آیا کی‌روش در اتریش به اهدافش رسید؟

حق نشر عکس AFP

تیم ملی فوتبال ایران در سومین بازی تدارکاتی اش مقابل آنگولا به نتیجه مساوی یک بر یک رسید. در این مسابقه سرانجام تیم ملی توانست دروازه حریف را بازکند، اما نتوانست به مانند دو بازی گذشته دروازه خود را بسته نگه دارد.

نکته مهم در برگزاری بازی‌های تدارکاتی رسیدن به اهداف از پیش تعیین شده‌ای است که معمولا در تمرینات به آن پرداخته می‌شود. در بازی اول مقابل بلاروس آقای کی‌روش به دنبال بازیکنان جانشین بود. در مقابل مونته نگرو ترکیب اصلی تیم ملی به میدان رفت. در این بازی سیستم دفاعی تیم ملی تا حدود زیادی نمره قبولی گرفت.

انتظار می‌رفت با توجه به ضعف تیم ملی در سیستم تهاجمی یکبار دیگر ترکیب اصلی با آنگولا به میدان برود تا بازیکنان به هماهنگی بیشتری برسند اما در این بازی ترکیب تیم ملی تا حدود زیادی غیرمنتظره بود.

شاید ترس از مصدومیت بازیکنان ثابت یکی از دلایلی بود که آقای کی‌روش ترجیح داد تا بازیکنانی که در معرض حذف از اردوی تیم ملی هستند آخرین شانس خود را به امتحان بگذارند. به همین دلیل این بازی بار فنی آنچنانی نداشت و بیشتر بازیکنان تنها به صرف بازی کردن و نشان دادن توانایی‌های خود به میدان رفتند.

با این وجود نکات فنی نیز وجود داشت که می تواند به بهتر شدن ترکیب تیم ملی کمک کند. برای مثال دانیال داوری نشان داد که هنوز با مدافعین تیم ملی هماهنگ نیست.

دانیال دروازه‌بانی با استانداردهای فوتبال اروپا است اما به نظر می‌رسد که هنوز نتوانسته ارتباط خوبی با بازیکنان تیم ملی برقرار کند. اگر قرار بود داوری دروازه‌بان اول تیم ملی در جام جهانی باشد باید بیشتر در ترکیب تیم ملی قرار می‌گرفت.

در این مورد به نظر می‌رسد که آقای کی‌روش هنوز نتوانسته انتخاب اول خود را مشخص کند. رحمان احمدی شاید در حال حاضر بهترین انتخاب باشد اما ضعف مفرط این بازیکن در بازی با پا می‌تواند مشکلات فراوانی برای تیم ملی بوجود بیاورد.

علیرضا حقیقی هنوز فاقد تجربه لازم در این رده از بازی‌ها است و سوشا مکانی نیز کاملا اعتماد بنفس خود را از دست داده است.

در جناح راست بیت آشور، حیدری، منتظری و ماهینی آزمایش شدند. ماهینی یکی از کاندیداهای حذف از اردوی تیم ملی بود اما مصدومیت بیگ زاده و بازی گرفتن از ماهینی در چپ نشان داد که او به احتمال فراوان جانشین پولادی در این پست است.

در بازی با آنگولا یکی دیگر از نکات مثبت بازی حرکات کریم انصاری‌فرد و احسان حاج‌صفی بود. این دو بازیکن از زمان نوجوانی کنار یکدیگر بازی می‌کردند و با نوع بازی همدیگر بخوبی آشنایی دارند.

در صحنه گل ایران مقابل آنگولا به خوبی می توان به درک خوب این دوبازیکن از یکدیگر پی برد. شاید حضور این دو بازیکن در زمان‌هایی از بازی بتواند یکی از راه‌های رسیدن ایران به گل باشد.

در این بازی بیشتر بازیکنان بدنبال اثبات خود به آقای کی‌روش بودند تا بتوانند در لیست نهایی تیم ملی باشند.با توجه به همین موضوع حال می‌توان به آقای کی روش حق داد که از نبود بازی‌های تدارکاتی گله‌مند باشد.

در حالیکه این بازی‌ها بیشتر به منظور مرور کارهای تاکتیکی در نظر گرفته شده است، اما سرمربی تیم ملی به دنبال انتخاب بازیکنان نهایی در این دوره حساس است.

کی‌روش معتقد بود که تیم ملی فوتبال ایران به مانند مسافرین کویری هستند که بعد از عبور از راهای خشک و بی آب و علف خود را به اقیانوس رساندند و حال باید از آن لذت ببرند. منظور آقای کی روش رسیدن تیم ملی به جام جهانی است. سرمربی تیم ملی بخوبی می داند که ایران هیچ شانسی در مقابل رقیبان قدرتمند خود ندارد اما همواره بدنبال حضوری با برنامه و آبرومندانه در این دوره از مسابقات است.

متاسفانه مراحل آماده سازی تیم ملی در این دوره ازمسابقات به هیچ عنوان مناسب نبود. انتخاب مسابقات دوستانه و نوع بازی این کشورها نمی‌تواند هیچ کمکی به تیم ملی بکند.

تیم ملی در نظر دارد تا با سیستمی بسته مانع از گلزنی حریفان شود. در این صورت تیم ملی باید تحت فشار قرار می‌گرفت تا عیار سیستم دفاعی تیم ملی مشخص می‌شد.

در هیچ یک از بازی‌های تدارکاتی چنین شرایطی بوجود نیامد. مدافعین و بازیکنان تیم ملی باید تحت فشار قرار می‌گرفتند تا بتوانند تجربه لازم برای تحمل چنین فشاری را بدست بیاورند.

بازی مقابل تیم‌های بزرگ و مقابله با فشار و استرس ناشی از این مسابقات نیاز به تجربه دارد و تیم ملی فوتبال ایران فاقد چنین تجربه‌ای است.

در هر حال نگرانی‌های فراوانی پیرامون آماده‌سازی تیم ملی فوتبال ایران وجود دارد اما نباید فراموش کرد که آقای کی‌روش مربی با تجربه‌ای است که بخوبی از این مشکلات آگاهی دارد و حتما راه حل مناسبی برای رفع این مشکلات پیدا می‌کند.

یکی دیگر از امیدواری‌های تیم ملی نوع آمادگی تیم‌های بزرگ دنیا است. معمولا تیم‌هایی مانند آرژانتین با صدرصد آمادگی وارد مسابقات نمی‌شوند و به مرور زمان به آمادگی کامل می‌رسند.

شاید ایتالیا نمونه کامل چنین تیم‌هایی است که مسابقات را به آهستگی شروع می‌کنند و در مراحل بعدی به آمادگی کامل می‌رسند.

نیجریه با توجه به اینکه بیشتر بازیکنان کلیدی‌اش را مقابل اسکاتلند در اختیار نداشت اما باز می‌توان امیدوار بود که این تیم نیز به مانند آرژانتین بعد از چند مسابقه به مرز آمادگی کامل برسد.

به همین دلیل زمان برای ایران بسیار مهم است. اگر آقای کی روش بتواند در زمان لازم تیم ملی ایران را به مرز کامل آمادگی جسمانی و روحی برساند می‌توان به نتایج تیم ملی امیدوار بود.

تیم ملی باید در شروع مسابقات کاملا آماده باشد و آقای کی‌روش در این مورد باید به موقع عمل کند.

شاید تنها راه حضور موفقیت آمیز ایران در این دوره از مسابقات استفاده از زمانی است که تیم‌ها هنوز نتوانسته‌اند به هماهنگی کامل تاکتیکی و بدنی برسند.

مطالب مرتبط