داربی نه چندان دلچسب

حق نشر عکس MEHR

پرسپولیس و استقلال در دیداری نه چندان دیدنی امروز به تساوی بدون گل رضایت دادند تا هر دو تیم بدون تنش و استرس ناشی از نتیجه داربی امیدوار به بازیهای آینده باشند.

پرسپولیس با برانکو روزهای درخشانی را سپری می‌کند و این مربی نمی‌خواست با شکست در داربی روند رو به رشد این تیم متوقف شود.

به همین دلیل در تمامی دقایق بازی بازیکنان این تیم با هوشیاری خاصی بازی کردند.

فصل گذشته پرسپولیس در مقابل تیم‌هایی که تنها دفاع می‌کردند در دقایق پایانی بازی را واگذار می‌کرد اما در فصل جدید برانکو به خوبی این مشکل را برطرف کرده است. در داربی هشتاد و سوم از هجوم همه جانبه پرسپولیس که درنهایت موجب می‌شد تا خط دفاعی این تیم در ضد حملات ضربه پذیر باشد خبری نبود.

برانکو امسال با سیاستی خاص تنها به دنبال نتیجه‌گیری است و کمتر بازی احساسی از پرسپولیس می‌بینیم. همین موضوع نشان از تغییرات مثبت و رفتارحرفه‌ایی است که برانکو به خوبی در حال اجراکردن آن درفوتبال ایران است. در استراتژی جدید پرسپولیس کامیابی‌نیا در زمان‌هایی که پرسپولیس کاملا در حمله است سعی می‌کند در جلو خط دفاعی باقی بماند تا با توپ‌گیری خاص خود مانع از ضد حملات حریفان شود.

در فوتبال برای جلوگیری از ضد حملات حریف حضور چهار مدافع ضروری است و در این بازی کامیابی‌نیا به همراه یکی از مدافعین کناری و جلال حسینی و همین‌طور محمد انصاری همواره در خط دفاعی باقی می‌ماندند واجازه نمی‌دادند تا استقلال درضد حملات صاحب موقعیت شود.

مهمترین نقطه ضعف پرسپولیس در بازی امروز خط میانی این تیم بود. محسن مسلمان به رغم بازی درخشانش در نیمه اول در نیمه دوم تاحدودی از جریان بازی خارج شده بود. فرشاد احمدزاده و امید عالیشاه که همواره با حرکات تکنیکی و بازیهای ترکیبی به همراه مسلمان جریان بازی را در میانه میدان در اختیار می‌گرفتند، در این بازی کمتر صاحب توپ شدند. عالیشاه نیمه دوم تا حدودی موثرتر بود اما احمدزاده تا انتها کم فروغ و سردرگم بازی می‌کرد.

در حالیکه علیپور با جنگندگی وتحرک دیدنی‌اش سعی داشت فضای لازم را در اختیار طارمی قرار دهد اما طارمی کند و بی‌دقت عمل می‌کرد.

در نیمه اول و درحالیکه طارمی می‌توانست تنها با ضربه‌ایی ساده از داخل شش قدم دروازه استقلال را باز کند اما با بی‌دقتی توپ را به اوت زد.

در بازیهای حساس نظیر این داربی کمتر موقعیت‌های این چنینی نصیب بازیکنان می‌شود و طارمی به عنوان بازیکنی ملی‌پوش نباید به راحتی چنین موقعیت‌هایی را از دست بدهد.

استقلال در بحرانی‌ترین زمان ممکن باید با رقیب دیرینه‌اش روبرو می‌شد، چرا که نتایج ضعیف استقلال موجب نگرانی بیشتر هواداران این تیم شده بود.اما مهمترین نقطه قوت استقلال در این بازی بسته نگه داشتن دروازه‌اش بود. در پنج هفته گذشته خط دفاعی و دروازه‌بان استقلال نمره قبولی نگرفته بودند اما با درخشش مجید حسینی در مرکز دفاع و فرشید اسماعیلی در میانه میدان، بازیکنان این تیم توانستند برای اولین بار دروازه خود را بسته نگه دارند.

حسینی به رغم جوانی با بازیخوانی و هوش سرشار خود به خوبی طارمی را از جریان بازی خارج کرد و در بیشتر زمانهای بازی با اعتماد به نفسی دیدنی رهبر خط دفاعی استقلال بود. در کنار حسینی، فرشید باقری یکی دیگر از بازیکنان تاثیرگذار استقلال بود که توانست با حضور خوب خود در جلو خط دفاعی مانع ارتباط هافبکهای پرسپولیس با مهاجمین شود.

مهمترین موضوع در سیستم دفاعی استقلال شکل نسبتا منظم این تیم در زمان دفاع بود. بازیکنان استقلال در نیمه اول با عقب‌نشینی درزمین خودی کمتر به پرسپولیس فضا می‌دادند. اما در ابتدای نیمه دوم تغییر تاکتیک دادند و با پرسینگ در زمین پرسپولیس که با حمایت خوب خط هافبک و دفاع همراه بود تا حدودی جریان بازی را دراختیار گرفتند.

مهمترین ضعف استقلال عدم هماهنگی از دفاع به حمله بود. در حالیکه این تیم در دفاع با برنامه و منظم بازی می‌کرد اما در حملات کند وتا حدودی بی برنامه بود.

استقلال به آنچه می خواست رسید و با گرفتن یک امتیاز حساس تا حدودی توانست نتیجه‌گیری‌های نه چندان خوب خود را جبران کند. پرسپولیس نیز با امتیاز این بازی هم امتیاز با تراکتور سازی همچنان در صدر قرار دارد و با خیالی آسوده و با دوری از استرس و تنش ناشی از عدم نتیجه‌گیری احتمالی درداربی به روند رو به رشد خود ادامه می‌دهد.