آوریل سیاه لیورپول سپید می‌شود؟

حق نشر عکس Getty
Image caption لوئیز سوارز مهاجم اروگوئه‌ای لیورپول تا اینجای فصل لیگ برتر با بیست و نه گل زده بهترین گلزن این رقابت‌هاست

بیست و پنج سال پیش در ماه آوریل،۹۶ هوادار این تیم در بازی نیمه‌نهایی جام حذفی مقابل ناتینگهام فارست در ورزشگاه «هیلزبورو» بر اثر ازدحام کشته شدند. حالا پس از گذشت ۲۴ سال از آخرین قهرمانی این تیم در لیگ برتر، شاید این آوریل قرمزها «خوش‌یُمن» باشد.

قهرمان این فصل لیگ برتر به احتمال فراوان در ورزشگاه لیورپول تعیین خواهد شد. لیورپول که پس از پیروزی پر گل هفته گذشته جلوی تاتنهام به صدر جدول رفت، حالا قهرمانی را در دستان خودش دارد. این تیم اگر شش بازی باقیمانده لیگ برتر را ببرد، جام قهرمانی را بالای سر خواهد برد. «قرمز‌ها» ۱۳ آوریل با منچستر سیتی و ۲۷ آوریل با چلسی در «آنفیلد» دیدار می‌کنند.

از سال ۱۹۹۰ که لیورپول برای آخرین بار قهرمان شد، تغییرات زیادی در لیگ برتر انگلیس به وجوده آمده، مهم‌ترین تغییر به حضور خارجی‌ها در فوتبال انگلیس بر‌می‌گردد: حالا سه چهارم بازیکنان حاضر در این لیگ و مالک نیمی از تیم‌های لیگ برتر، از جمله لیورپول، خارجی هستند.

مالکان آمریکایی شرکت «Boston Red Sox» در سال ۲۰۱۰ این باشگاه را که به شدت مقروض بود، خریدند و از آن زمان لیورپول توسط یکی از زیر مجموعه‌های این شرکت به نام «Fenway Sports Group» و به ریاست جان هنری و توماس وارنر اداره می‌شود.

باشگاه هنوز هم بدهکار است، اما آن‌ها اولین گام در راه پرداخت قرض‌هایشان را برداشته‌اند: راهیابی به لیگ قهرمانان اروپا. گام دوم می‌تواند قهرمانی در لیگ برتر فوتبال انگلیس باشد.

معمار لیورپول فعلی برندان راجرز، مربی جوان ایرلندی که در ۲۰ سالگی به دلیل مشکل مادرزادی زانوهایش، فوتبال را کنار گذاشت و وارد دنیار مربی‌گری شد، حالا تیم ساخته که بسیاری از دیدن بازی‌اش لذت می‌برند.

تیمی با تنوع تاکتیکی بالا که حتی از تیم گران‌قیمت منچستر سیتی و ستاره‌های نامدارش بیش‌تر گل می‌زند. او که استاد «تیم» ساختن است، در سال ۲۰۱۰ سوانزی را به لیگ برتر رساند تا برای اولین بار تیمی از ولز میان غول‌های انگلیسی بازی کند. راجرز حالا و در دومین سال حضورش، بدون ریخت و پاش و ولخرجی، از لیورپول یک تیم «تمام عیار» ساخته است.

در کنار هفت بازیکن انگلیسی لیورپول از جمله استیون جرارد کاپیتان و رهبر تیم که در حوالی آنفیلد به دنیا آمده و بزرگ شده‌اند، یک فوق ستاره اوروگوئه‌ای است که بی وقفه برای قرمز‌ها گل می‌زند و بیش‌ترین نقش را در رسیدن لیورپول به جایگاه فعلی‌اش دارد.

