فینال ان بی ای؛ بهترین تیم دنیا در برابر بهترین بازیکن جهان

حق نشر عکس Getty
Image caption در چهار فینال برگزار شده هر کدام از دو تیم کلیولند کاوالیرز و گلدن استیت واریرز دو بازی را برده اند

سال گذشته در همین روزها قرعهِ بهترین بازیکن جوان جهان در مراسم یارکشی لیگ ملی بسکتبال آمریکا به نام یکی از بدترین تیم لیگ، کلیولند کولیرز افتاد.

اندرو ویگینرز، فوروارد نوزده ساله تورنتویی، از اینکه تیمی او را انتخاب کرد که تقریبا نزدیک زادگاهش در تورنتو است خوشحال بود. او خبر نداشت که در فصلی پیش روی او مهره پیاده‌ای در شطرنج پیچیده لبرون جیمز خواهد بود.

در این زمان لبرون جیمز که هنوز داشت پنجه های خونینش را از شکست تیم میامی هیت در برابر گرگ باران دیده لیگ، سن آنتونیو، می لیسید به این نتیجه رسید که میامی هیت – با آن همه بازیکن مسنش – پایگاه خوبی برای قهرمانی ها بعدی او نیست.

این بازیکن در یکی از پرسرو صداترین جابجایی های بازیکن در لیگ ان بی ای عازم خانه شد، خانه سرد و بی رونقش در کلیولند. تصمیم لبرون جیمز این بود که کلیولند کولیرز را از نو بسازد.

بر خلاف بسیاری از لیگ های حرفه ای جهان در لیگ ملی بسکتبال آمریکا ( ان بی ای) تیمی که پولدارتر باشد به صرفِ حساب بانکی پر صفرش نمی‌تواند هر چه بازیکن نخبه در دنیاست را در اختیار بگیرد.

در این لیگ سقف میزان کل پرداختی به بازیکنان در هر تیم محدود و ثابت است و این باعث می‌شود ابر ستاره ها و بازیکنان گرانقیمت همه در یک جا جمع نشوند.

بخاطر این قانون بود که لبرون جیمز برای جمع کردن مهره های موثر در تیم کلیولند شطرنج پیچیده ای را آغاز کرد. هدف اصلی او جذب کوین لاو، فورارد مینه سوتا تیمبر ولوز، بود که سال‌ها در فراغ حضور در مرحله حذفی لیگ استعداد خارق العاده‌اش را در مینه سوتای کم فروغ ترشی انداخته بود.

برنامه این بود که کوین لاو به لبرون جیمز، اندرسون ورجا و کایری اروینگ، با ارزش ترین بازیکن جام جهانی بسکتبال، بپویندند تا هسته تیم قهرمان امسال را بسازند.

این بود که با تعجب همگان کلیولند کولیرز اندرو ویگینز و چند مهره کم اهمیت را به تیم های دیگر انتقال داد تا سقف پرداخت کافی برای جذب کوین لاو باز شود.

نهایتا با افت و خیزهای فراوان تشکیل تیم جدید کلیولند که برای قهرمانی در این فصل بسته شده بود بر اساس نقشه لبرون جیمز عملی شد اما دست تقدیر برای او و تیمش برنامه دیگری داشت.

اندرسون ورجا، سنتر با تجربه کلیولند، در همان ابتدای فصل آشیل پاره کرد و بازی‌های بقیه فصل را با کت و شلوار از روی نیمکت تماشا کرد.

حق نشر عکس Getty
Image caption مصدومیت شدید شانه کوین لاو در بازی با سلتیکش باعث شد این بازیکن موثر به جمع بازیکنان مصدوم این تیم اضافه شود

با وجود همه این مهره ها کلیولند نیم فصل اول را پایین تر از انتظار آغاز کرد. نتایج این تیم پر ستاره در مراحلی چنان ناامید کننده بود که بسیاری از طرفداران کلیولند توپ های بسکتبال را بر سر نیزه زدند و خواهان برکناری دیوید بلت – مربی تازه به ان بی ای آمده این تیم شدند.

دیوید بلت دیر یا زود دریافت که به مهره های تخصصی نیاز دارد و در نقل و انتقال میان فصل مجبور شد سه بازیکن تقریبا دور انداخته شده را از تیم های دیگر به ترکیبشان بیافزاید.

پیوستن جی ار اسمیت و ایمان شامپرت از نیویورک و تیموفی مازگاف از دنور ناگتس در ابتدا یک جابجایی ساده و کم اهمیت تصور شد اما در نیمه دوم فصل کلیولند خود را یافت و با رکورد چشمگیری در کنفرانس شرق دوم شد و به مرحله حذفی راه یافت.

در مرحله حذفی در اولین ایستگاه کلیولند در برابر تیم جوان و تازه کار باستن سلتیکس قرار گرفت. این تیم به هیچ وجه رقیب کلیولند نبود اما فاجعه ای که در این مرحله رخ داد چنان برنامه های قهرمانی لبرون جیمز را به خطر انداخت که همه کار این تیم را تمام شده فرض کردند.

