اوروگوئه در جام جهانی؛ آبی آسمانی‌ها

چگونگی راهیابی به مسابقات

اوروگوئه در مرحله مقدماتی در کنار هشت تیم دیگر آمریکای جنوبی در یک گروه واحد رقابت می‌کرد. آبی آسمانی‌های اوروگوئه بازی‌های این مرحله را با دو برد ۴ گله مقابل بولیوی و شیلی، و یک تساوی خارج از خانه مقابل پاراگوئه شروع کردند. اما در ادامه، باخت‌های پیاپی در بازی‌های خارج از خانه باعث سقوط اوروگوئه در جدول مسابقات شد.

اوروگوئه در ۸ بازی خارج از خانه ۵ بار شکست خورد. این شکست‌های اغلب سنگین باعث شد اوروگوئه با وجود نتایج نسبتا خوب در بازی‌های خانگی، نهایتا پایین‌تر از آرژانتین، کلمبیا، شیلی و اکوادور در جای پنجم قرار بگیرد.

به این ترتیب این تیم نتوانست یکی از سهمیه‌های مستقیم آمریکای جنوبی را کسب کند و راهی بازی پلی‌آف با تیم پنجم آسیا، یعنی اردن، شد. البته اوروگوئه در همان بازی رفت پلی‌آف، با پیروزی ۵-هیچ در زمین اردن کار را یکسره کرد.

بازی برگشت در مونته ویدئو که حالتی تشریفاتی پیدا کرده بود، بدون گل مساوی شد و تیم پرستاره اوروگوئه مسافر جام جهانی بیستم شد در کشور همسایه شد.

بهترین نتایج در جام‌های جهانی

اوروگوئه در نیمه اول قرن بیستم یکی از قدرت‌های برتر فوتبال جهان بود.

Image caption خوان آلبرتو اسکیافینو گل قهرمانی جام‌جهانی ۱۹۵۰ را وارد دروازه برزیل کرد

این کشور بعد از قهرمانی در رشته فوتبال در دو المپیک ۱۹۲۴ و ۱۹۲۸، در سال ۱۹۳۰ میزبان اولین دوره جام جهانی بود و با پیروزی بر آرژانتین در بازی فینال، قهرمان آن دوره شد.

بعد از وقفه‌ای که به‌خاطر وقوع جنگ جهانی دوم در برگزاری جام‌های جهانی افتاد، چهارمین دوره این مسابقات در سال ۱۹۵۰ در برزیل برگزار شد، و اوروگوئه توانست با پیروزی ۲-۱ بر برزیل میزبان برای دومین بار قهرمان جهان شود.

البته بازیکنان این تیم بعد از پیروزی چندان فرصت شادی کردن پیدا نکردند، چرا که از ترس طرفداران خشمگین برزیلی حتی مدال‌های خود را هم دریافت نکردند و شبانه به کشورشان بازگشتند.

سرمربی

اسکار تابارز

این مربی ۶۶ ساله پس از ناکامی تیم ملی اوروگوئه در راهیابی به جام جهانی ۲۰۰۶، هدایت این تیم را بدست گرفت.

او پیش از این در جام جهانی ۱۹۹۰ هم سرمربی اوروگوئه بوده است. او که سابقه هدایت باشگاه‌های بزرگی مثل آث میلان ایتالیا و بوکا جونیورز آرژانتین را دارد، در سال ۱۹۸۷ با پنارول اوروگوئه قهرمان جام لیبرتادورس شده است.

اما بزرگ‌ترین افتخار او در رده ملی به سال ۲۰۱۱ مربوط می‌شود؛ او در این سال با تیم ملی کشورش قهرمان جام ملت‌های آمریکا (کوپا آمریکا) شد.

تابارز در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ جایزه بهترین مربی سال آمریکای جنوبی را هم دریافت کرده است. اوروگوئه در جام جهانی ۲۰۱۰ با هدایت او تا نیمه نهایی جام جهانی آفریقای جنوبی بالا رفت.

