آمریکا در جام جهانی

حق نشر عکس PA

چگونگی راهیابی به مسابقات

آمریکا به‌عنوان یکی از ۶ تیم برتر کنفدراسیون آمریکای شمالی و مرکزی و حزوه کارائیب (کونکاکاف) از شرکت در ۲ دور اول مرحله مقدماتی معاف بود. این تیم که در دور سوم با گواتمالا، جامائیکا و آنتیگوا و باربودا همگروه شده بود، توانست به‌عنوان تیم اول به دور پایانی راه پیدا کند.

آمریکا دور چهارم را با شکست مقابل هندوراس آغاز کرد، اما در ادامه علاوه بر هر ۵ بازی خانگی‌اش، در زمین جامائیکا و پاناما هم به پیروزی رسید و با ۲۲ امتیاز به‌عنوان تیم اول کونکاکاف به جام جهانی ۲۰۱۴ راه یافت.

بهترین نتایج در جام‌های جهانی

آمریکا در سال ۱۹۳۰ در اولین دوره جام جهانی شرکت کرد و توانست به مقام سوم دست پیدا کند. این عنوان بهترین نتیجه آمریکا در تاریخ‌های جام‌های جهانی، و در عین حال بالاترین مقامیست که کشوری خارج از اروپا و آمریکای جنوبی در این مسابقات بدست آورده است.

در این جام جهانی، آمریکا بلژیک و پاراگوئه را با ۳ گل شکست داد و به نیمه نهایی رسید، اما در این مرحله ۶-۱ مغلوب آرژانتین شد و از صعود به فینال بازماند، اما با توجه به نتایج بهترش نسبت به یوگسلاوی، یعنی دیگر تیم ناکام مرحله نیمه نهایی، به‌عنوان تیم سوم معرفی شد.

سرمربی

یورگن کلینزمن

حق نشر عکس Getty
Image caption کلینزمن یکی از پرافتخارترین بازیکنان تاریخ تیم ملی کشورش است

این آلمانی ۴۹ ساله که از ۲ سال پیش هدایت تیم ملی آمریکا را در دست گرفته، یکی از پرافتخارترین بازیکنان تاریخ تیم ملی کشورش است.

کلینزمن در ۱۰۸ بازی ملی ۴۷ گل برای آلمان زد و از این حیث پس از گرد مولر (۶۸) و میروسلاو کلوزه (۶۷) سوم است. کلینزمن در سال ۱۹۹۰ در ایتالیا قهرمان جام جهانی شد و ۶ سال بعد در انگلستان به‌عنوان کاپیتان آلمان جام قهرمانی یورو ۱۹۹۶ را بالای سر برد.

کلینزمن در رده باشگاهی در تیم‌های مطرحی نظیر بایرن مونیخ، اینتر، تاتنهام و موناکو بازی کرده و سابقه قهرمانی در بوندسلیگا و جام یوفا را دارد.

او در سال ۲۰۰۴ در اولین تجربه سرمربیگری‌اش روی نیمکت تیم ملی آلمان نشست و در جام جهانی ۲۰۰۶ با این تیم به مقام سوم دست یافت.

او و یواخیم لو (سرمربی فعلی آلمان و دستیار آن زمان کلینزمن) که بعد از نتایج بسیار بد آلمان در یورو ۲۰۰۴ هدایت این تیم را بدست گرفته بودند، بابکار گرفتن نسلی از بازیکنان جوان، تیمی تازه را پایه‌ریزی کردند که در سال‌های بعد از آن دوباره به یکی از مدعیان اصلی تورنمنت‌های جهانی تبدیل شد.

کلینزمن بعد از جام جهانی ۲۰۰۶ جایش را به یواخیم لو داد. او پس از یک فصل نه‌چندان موفق در بایرن مونیخ (فصل ۲۰۰۹-۲۰۰۸) در سال ۲۰۱۱ هدایت تیم ملی آمریکا را برعهده گرفت و علاوه بر صعود بی‌دردسر به جام جهانی ۲۰۱۴، با این تیم فاتح گولد کاپ (جام ملت‌های کونکاکاف) شد. کلینزمن علاوه بر فوتبال، مدرک فنی نانوایی و شیرینی‌پزی هم دارد.

