فرانسه در جام جهانی؛ خروس‌ها

حق نشر عکس AFP

چگونگی راهیابی به مسابقات

فرانسه در دور مقدماتی در گروه آخر (گروه ۹)، و در کنار اسپانیا، فنلاند، بلاروس و گرجستان قرار گرفت. این گروه تنها گروه ۵ تیمی قاره اروپا بود.

خروس‌های فرانسوی در بازی‌های مقدماتی شروع خوبی داشتند و بعد از دو پیروزی، در بازی سوم در زمین اسپانیا با گل اولیویه ژیرو در وقت‌های تلف‌شده به تساوی رسیدند، و سپس با توجه به توقف اسپانیا مقابل فنلاند، با پیروزی بر گرجستان در پایان دور رفت در صدر گروه قرار گرفتند.

اما در دور برگشت وضعیت برعکس شد. ماتادورهای قهرمان جهان و اروپا در این دور همه بازی‌های خارج از خانه خود، از جمله بازی مقابل فرانسه، را بردند و سرگروه شدند، و فرانسه راهی بازی پلی‌آف مقابل اوکراین شد.

در مرحله پلی‌آف، اوکراینی‌ها با برد ۲-هیچ در بازی رفت خروس‌ها را تا آستانه تکرار تجربه تلخ سال ۱۹۹۳ بردند، اما فرانسوی‌ها در بازی برگشت در یک مسابقه بیاد ماندنی ۳ گل به حریف سرسختشان زدند و مسافر برزیل شدند.

بهترین نتایج در جام‌های جهانی

فرانسه در سال ۱۹۹۸ میزبان جام جهانی بود با هدایت امه ژاکه و به لطف خط دفاعی فوق‌العاده مستحکمش، و البته درخشش ستاره‌ای بنام زین‌الدین زیدان در خط میانی، توانست جام را در خانه نگاه دارد. این تنها قهرمانی خروس‌ها در جام‌های جهانیست.

البته آنها در سال ۲۰۰۶ هم به فینال رسیدند، اما در ضربات پنالتی جام را به ایتالیا واگذار کردند.

سرمربی

دیدیه دشان

کاپیتان تیم افسانه‌ای فرانسه که در سال‌های ۱۹۹۸ و ۲۰۰۰ قهرمان جهان و اروپا شد، حالا نفر اول نیمکت این تیم است. دشان ۴۵ ساله به‌عنوان بازیکن تقریبا به همه افتخارات دست یافته است.

او علاوه بر بالای سر بردن جام جهانی ۱۹۹۸ و جام ملت‌های ۲۰۰۰، در سال‌های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۶ با مارسی و یوونتوس لیگ قهرمانان را فتح کرده، و با این دو تیم چند قهرمانی در لیگ‌های فرانسه و ایتالیا را هم تجربه کرده است.

دشان در عرصه مربیگری هم نسبتا موفق بوده است. او در سال ۲۰۰۴ با موناکو تا فینال لیگ قهرمان پیش رفت. سپس در قامت سرمربی به یوونتوس بازگشت و این تیم را که بخاطر رسوایی تبانی (کالچوپولی) به دسته دوم سقوط کرده بود، به دسته اول برگرداند.

دشان بین سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۲ هم هدایت المپیک مارسی را در دست داشت و در سال ۲۰۱۰ این تیم را بعد از ۱۸ سال دوباره به قهرمانی فرانسه رساند.

ستاره افسانه‌ای

زین‌الدین زیدان

حق نشر عکس AP
Image caption زین‌الدین زیدان، فرانسه را به تنها جام جهانی تاریخش رساند

فرانسه از دیرباز ستاره‌های زیادی را به فوتبال جهان معرفی کرده است. ژوست فونتن، ریمون کوپا، ژان-پیر پاپن، اریک کانتونا، و از همه معروف‌تر، میشل پلاتینی در مقاطعی بهترین بازیکنان نسل خود بوده‌اند.

اما بازیکنی که فرانسه با آن شناخته می‌شود، و می‌توان گفت این کشور بزرگ‌ترین افتخارات فوتبالش را مدیون اوست، کسی نیست جز زین‌الدین زیدان.