مصدومیت شدید شانه کوین لاو در بازی با سلتیکش او را به جمع کت و شلوار پوشان نیمکت کلیولند که آهسته آهسته به بخش بهداری تبدیل می‌شد افزود.

تمام آن جابجایی‌هایی که در پیش فصل انجام شد دود شد و به هوا رفت. در ایستگاه بعدی مرحله حذفی کلیولند در برابر تیم چقر و جان سخت شیکاگو بولز قرار گرفت.

رقابت کلیولند بدون لاو و اندرسون ورجا با تیم شیکاگو نمونه ای بارز از مثل معروف «خدا گر ز حکمت ببندد دری، ز رحمت گشاید در دیگری» بود. در این مرحله تیموفی مازگاف، ایمان شامپرت و جی ار اسمیت چنان درخشیدند و بار عبور از شیکاگو را از شانه لبرون جیمز برداشتند که تمام مدیران لیگ که این سه بازیکن را از تیم هایشان بیرون انداخته بودند نگران شغل شان شدند.

در ایستگاه آخر حضور کلیولند کولیرز در فینال ان بی ای از طریق شکست کاملا یک طرفه آتلانتا هاوکس حاصل شد. آتلانتا که در فصل عادی به عنوان بهترین تیم کنفرانس شرق به فینال این کنفرانس راه یافت با نتیجه چهار بر هیچ از کلیولندِ نصفه نیمه شکست خود و به اصطلاح بسکتبالی های «جارو» شد.

صعود قاطع کلیولند به فینال ان بی ای هزینه ای جبران ناپذیر داشت و آنهم حادتر شدن مصدومیت زانوی ابر ستاره این تیم، کایری اروینگ، بود که برای شرکت در هر بازی باید از پزشکان تیم تایید دریافت می‌کرد.

اما داستان گلدن استیت وریرز فرازو نشیب کمتری دارد. گلدن استیت در چند دهه اخیر به عنوان تیمی نه چندان مطرح در کنفرانس غرب زنگ تفریح تیم های قدری چون سیاتل سوپر سانکیس، لوس انجلس لیکرز و نیروگاه‌های بسکتبال تگزاس (هیوستن، دلس و سن انتونیو) بود.

اما از سال ۲۰۱۰ که هسته جوانی در این تیم تشکیل شد و مربی جدیدی به این تیم پیوست فصل به فصل گلدن استیت بهتر و بهتر شد.

در فصل گذشته گلدن استیت با گاردهای جوانش، استفن کری و کلی تامپسون، که سه امتیازی‌های رعد آسایشان خواب و خوراک را از تیم های لیگ ربوده، نتیجه‌ای درخشان در لیگ ثبت کردند.

اما گلدن استیت امسال با مربی جدیدیش، استیو کر، چیز دیگری بود. این تیم با ترکیبی منحصر بفرد از جوانی و تجربه در طی فصل عادی هر شب بهتر از شب بعد ظاهر شد.

تیم ضعیف و قوی هم برایش معنی نداشت. همه تیم های قدر لیگ در چرخ گوشت دفاعی گلدن استیت افتادند و پیش از انکه فرصت کنند چتر بردارند زیر باران سه امتیازی های استفن کری و کلی تامپسون غرق شدند.

گلدن استیت در پایان فصل با ۶۷ پیروزی از کل ۸۲ بازی بهترین تیم لیگ شد. دفاع این تیم رده اول را به خود اختصاص داد و بهترین تیم سه امتیازی زن ان بی ای نام گرفت.

با وجود ابر ستاره های چون لبرون جیمز و جیمز هاردن از هیوستن راکتس به نظر رای دهندگان بسکتبال دوست استفن کری، گارد گلدن استیت، بود که جایزه با ارزش ترین بازیکن فصل عادی را دریافت کرد تا ویترین افتخارات فصل عادی گلدن استیت در فصل ۲۰۱۴-۲۰۱۵ پر زرق و برق تر شود.

گلدن استیت در فصل عادی کاری کرد که بزرگانی چون فیل جکسون (مربی افسانه های شیکاگو بولز و لوس انجلس لیکرز) که معتقد بودند بسکتبال بر پایه شوت از راه دورصحیح نیست و امکان ندارد غلط از آب در آید.

گلدن استیت بازی بسکتبال سنتی ان بی ای که بر پایه امتیاز آوری زیر حلقه و شوت های نزدیک به سبد پایه ریزی شده بود را متحول کرد و نشان داد با تیر بارهای دور زن سه امتیازی میتوان قله ها و ارتفاعات لیگ را تصرف کرد.

گلدن استیت در مرحله حذفی با همان روشی که در فصل عادی رقابت کرد از صف بزرگانی چون هیوستن راکتس و ممفیس گریزلیز گذشت.

