم ملی کستاریکا و مشهورترین بازیکن این کشور در سطح بین‌المللیست و در جام‌های جهانی ۲۰۰۲ و ۲۰۰۶ حاضر بوده است.

ونچوپ در بازی افتتاحیه جام جهانی ۲۰۰۶، دو گل به آلمان زد، اما کستاریکا نهایتا آن بازی را ۴-۲ به میزبان جام باخت.

چهره شاخص این دوره

برایان روئیز

حق نشر عکس AFP
Image caption برایان روئیز بعد از زدن گل به مکزیک در جریان بازی‌های مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴

این هافبک- مهاجم ۲۸ ساله که در باشگاه فولام انگلستان بازی می‌کند، کاپیتان تیم ملی کستاریکا و طراح اصلی حملات این تیم است.

روئیز که میان هوادارانش به "راسو" معروف است، فوتبال باشگاهی در اروپا را با تیم خنت بلژیک آغاز کرد و در سال ۲۰۰۹ به اف ث توئنته هلند پیوست .

توئنته در سال ۲۰۱۰ برای اولین بار قهرمان لیگ هلند شد. در آن فصل، روئیز با ۲۴ گل بعد از لوئیس سوارز دومین گلزن برتر لیگ بود، و به‌خاطر نقش مهمی در قهرمانی تیمش داشت، به‌عنوان بهترین بازیکن فصل باشگاه انتخاب شد.

او یک سال بعد، پس از قهرمانی در جام حذفی و نایب قهرمانی در لیگ هلند، به فولهام انگلستان پیوست. روئیز که در این تیم با اشکان دژاگه هم‌بازیست. او در نقل و انتقالات زمستانی فصل گذشته به صورت قرضی، نیم فصل برای پی اس‌ وی آیندهوون بازی کرد.

سابقه در جام‌های جهانی

کستاریکا برای چهارمین بار است که به جام جهانی راه پیدا می‌کند. آنها اولین بار در سال ۱۹۹۰ به این مسابقات راه یافتند، و موفق شدند از مرحله گروهی گذر کنند.

دو حضور بعدی کستاریکا در جام‌های جهانی ۲۰۰۲ و ۲۰۰۶ به اندازه بار اول موفقیت‌آمیز نبوده است. آنها در سال ۲۰۰۲ با وجود پیروزی ۲-هیچ مقابل چین، با ترکیه ۱-۱ مساوی کردند و به برزیل ۲-۵ باختند تا به‌خاطر تفاضل گل کمتر نسبت به ترکیه، از صعود به دور بعد باز بمانند.

عملکرد این تیم در جام جهانی ۲۰۰۶ به‌مراتب بدتر بود و آنها با سه شکست پیاپی مقابل آلمان، اکوادور و لهستان، یکی از ضعیفترین نتایج را در میان تیم‌های شرکت کننده گرفتند، و خیلی زود به خانه بازگشتند.