پرگار؛ 'قول وفاداری دائمی در ازدواج، نشدنی و غیراخلاقی؟'

پرگار

در داستان رایج از رشد شخصیت، داستانی که از کودکی با آن بزرگ می شویم، ازدواج یک فصل مهم است. انتظار می رود در زمان مناسب به این فصل جامه عمل بپوشانیم. ولی آیا ازدواج به معنی رایج در حال منسوخ شدن نیست؟

زمانی، در اعصار پیشین، آدم ها در زمانی که حالا نوجوانی نام گرفته ازدواج می کردند. در طول یکی دو دهه بعد، در دوره ای که حالا دیگر جوانی خوانده می شود، صاحب چندین فرزند می شدند و در مرحله ای از حیات که در عصر حاضر میانسالی نامیده می شود، خود را در آستانه مرگ می دیدند.

-پرگار؛ قول وفاداری دائمی در ازدواج، نشدنی و غیراخلاقی؟

حالا با افزایش امید به زندگی، انتظار عمر هشتاد ساله و بیشتر مختص افراد بسیار سالم و خوش بنیه نیست. از آن گذشته، در زمان حاضر انسان ها در معرض انواع تجربه هایی هستند که در اعصار پیشین در دسترس نبود و تصورش هم نمی رفت، تجربه هایی که دگرگون ساز هستند. آیا این مقدمات نباید شما را به یک یافته ی رادیکال در مورد ازدواج برساند؟

یکی از مهمان های برنامه ابراهیم سلطانی، استاد فلسفه در دانشگاه میشیگان، می گوید چنین مقدماتی او را به این نتیجه می رساند که قول ماندن بر ازدواج تا دم آخر، تا مرگ، را نه تنها نشدنی بلکه غیراخلاقی بداند.

اما لیلی نیکونظر، پژوهشگر مطالعات فرهنگی، می گوید چنین نگاهی به ازدواج کارکردهای اجتماعی این نهاد مهم را نادیده می گیرد.

پرگار: پرسش‌هایی برای تمام فصل‌ها