کی روش به دنبال بازیکنان جانشین

حق نشر عکس Photo by Karina

اولین بازی تدارکاتی تیم ملی ایران جهت حضور در جام جهانی برزیل مقابل بلاروس انجام شد و با نتیجه مساوی بدون گل به پایان رسید. مربیان حاضردر این دوره از مسابقات سعی می کنند با بازیهای تدارکاتی به اهدافی که درسردارند دست پیدا کنند. این اهداف معمولا برای مربیان متفاوت است.

پیدا کردن آرایش اصلی و مرور تاکتیکهای تیمی از مهمترین آنها است. اما بنظر می رسید در بازی با بلاروس کی روش تنها بدنبال پیدا کردن بازیکنان جانشین است. ترکیب اصلی تیم ملی تا حدود زیادی مشخص است اما بازیکنانی که قرار است در صورت نیاز جایگزین بازیکنان ثابت شوند هنوز مشخص نیست. با توجه به اینکه تیم ملی فوتبال ایران نتوانست بازیهای دوستانه مناسبی داشته باشد کی روش سعی می کند در این نوع بازیها بطور همزمان به اهداف مورد نظر خود دست پیدا کند. حال نگاهی می اندازیم به نوع بازی تیم ملی و بازیکنانی که در بازی با بلاروس به میدان رفتند.

در بازی دیروز آرایش تیم ملی درابتدا ۳-۳-۴ در حمله و ۱-۵-۴ در دفاع بود.

دروازه‌بان

درون دروازه علیرضا حقیقی ار معدود بازیکنانی بود که تعویض نشد. حقیقی با اعتماد بنفس و سرپنجه نشان می داد. در صورتیکه حقیقی بتواند همین روحیه را حفظ کند آقای کی روش کار سختی برای انتخاب دروازه بان سوم دارد.

خط دفاعی

بازی کردن پژمان منتظری در کنار امیرحسین صادقی نشان می داد که بطور یقین صادقی گزینه سوم کی روش در مرکز خط دفاعی است.م نتظری و صادقی شناخت خوبی از یکدیگر دارند. اما در زمانهایی از بازی، کندی این دو بازیکن می تواند برای تیم ملی بسیار خطرناک باشد.

منتظری بسیار باهوش و بازیخوان خوبی است اما در شرایط یک در مقابل یک، سرعت خوبی ندارد در این صورت سید جلال حسینی و یا هر بازیکنی که در کنار منتظری بازی می کند باید مراقب باشند. در جناح چپ همانطوری که انتظار می رفت پولادی به بازی گرفته شد. پولادی در کارهای دفاعی بسیار موفق عمل می کند. کی روش سعی دارد هرچه زودتر او را به روزهای اوجش بازگرداند. در جناح راست ماهینی به رغم تلاش فراوانی که داشت اما در چند مورد با مشکلاتی روبرو شده بود. یکی از دلایلی که ماهینی به دردسر می افتاد نوع بازی مهدی شریفی بود.

شریفی کمتر درکارهای دفاعی تخصص دارد و همین مشکل موجب شده بود تا ماهینی در مواقعی از بازی فاقد بازیکن حمایت کننده باشد. با اضافه شدن خانزاده و حیدری در این جناح مشخصا آقای کی روش نشان داد بازیکنانی که بتوانند در چند پست بازی کنند شانس بیشتری برای حضور در جام جهانی دارند.

خط میانی

خط هافبک سه نفره تیم ملی در مرکز زمین را تیموریان،حقیقی و حدادی فر تشکیل می دادند. تیموریان و حقیقی تا حدود زیادی مشابه یکدیگر بازی می کنند. حقیقی در کارهای دفاعی و توپ گیری تا حدود زیادی موفق بود. تیموریان در نقش باکس تو باکس میدفیلدر نقش بیشتری در حمله داشت و در کارهای دفاعی نیز اولین بازیکن برای پرسینگ بود. در زمانهایی از بازی تیموریان به تنهایی کار پرسینگ را انجام می داد و دیگر بازیکنان تنها نظاره گر بودند.