در رقابت های نهایی در برابر هیوستن راکتس استفن کری بطور اعجاب آوری از مصدومیت ناشی از پرت شدن در زیر حلقه گریخت اما کلی تامپسون که در بازی با هیوستن در پی یک درگیری غیر عمد با مدافع این تیم ضربه مغزی شد.

نفس گلدن استیتی ها چهار روز در سینه شان حبس شده بود. با اقبال فراوان ضربه مغزی کلی تامپسون توسط لیگ بررسی شد و پس از هفت روز برای بازی در فینال ان بی ای چراغ سبز گرفت.

حق نشر عکس Reuters
Image caption کلی تامپسون بازیکن کلیدی گلدن استیت در بازی چهارم فینال مقابل کلیولند

فینال ان بی ای: آوردگاه تلاش و کوشش در دربرابر استعداد و مهارت

در فینال ان بی ای دو تیم قهرمان کنفرانس شرق و غرب امریکا در برابر هم قرار می‌گیرند. هر تیمی که چهار بازی از هفت بازی را از آن خود کند قهرمان لیگ خواهد بود.

بدلیل فاصله مکانی زیاد دو تیم بازی‌ها بصورت دو- دو – یک – یک – یک انجام می‌شود. یعنی دوبازی متوالی در خانه گلدن استیت. سپس دوبازی متوالی در خانه کلیولند. و پس از آن اگر بازی بیشتری نیاز باشد، یکی در اوکلند (خانه گلدن استیت) بعدی کلیولند و بازی هفتم در اوکلند خواهد بود.

پیش از شروع فینال، سالم بودن بازیکنان اصلی گلدن استیت و مصدومیت تمام بازیکن های اصلی کلیولند (به غیر از لبرون جیمز که مصدومیت جزیی داشت) رقابتی یک طرفه به نفع گلدن استیت را نوید می‌داد.

آما آنچه تاکنون رخ داده کاملا برعکس است. این بازی ها نزدیکترین رقابتی است که دوست داران بسکتبال می‌توانند انتظار داشته باشند. تا اینجای کار دو بازی متوالی در خانه های هر دو تیم انجام شده و با پیروزی گلدن استیت در بازی چهارم نتیجه دو بر دو برابر است.

دوبازی اول فینال به وقت اضافه کشیده شد که در تاریخ ان بی ای بی نظیر بود. لبرون جیمز که تنها عضو نسبتا سالم تیم اصلی کلیولند است در سه بازی اول فینال توانست بهترین عملکرد انفرادی از یک بسکتبالیست در تاریخ ان بی ای را به نمایش بگذارد.

نمایش بی نظیر او در حمله و دفاع برای کلیولند دو پیروزی به همراه داشت و باعث شد بازیکنان ذخیره و بی نام و نشان تیم نظیر میتو دلاوادوا و تیموفی مازگاف بهترین عملکرد عمر حرفه ای شان را تجربه کنند.

در چهار بازی اول فینال گلدن استیت با پنج بازیکن ذخیره بازی کرد ولی کلیولند تنها دو بازیکن ذخیره و یک بازیکن نیمه مجروج به زمین آمد.

این موضوع باعث شد بازیکنان کلیولند و در راس آنها لبرون جیمز پس از سه بازی فشره به لحاظ بدنی مستهلک شوند. این خستگی و استهلاک در بازی چهارم فینال – که با فاصله یک روز از بازی سوم برگزار شد- کلیولندی ها را گرفتار کرد و همین بود که بازی اخر را با بیست و یک اختلاف باختند.

در این بازی اندره ایگودالا که تمام فصل بازیکن ذخیره گلدن استیت بود به عنوان شروع کننده اصلی به میدان امد و چه در دفاع و چه در حمله برای اوکلندی‌ها گل کاشت.

اکنون در آستانه بازی پنجم در خانه گلدن استیت هستیم . از سه بازی بعدی هر تیمی که دو بازی را از ان خود کند جام لری اوبراین (نام جام قهرمانی لیگ ملی بسکتبال امریکا) را بالای سر خود خواهد برد.

هر دو تیم دو روز کامل استراحت داشتند اما هنوز کلیولند از نظر نفرات ذخیره و کیفیت نفرات اصلی نسبت به گلدن استیت در موقعیت ضعف است و پیشاپیش بازنده جنگ فرسایشی بین دو تیم است.

اینکه لبران جیمز و سایر بازیکنان کلیولند بتوانند با اتکا به کوشش و تلاش ویژه در برابر مهارت و استعداد بازیکن گلدن استیت فایق آیند به معجزه ای شبیه است.

باید دید که لبرون جیمز می‌تواند در دو بازی آینده بار تیم را بر دوش بگیرد و از پرتگاه گلدن استیت عبور کند یا با سونامی بازیکنان تازه نفس و شوت زن گلدن استیت آرزوی بردن جام به کلیولند بر باد خواهد رفت.