ستاره افسانه‌ای

لاندن داناوان

این هافبک-مهاجم ۳۱ ساله که در حال حاضر در باشگاه لس‌آنجلس گالاکسی توپ می‌زند، شناخته شده‌ترین فوتبالیست آمریکایی در جهان است. او که اولین بار در ۱۸ سالگی برای تیم ملی آمریکا به میدان رفت، تاکنون در ۱۵۴ بازی ملی ۵۷ گل زده، و گلزن‌ترین بازیکن تاریخ تیم ملی کشورش به حساب می‌آید.

داناوان سابقه بازی در باشگاه‌های بایر لورکوزن و اورتون را دارد و حدود ۲ ماه هم بطور قرضی برای بایرن مونیخ بازی کرده است. او که با باشگاه‌های لس‌آنجلس گالاکسی و سن خوزه ارث‌کوئیک ۵ بار قهرمان لیگ آمریکا شده، با تیم ملی آمریکا هم ۴ بار گولد کاپ را فتح کرده، و در سال ۲۰۰۹ هم تا فینال جام کنفدراسیون‌ها پیش رفته است.

داناوان در جام جهانی ۲۰۰۲ به‌عنوان بهترین بازیکن جوان و یکی از ۱۱ بازیکن تیم برتر جام انتخاب شد. داناوان تنها ۱۰ بازی دیگر تا شکستن رکورد ۱۶۴ بازی ملی کوبی جونز فاصله دارد.

چهره شاخص این دوره

کلینت دمپسی

این بازیکن ۳۰ ساله که در پست‌های هافبک هجومی و مهاجم بازی می‌کند، به‌همراه لاندن داناوان از باتجربه‌ترین و زهردارترین مهره‌های هجومی تیم ملی آمریکاست.

دمپسی تابحال ۱۰۱ بازی ملی انجام داده و کاپیتان تیم ملی کشورش است. او تاکنون ۳۶ گل ملی هم زده است. دمپسی در حال حاضر در باشگاه سیاتل ساوندرز آمریکا بازی می‌کند، اما پیراهن باشگاه‌های فولهام و تاتنهام انگلستان را هم بر تن کرده است.

او در عین برخورداری از سرعت و تکنیک بالا، بازیکن جنگنده‌ و بعضا خشنی هم هست و سابقه آسیب رساندن به حریفان، از جمله شکستن استخوان گونه جان تری (مدافع چلسی) و فک یکی از هم‌تیمی‌هایش در تیم ملی بنام جیمی کونراد، را هم دارد.

سابقه در جام‌های جهانی

آمریکا در اولین دوره جام جهانی به جمع ۴ تیم پایانی راه یافت و در جتم‌های ۱۹۳۴ و ۱۹۵۰ هم حاضر بود، هرچند که در همان دور اول حذف شد.

اما بعد از سال ۱۹۵۰، آمریکا برای حضور در معتبرترین تورنمنت فوتبال جهان ۴۰ سال انتظار کشید. آمریکا در سال ۱۹۹۰ با ایتالیای میزبان، چکسلواکی و اتریش همگروه بود و با قبول شکست در هر سه بازی، خیلی زود به‌خانه بازگشت.

این کشور در سال ۱۹۹۴ میزبان جام جهانی بود و تونست با پیروزی بر کلمبیا و تساوی مقابل سوئیس به‌عنوان تیم سوم راهی دور بعد شود. اما حریف بعدی آمریکا برزیل بود که نه تنها آمریکا را شکست داد، بلکه نهایتا قهرمان آن جام هم شد.

آمریکا پس از سال ۱۹۹۴ هم در همه جام‌های جهانی حاضر بوده، و بهترین نتیجه آن به سال ۲۰۰۲ مربوط می‌شود که توانست به جمع ۸ تیم پایانی راه یابد. این کشور در حال حاضر در رده‌بندی فیفا در میان کشورهای عضو کونکاکاف بالاترین رتبه را دارد.