بدون شک خودِ لوئیس سوارز هم پارسال فکر نمی‌کرد، که حالا چنین موقعیتی داشته باشد. او در انفجار خشمی که در تضاد کامل با شخصیت آرام و خانواده دوست‌اش است، برانیسلاو ایوانوویچ، مدافع چلسی را گاز گرفت تا ۱۰ جلسه محروم شود؛ پنج جلسه از این محرومیت به فصل بعد (فصل جاری) کشیده شد.

سوارز هیچ توضیحی برای کارش نداشت، ولی جنجال‌ها آن‌قدر بالا گرفت که هم او و هم مدیر برنامه‌هایش از باشگاه خواستند تا او را آزاد کند. ملی پوش اروگوئه‌ای می‌خواست راهی آرسنال شود تا بتواند در لیگ قهرمانان اروپا بازی کند.

وضعیت سوارز درست شبیه استیون جرارد پیش از قهرمانی «تراژیک» لیورپول در لیگ قهرمانان اروپای سال ۲۰۰۵ است. یکسال قبل از آن جرارد باورش به تیم را از دست داده بود و با وسوسه چلسی تا آستانه ترک آنفیلد رسید. این‌بار اما بیش از همه او بود که با سوارز حرف زد تا قانع‌اش کند آرزوهایش در لیورپول هم دست‌یافتنی است.

باشگاه هم در تصمیمی عاقلانه، به هیچ عنوان با آن جدایی موافقت نکرد. برندان راجرز گرچه مدتی سوارز را مجبور کرد تنهایی تمرین کند، ولی خیلی زود رابطه تیم و فوق ستاره‌اش خوب شد تا فصل عالی لیورپول و سوارز رقم بخورد.

سوارز که در باشگاه قبلی‌اش، آژاکس آمستردام ،آماری فوق‌العاده داشت (۱۱۱ گل در ۱۵۹ مسابقه) در لیورپول و در لیگ برتر هم درخشید: ۸۰ گل در ۱۲۷ مسابقه.

اما اوج درخشش سوارز در این فصل است که در ۲۷ مسابقه‌ای که برای تیم‌اش به میدان رفته ۲۹ گل زده، یعنی یک گل به ازای هر ۰/۹۳ بازی. این آمار او را بالاتر از بهترین بازیکنان حال حاضر جهان قرار می‌دهد: کریستیانو رونالدو که در ۲۷ بازی ۲۸ گل زده (یک گل به ازای هر ۰/۹۶ بازی) و لیونل مسی که در ۲۳ بازی ۲۴ گل زده (یک گل به ازای هر ۱/۰۴ بازی).

هنر سوارز تنها در گلزنی‌اش نیست. او جلوی هر حریفی با تمام وجود می‌دود، تکل می‌زند و پاس ‌می‌دهد. همکاری او با دنیل استوریج- که با ۲۰ گل زده- دومین گلزن برتر انگلیس است، حرف ندارد. این دو مهاجم روی‌هم به اندازه اورتون و بیش‌تر از تاتنهام گل زده‌اند.

گذشته از این‌ها باید به خط میانی قدرتمند لیورپول هم اشاره کرد. فیلیپ کوتینیو، جوان برزیلی که یکی از بهترین پاسور لیگ برتر است، به همراه جوردن هندرسون ملی پوش انگلیسی و بازیکنی فوق‌العاده سریع و تکنیکی به نام رحیم استرلینگ.

اما بازیکنی که به اندازه جرارد «خون لیورپولی» دارد و از او به عنوان نسخه انگلیسی سوارز یاد می‌شود، دفاع چپ تیم است. جان فلانگان، تنها چند صد متر آن‌طرف‌تر از آنفیلد به دنیا آمده و بزرگ شده. او که ژانویه گذشته ۲۱ ساله شد، نه آخرین قهرمانی لیورپول در انگلیس را دیده و نه فاجعه باشگاه را. اما شاید امسال بتواند جام را بالای سر ببرد؛ اگر آوریل سیاه لیورپول سفید شود.