این شماره ۱۰ الجزایری‌تبار که سه بار مرد سال فوتبال جهان شده، با دو گلی که در فینال جام جهانی ۱۹۹۸ به برزیل زد، فرانسه را به تنها جام جهانی تاریخش رساند و پس از قهرمانی در یورو ۲۰۰۰، در جام جهانی ۲۰۰۶ هم در آخرین بازی‌های دوران فعالیت حرفه‌ایش تیم درهم ریخته ریمون دومنک را به فینال رساند و با مدال نقره جام جهانی از فوتبال خداحافظی کرد.

او یکی از ۴ بازیکنیست که در فینال دو جام جهانی گل زده‌اند. زیدان ۴۱ ساله پس از آویختن کفش‌هایش اعلام کرد که قصد ندارد وارد عالم مربیگری شود، اما بعد از قبول پست مدیریت ورزشی رئال مادرید در سال ۲۰۱۱، امسال در این تیم دستیار کارلو آنچلوتی شده است.

چهره شاخص این دوره

فرانک ریبری

شاخص‌ترین بازیکن حال حاضر تیم ملی فرانسه فرانک ریبری است. فرانسه از زمان خداحافظی زیدان دیگر در سطح اول فوتبال اروپا و جهان مطرح نبوده، و در مراحل پایانی تورنمنت‌های بین‌المللی عمده حضور نیافته است.

اما ریبری ۳۰ ساله یکی از معدود ستارگان باقی‌مانده از نسلیست که در جام جهانی ۲۰۰۶ به فینال رسید. این گوش چپ راست پا که فصل گذشته با بایرن مونیخ علاوه بر قهرمانی در لیگ و جام حذفی آلمان، لیگ قهرمانان اروپا را هم فتح کرده، در این فصل هم در شرایط خوبی قرار دارد و به تازگی جایزه بهترین بازیکن سال ۲۰۱۳ اروپا را از یوفا دریافت کرده است.

ریبری در جام جهانی برزیل ۳۱ ساله خواهد بود و این جام احتمالا آخرین فرصت او برای درخشش در جام‌های جهانی و جبران عملکرد بسیار ضعیف و پرحاشیه‌اش در جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی خواهد بود.

سابقه در جام‌های جهانی

خروس‌های فرانسوی برای چهاردهمین بار است که در جام‌های جهانی حاضر می‌شوند. فرانسه یکی از ۱۳ کشوری بود که در سال ۱۹۳۰ در اولین جام جهانی در اوروگوئه شرکت داشتند.

اما تا دهه ۱۹۸۰، آنها بجز در جام جهانی ۱۹۵۸ سوئد، هیچگاه به جمع ۴ تیم پایانی راه پیدا نکردند. فرانسه در جام‌های ۱۹۸۲ اسپانیا و ۱۹۸۶ مکزیک با تکیه بر خط میانی قدرتمندی متشکل از ستارگانی نظیر میشل پلاتینی، ژان تیگانا، آلن ژیرس و لوئیز فرناندز، به نیمه نهایی رسید، اما هر دو بار مقابل آلمان شکست خورد.

بعد از دو دوره غیبت در سال‌های ۱۹۹۰ و ۱۹۹۴، فرانسه در سال ۱۹۹۸ میزبان جام بود و توانست به بزرگ‌ترین افتخار ورزشی خود دست یابد و برای اولین بار قهرمان جهان شود.

فرانسه در جام جهانی ۲۰۰۲ کره جنوبی و ژاپن هم مدعی اول قهرمانی به حساب می‌آمد، اما در کمال ناباوری با شکست مقابل سنگال و دانمارک و تساوی با اوروگوئه، آنهم بدون حتی یک گل زده، به خانه برگشت.

خروس‌ها در جام جهانی ۲۰۰۶ تا فینال پیش رفتند و تنها در ضربات پنالتی جام را به ایتالیا واگذار کردند. اما عملکرد سینوسی آنها در جام جهانی ۲۰۱۰ هم ادامه داشت و یک بار دیگر در همان دور مقدماتی با جام خداحافظی کردند.

البته عملکرد ضعیف فرانسه در این جام، تحت‌الشعاع جنجال‌های درون اردوی این تیم، و از جمله سرباز زدن بازیکنان از حضور در جلسه تمرین، درگیری شماری از آنها با ریمون دومنک (سرمربی وقت)، و اخراج نیکولا آنلکا از اردوی تیم قرار گرفت.