ستاره افسانه‌ای

ابدولیو وارلا

این هافبک سختکوش که در جام جهانی ۱۹۵۰ کاپیتان تیم ملی اوروگوئه بود، به‌خاطر رنگ پوستش و البته نقشی که در رهبری تیم ایفا می‌کرد، "رئیس سیاه" لقب گرفته بود.

او پیش از بازی نهایی جام جهانی ۱۹۵۰ در رختکن سخنرانی کرد و برخلاف نظر سرمربی تیم از هم‌تیمی‌هایش خواست مقابل میزبان قدرتمند، که در بازی‌های قبلی اسپانیا و سوئد را گلباران کرده بود، دفاعی بازی نکنند.

وارلا بیشتر دوران فوتبالش را در باشگاه پنارول گذراند و با این تیم ۶ بار قهرمان اوروگوئه شد. او یکی از ۱۳ بازیکن اهل آمریکای جنوبی بود که نامشان در فهرست ۱۰۰ بازیکن برتر قرن بیستم فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال قرار گرفت.

چهره شاخص این دوره

لوئیس سوارز

Image caption لوئیس سوارز

مهاجم ۲۶ ساله باشگاه لیورپول انگلستان در کنار ادینسون کاوانی یکی از زهردارترین خطوط حمله جهان را تشکیل می‌دهند. سوارز با ۱۱ گل زده همراه رابین فان‌پرسی هلندی بهترین گلزن مرحله مقدماتی جام جهانی بود.

او با آنکه در تیم ملی معمولا نقش مهاجم دوم را بازی می‌کند، در ۷۶ بازی ۳۹ گل برای آبی آسمانی‌ها زده و رکورد دار گل‌های ملی برای کشورش است.

البته سوارز تنها به‌خاطر مهارت‌های فنی‌اش مطرح نیست و نامش همیشه با برخی حاشیه‌ها عجین بوده است. او در مرحله یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۲۰۱۰ در بازی مقابل غنا در آخرین دقایق وقت اضافه روی خط دروازه توپ را با دست زد و با به‌جان خریدن اخراج، مانع از گلزنی حریف شد. اوروگوئه نهایتا آن بازی را در ضربات پنالتی برد.

سوارز در سال ۲۰۱۱ به‌خاطر توهین نژادی به پاتریس اورا، بازیکن منچستر یونایتد، ۸ بازی محروم شد. او در آوریل ۲۰۱۳ هم دست برانیسلاو ایوانوویچ، مدافع چلسی، را گاز گرفت و از شرکت در ۱۰ بازی تیمش محروم شد.

با وجود همه این حاشیه‌ها، او به‌خاطر تکنیک، سرعت و مهارت‌های فنی فوق‌العاده‌اش یکی از پرخواهان‌ترین مهاجمان روز فوتبال دنیا و امید اول تیم ملی اوروگوئه است.

او فصل گذشته از سوی اتحادیه فوتبالیست‌های حرفه‌ای انگلستان به‌عنوان یکی از اعضای تیم منتخب فصل لیگ برتر انتخاب شد.

سابقه در جام‌های جهانی

اوروگوئه که در سال ۱۹۳۰ میزبان و قهرمان اولین دوره جام جهانی بود، در جام‌های ۱۹۳۴ و ۱۹۳۸ غایب بودند، اما در سال ۱۹۵۰ هم قهرمان جهان شدند.

آنها پس از آن دیگر نتوانسته‌اند به بازی پایانی جام‌های جهانی راه پیدا کنند و بهترین نتیجه‌شان مقام چهارمی در جام‌های ۱۹۵۴، ۱۹۷۰ و ۲۰۱۰ بوده است.

اوروگوئه با ۲ قهرمانی پس از برزیل، آلمان، ایتالیا و آرژانتین پرافتخارترین تیم تاریخ جام‌های جهانیست و در سال ۲۰۱۴ برای دوازدهمین بار در این مسابقات حاضر می‌شود.

این تیم سرگروه یکی از گروه‌های هشت‌گانه خواهد بود.