انگلستان در جام جهانی

چگونگی راهیابی به مسابقات

انگلستان در مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ در قاره اروپا در گروه ۸ در کنار اوکراین، مونته‌نگرو، لهستان، سن‌مارینو و مولداوی قرار داشت.

در این گروه اوکراین نزدیک‌ترین رقیب انگلستان بود، اما انگلیسی‌ها نهایتا توانستند با کسب ۱ امتیاز بیشتر از اوکراین به‌عنوان تیم اول گروه سهمیه صعود مستقیم به جام جهانی را بدست آورند.

بهترین نتایج در جام‌های جهانی

انگلستان در سال ۱۹۶۶ میزبانی جام جهانی را برعهده داشت. این تیم که با شکست پرتغال و ستاره نامدارش اوزه‌بیو به بازی فینال رسیده بود، در این مسابقه توانست با پیروزی در یک بازی جنجالی مقابل آلمان، برای اولین بار قهرمان جهان شود.

بازی دو تیم در وقت قانونی ۲-۲ مساوی تمام شد. در اواخر وقت اضافه اول ضربه جف هرست، مهاجم انگلستان، بعد از برخورد به تیرک افقی روی خط دروازه فرود آمد.

داور که صحنه را به‌درستی ندیده بود، بعد از مشورت با کمک داور توپ را گل اعلام کرد. اختلاف نظر بر سر ورود یا عدم ورود این توپ به دروازه آلمان بعد از حدود نیم قرن همچنان ادامه دارد.

در آخرین دقیقه وقت اضافه، در حالی که شماری از تماشاچیان در حال ورود به زمین بودند، جف هرست روی یک ضد حمله یک گل دیگر هم زد و نتیجه را ۴-۲ کرد. این تنها قهرمانی انگلستان در جام جهانی است.

سرمربی

روی هاجسون

این مربی ۶۶ ساله در ماه مه ۲۰۱۲ در تیم ملی انگلستان جانشین فابیو کاپلو شد. او که به‌عنوان بازیکن پیشینه چندان درخشانی ندارد، مربیگری را از ۲۹ سالگی با باشگاه هالمشتاد سوئد شروع کرد.

او در اولین فصل حضورش در هالمشتاد این تیم را که یک فصل قبل تنها به‌خاطر تفاضل گل در دسته اول سوئد ماندگار شده بود، به قهرمانی لیگ این کشور رساند. او در سال ۱۹۷۹ هم این موفقیت را تکرار کرد.

هاجسون بعد از اینکه ۲ سال در بریستول سیتی دستیار باب هافتون بود، در سال ۱۹۸۲ به فوتبال سوئد بازگشت. هاجسون در سال ۱۹۸۵ هدایت باشگاه مالمو را بدست گرفت و با این تیم ۵ بار پیاپی قهرمان سوئد شد.

هاجسون و دوست و همکارش باب هافتون استفاده از دفاع منطقه‌ای را بجای یارگیری نفر به نفر در فوتبال سوئد رواج دادند. او در سال ۱۹۹۲ هدایت تیم ملی سوئیس را برعهده گرفت و این تیم را بعد از ۲۸ سال غیبت در عرصه جهانی به جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا رساند.

سوئیس در این مسابقات تا مرحله یک‌هشتم نهایی بالا رفت. هاجسون پس از آن به عرصه باشگاهی بازگشت و در تیم‌های مطرحی چون اینتر (۲ بار)، بلکبرن روورز، گراس‌هاپرز، اودینزه، فولهام و لیورپول مربیگری کرد.

آخرین تیم باشگاهی او پیش از قبول سکان هدایت تیم ملی انگلستان هم وست‌برامویچ آلبیون انگلستان بود. او با اینتر و فولهام در جام یوفا (و لیگ اروپا) نایب قهرمان شده، و در سال ۲۰۱۰ جایزه بهترین مربی سال را از اتحادیه مربیان لیگ‌های انگلستان دریافت کرده است.

ستاره افسانه‌ای

بابی چارلتون

Image caption بابی چارلتون در لباس منچستر یونایتد

او یکی از اعضای کلیدی تیمی بود که در سال ۱۹۶۶ تنها قهرمانی انگلستان در جام جهانی را بدست آورد.

سر بابی چارلتون به اینکه معمولا به‌عنوان هافبک هجومی و پشت سر مهاجم نوک به میدان می‌رفت، با ۴۹ گل زده در ۱۰۶ بازی ملی همچنان بهترین گلزن تاریخ تیم ملی انگلستان است.

او از سال ۱۹۵۶ به‌مدت ۱۷ سال برای منچستر یونایتد بازی کرد و یکی از بازماندگان حادثه هوایی مونیخ است که در آن ۸ بازیکن منچستر یونایتد کشته شدند.

چارلتون در جام‌های جهانی ۱۹۵۸، ۱۹۶۲، ۱۹۶۶ و ۱۹۷۰ عضو تیم ملی کشورش بود و در سه جام آخر بازی کرد. او در جام جهانی ۱۹۶۶ به‌عنوان بهترین بازیکن جام انتخاب شد و توپ طلا را دریافت کرد.

چارلتون با در دوران فوتبالش با منچستر یونایتد ۳ قهرمانی لیگ انگلستان و ۱ قهرمانی باشگاه‌های اروپا را تجربه کرده است. او از سال ۱۹۸۴ عضو هیأت مدیره منچستر یونایتد است و در عین حال در زمینه مبارزه با مین‌های ضد نفر فعالیت می‌کند.

چهره شاخص این دوره

وین رونی

این مهاجم ۲۸ ساله در این فصل به اوج آمادگی بازگشته، و کلیدی‌ترین مهره هجومی تیم ملی انگلستان به‌حساب می‌آید. رونی بازی در تیم ملی را در ۱۷ سالگی آغاز کرد و در ۱۰ سال اخیر یکی از بازیکنان ثابت انگلستان بوده است.

او در ۸۸ بازی ۳۸ گل برای تیم ملی انگلستان زده است. او با منچستر یونایتد ۵ عنوان قهرمانی لیگ برتر و یک عنوان قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا را بدست آورده، و در سال ۲۰۱۰ جایزه بهترین بازیکن فصل لیگ برتر را کسب کرده است.

سابقه در جام‌های جهانی

انگلستان مهد فوتبال در شکل امروزی آن است و اولین مسابقه بین‌المللی فوتبال در سال ۱۸۷۲ میان این کشور و اسکاتلند برگزار شد. اما روابط میان فدراسیون فوتبال این کشور و فیفا در اواخر دهه ۱۹۲۰ تیره شد و انگلستان در سال ۱۹۲۸ از فیفا خارج شد.

این کشور در سال ۱۹۴۶ دوباره به فیفا پیوست و در سال ۱۹۵۰ برای اولین بار در جام جهانی شرکت کرد. با این حال، تیم ملی این کشور تا سال ۱۹۶۶ نتوانست از مرحله یک‌چهارم نهایی فراتر برود.

انگلستان بعد از قهرمانی در جام جهانی ۱۹۶۶ هم نتایج چندان درخشانی در جام‌های جهانی نداشته، و بهترین عملکرد آن به سال ۱۹۹۰ بازمی‌گردد که توانست به مقام چهارم دست یابد.

این کشور در سال‌های ۱۹۷۴، ۱۹۷۸ و ۱۹۹۴ در راهیابی به جام جهانی ناکام بوده است. انگلستان در سال ۲۰۱۴ برای چهاردهمین بار در جام جهانی شرکت خواهد کرد.