ایران: در دفاع خوب ، درحمله بی‌برنامه

حق نشر عکس Getty Images
Image caption ترکیب تیم ملی ایران مقابل مونته‌نگرو می‌تواند ترکیب اصلی در جام جهانی باشد

سومین بازی تدارکاتی تیم ملی فوتبال ایران در مقابل مونته‌نگرو مثل بازی قبلی مقابل بلاروس با مساوی بدون گل به پایان رسید.

ایران در این دو بازی درکارهای دفاعی تا حدود زیادی موفق بود. بازیکنان تیم ملی از وظایف خود در زمان دفاع بخوبی آگاهی داشتند. سیستم دفاعی تیم ملی ایجاد دو لایه دفاعی در جلوی محوطه جریمه است.

هر یک از این دولایه دفاعی از چهار بازیکن تشکیل می شود تا فضاهای ممکن را پوشش دهند. تیم ملی بازی را با سیستم ۱-۳-۲-۴ شروع می‌کند و زمانی که توپ را از دست می دهند با بازگشت هافبکهای کناری به ۱-۱-۴-۴ تبدیل می شود.

ایران در جام جهانی در مقابل تیمهای قدرتمندی همچون آرژانتین بازی می‌کند و توان حفظ توپ کمتری نسبت به رقیبان دارد آندر داگ (Underdog) محسوب می شود (در اصطلاح فوتبال به تیم‌هایی که از لحاظ قدرت تیمی نسبت به حریفشان ضعیفتر هستند آندرداگ گفته می‌شود).

در این حالت تیم‌های ضعیفتر سعی می‌کنند با یک سیستم بسته به مقابل حریفان بروند. اما این بدان معنا نیست که هیچ برنامه ای برای گل زدن نداشته باشند. برای مثال استفاده از بازیکنان سرعتی و پر انرژی در زمان ضد حمله و یا ضربات شروع مجدد مانند کرنرها بهترین راه رسیدن به گل است.

در بازی با مونته‌نگرو اشکان دژاگه در پشت رضا قوچان نژاد بازی کرد. اشکان تنها بازیکن خط میانی تیم ملی است که در استانداردهای فوتبال اروپا می‌تواند با سرعت به خط حمله اضافه شود.

اما با نگاهی به بازیهای دژاگه در فولام متوجه می‌شویم که این بازیکن با تمامی شایستگی‌هایش توان بدنی لازم را برای حضور مستمر هم در دفاع هم در حمله ندارد.

حق نشر عکس Getty Images
Image caption کارلوس کی‌روش بعد از جام جهانی با تیم ملی ایران نخواهد بود

کی‌روش بخوبی از این موضوع آگاهی دارد و به همین دلیل در بازی گذشته این بازیکن حضور کمتری در دفاع داشت. اما حضور تنها دو بازیکن در زمان حمله نمی‌تواند ایران را به گل برساند.

کی‌روش بخوبی می‌داند که توان تیم ملی در حفظ توپ از حریفانش کمتر است. به همین دلیل با اتخاذ سیستم دفاعی منسجم و پوشش فضاهای موجود ابتدا به دنبال گل نخوردن است.

ایران دردفاع بسیار با برنامه بازی می‌کند و گل زدن به این تیم برای هر تیمی آسان نیست. اما نمی توان تنها به این سیستم متکی بود. هر تیمی که سیستم‌های تاکتیکی‌اش را برمبنای کارهای دفاعی انتخاب می‌کند هدف و راهکاری نیز برای رسیدن به گل دارد.

نمی توان در تمامی دقایق بازی تنها به گل نخوردن فکر کرد. موضوع نگران کننده ضعف ایران در گلزنی است. ایران در دو بازی گذشته مقابل حریفان نه چندان قدرتمند خود نتوانست به گل برسد.

سیستم دفاعی ایران در این دو بازی چندان تحت فشار قرار نگرفت با این وجود هافبکهای ایران نمی‌توانستند وظیفه خود را در زمان حمله بخوبی انجام دهند.

بنظر می رسد که استفاده از ضربات ایستگاهی بهترین روش برای رسیدن به گل در جام جهانی است؛ همانطور که هر دو گل ایران درجام جهانی ۲۰۰۶ آلمان نیز از همین روش بدست آمد.

بیش از دو هفته تا شروع مسابقات مانده و تیم ملی زمان دارد مشکلات خود را در از این نظر برطرف کند.

حال نگاهی می اندازیم به آرایش تیم ملی در بازی با مونته‌نگرو که می‌تواند تا حدود زیادی آرایش اصلی تیم ملی در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل باشد:

دروازه بان:

رحمان احمدی در بازی گذشته چندان تهدید نشد. او دروازه بان بسیار خوبی است اما در بازی با پا ضعف دارد. در بازی گذشته در چند صحنه اشتباه رحمان احمدی در بازی با پا موجب نگرانی شد.

