فرح پهلوی: امیدم را از دست نداده ام
پخش این فایل در دستگاه شما پشتیبانی نمی شود.

فرح پهلوی: امیدم را به آینده ایران از دست نداده‌ام

  • 10 فوریه 2017 - 22 بهمن 1395

۲۲ بهمن ۱۳۵۷، بیست و چند روزی بود که خانواده سلطنتی ایران را ترک کرده بودند. خود می گویند وقت رفتن نمی‌دانستند برگشتنی در کار هست یا نه اما نا امید نبودند. روایت محمدرضا شاه پهلوی از دقایق پایانی حضور و سلطنت در ایران، کوتاه است. او که به سبب بیماری چند ماه پس از خروج از ایران درگذشت، فرصت نکرد تا به جزئیات از آن واپسین روزها بگوید. آخرین شهبانوی ایران اما آن روزها، ساعت ها و دقایق پایانی را به خوبی به یاد می آورد.

Image caption فرح پهلوی، آخرین شهبانوی ایران

کتاب خاطرات فرح پهلوی، کهن دیارا، که اخیرا بازنشر شده است با روایت احساسی آخرین ملکه ایران از شب آخر زندگی در ایران و کاخ سلطنتی آغاز می‌شود. وقتی که او در جستجوی خاطرات خانواده و فرزندانش می‌کوشد تا یادگاری های خانوادگیشان را تا جایی که می‌شود با خود به همراه ببرد. یادگاری هایی که به گفته او ارزش مادی نداشتند. آخرین شهبانوی ایران، در گفتگو با علی همدانی، خبرنگار بی‌بی‌سی یکی از آن یادگاری ها را اینطور بتصویر می‌کشد: به فرحناز تلفن کردم تا بپرسم آیا از اتاقش یادگاری می‌خواهد؟ او خواست تا پوستر ستار، خواننده ایرانی، را از روی دیوار اتاقش بکنم و برایش ببرم. فرحناز همینطور سراغ پوستر تیم ملی فوتبال ایران را می‌گرفت.

در این گفتگو فرح پهلوی به شرح سالهای آشنایی و ازدواج با محمدرضا پهلوی، بیست سال شهبانویی و سپس سالهای غربت می‌پردازد. او پس از چهار دهه زندگی در خارج از کشور، در پاسخ به این سوال که خانه اش کجاست؟ محل سکونش در پاریس، واشنگتن یا جایی در تهران می‌گوید: همه جای ایران، سرای من است. هر کجای ایران که بروم، خانه همان جاست. این گفتگو در روز بیست و دوم بهمن ۱۳۹۵ از رادیوی فارسی بی بی سی پخش شده است.

برای شنیدن سایر مطالب رادیوی بی‌بی‌سی، به صفحه رادیو مراجعه کنید یا برنامه‌های ما را بر روی ساوند کلاود بشنوید