بزرگترین نقطه ضعف در پرسینگ همین موضوع است.د ر پرسینگ یک نفر شروع کننده است و دیگران باید حتما او را حمایت کنند.در چند مورد این مشکل موجب اعتراض کاپیتان جدید تیم ملی به همبازیهایش شده بود که منظقی نیز بود. حدادی فر در این ترکیب سه نفره بیشتر نقش بازیساز را داشت.

حدادی فر کمتر در جریان بازی قرار داشت و با اضافه شدن نکونام نوع بازی تیم ملی نظم بهتری پیدا کرد. زمانی که نکونام ، رحمانی و جهانبخش وارد زمین شدند آرایش تیم ملی نیز تا حدودی تغییر کرد. سیستم تیم ملی ۱-۳-۲-۴ شد که در دفاع به ۱-۱-۴-۴ تبدیل می شد.

نکونام درهمان مدت کوتاه نقش موثر خود را نشان داد. رحمان با تمامی شایستگی های که دارد هنوز در تیم ملی به مرحله خود باوری نرسیده است. این بازیکن جوان به زمان بیشتری نیاز دارد تا بتواند تمامی توان فنی خود را نشان دهد.

خط حمله

مهدی شریفی در راست و خلعتبری با تجربه در چپ مهاجمین کناری تیم ملی بودند که در زمان دفاع به خط هافبک اضافه می شدند. شریفی در کارهای تهاجمی بسیار خوب و با انگیزه بازی می کرد. اما نوع بازی شریفی در این پست نمی تواند به تیم ملی کمک کند. شریفی فاقد توان بدنی لازم برای حضور موثر در حمله و دفاع است.

این بازیکن جوان در کارهای دفاعی ضعیف است و ماهینی به همین دلیل با مشکلاتی در این جناح دست به گریبان بود. خلعتبری دقیقا به مانند شریفی بازی می کند و همین موضوع می تواند شانس حضور او در ترکیب ثابت تیم ملی را کاهش دهد.

با توجه به قدرت پولادی در کارهای دفاعی ضعف خلعتبری کمتر به چشم می آمد. با اضافه شدن جهانبخش و حرکات موثر این بازیکن بخوبی می توان به نقش موثر مهاجمین کناری پی برد.

خط حمله

کریم انصاریفرد بازی خوبی در این پست از خود به نمایش گذاشت. کریم به تدریج به بازیکنی مورد اطمینان درتیم ملی تبدیل شده است. تنها نقطه ضعف انصاریفرد در سیستم تک مهاجم در رابطه با بازیکنان کناری است.

در این سیستم نقش کریم بعنوان بازیکن لینک بسیار مهم است اما کمتر انصاریفرد در این مورد موفق عمل می کند. جهانبخش در دقایقی از بازی در این پست بازی کرد که نشان از توانایی های فراوان این بازیکن جوان است.

نکته قابل توجه در بازی دیروز نظم و انظباط تیم ملی فوتبال ایران بود. خطوط سه گانه تیم ملی بسیار منظم بود. فاصله منطقی این سه خطوط همواره حفظ می شد. تیم ایران در این بازی نه چندان دشوار بسیار با برنامه بود. تمامی بازیکنان در اختیار تیم بودند و سعی می کردند تا دستورات سرمربی را بدون کم و کاست در زمین پیاده کنند. کمتر در فوتبال ایران تیمی را این چنین گوش بفرمان مربی دیده ام.

کی روش بخوبی توانسته تفکرات تاکتیکی اش را به بازیکنان انتقال دهد و بازیکنان نیز تنها بدنبال اجرای فرامین سرمربی تیم ملی هستند. همین موضوع یکی از مهمترین نقاط مثبت تیم ملی در بازی با بلاروس بود.