حق نشر عکس Getty Images
Image caption رحمان احمدی باید در بازی با پا دقت بیشتری به خرج دهد

اگر رحمان احمدی در جام جهانی دچار چنین اشتباهاتی شود به طور یقین تیم‌های مقابل بخوبی می‌توانند از آن حداکثر استفاده را کنند.

خط دفاعی:

استفاده از امیرحسین صادقی وسید جلال حسینی در مرکر خط دفاعی و بازی گرفتن پژمان منتظری در راست و بیگ زاده در چپ (که بدلیل مصدومیت جایش را به پولادی داد) از تفکرات جدید آقای کی‌روش خبر می‌دهد.

کی‌روش بخوبی می د اند که خسرو حیدری بازیکنی دونده نیست که بتواند در دفاع و حمله حضوری مستمر داشته باشد. به همین دلیل سعی دارد تا با پوشش خوب در سمت راست خط دفاعی، از حیدری و ارسالهای خوب او در حمله بیشتر استفاده کند.

منتظری بازیکن بسیار باهوشی است اما بازی دادن او در سمت راست می‌تواند مرکز خط دفاعی ایران را دچار مشکل کند.

حق نشر عکس AFP.Getty Images
Image caption پژمان منتظری در دفاع راست بازی کرد

کی‌روش بدنبال راه حلی است تا بتواند از توانایی‌های حیدری بهترین بهره را بگیرد. استفاده از مهرداد بیت آشور در نیمه دوم نیز یکی دیگر از راهکارهای آقای کی‌روش بود.

احمد آل نعمه نیز در این بازی در مرکز خط دفاعی به بازی گرفته شد، او نشان داد که در صورت حضور در میدان می‌تواند در ضربات ایستگاهی موثر باشد.

خط میانی:

همانطوری که انتظار می رفت تیموریان و نکونام دو مهره اصلی تیم ملی در مرکز میدان هستند. نکونام بعنوان بازیکن مدیر و تیموریان بیشتر در درگیری‌های فیزیکی انجام وظیفه می کنند.

تیموریان قدرت بدنی بالایی دارد و انتظار می رود که در نقش هافبکی که از جلوی محوطه جریمه خودی تا پشت محوطه جریمه حریف را پوشش می‌دهد (Box-to-box midfielder) نقش بیشتری در حمله داشته باشد.

حق نشر عکس Getty Images
Image caption دژاگه تنها بازیکنی است که به سرعت خود را به قوچان نژاد نزدیک می‌کند

حیدری در راست و شجاعی در چپ هافبک‌های کناری تیم ملی بودند. در زمان دفاع این دو بازیکن به عقب برمی‌گشتند و در کنار تیموریان و نکونام خط دفاعی ابتدایی تیم ملی را تشکیل می‌دادند.

در این حالت دژاگه در جلوی این چهار نفر قرار می‌گرفت و سیستم ایران به ۱-۱-۴-۴ تبدیل می شد. دژاگه در نقش جدید بسیار خوب عمل کرد و تنها بازیکنی بود که به سرعت خود را به قوچان نژاد نزدیک می‌کرد.

استفاده از اشکان در این پست در کنار جهانبخش می‌تواند سرعت و خلاقیت تیم ملی را در زمان حمله بیشتر کند. در زمان‌هایی از بازی احسان حاج صفی در سمت چپ نشان داد که می تواند در زمان حمله نقش موثری داشته باشد.

خط حمله:

رضا قوچان نژاد بدون تردید مرد اول تیم ملی درخط حمله است. در بازی گذشته قوچان نژاد کمتر در جریان بازی بود و یکی از دلایل آن این بود که هافبک‌های تیم ملی او را خوب تغذیه نمی‌کردند.

هافبکهای تیم ملی او را رضا بخوب حمایت نمی‌کردند و فقط اشکان دراگه در زمان‌هایی از بازی به کمک او می آمد.

حق نشر عکس Getty Images
Image caption مسعود شجاعی در هافبک چپ به بازی گرفته شد

سردار آزمون هم برای دقایقی به میدان آمد. او با تمامی شایستگی هایش نیاز به تجربه بیشتری برای رسیدن به ترکیب اصلی تیم ملی دارد.

تیم ملی فوتبال ایران تا شروع جام جهانی دو بازی دوستانه دیگر پیش رو دارد. گل نخوردن هدف اصلی تیم ملی است که بسیار منطقی نیز بنظر می رسد.

اما اگر تیم ملی در همان دقایق ابتدای بازی دروازه‌اش باز شود آیا بازیکنان تیم می‌توانند به همین روند ادامه دهند؟ آقای کی‌روش باید این موضوع را حتما در نظر داشته باشد.

مطالب مرتبط