به روز شده:  08:39 گرينويچ - چهارشنبه 01 سپتامبر 2010 - 10 شهریور 1389

رابطه روشنفکران ایرانی با روحانیت

مدیا پلیر

برای پخش این فایل، نرم افزار "جاوا اسکریپت" باید فعال شود و تازه ترین نسخه "فلش" نیز نصب شده باشد

پخش ویدیو با ویندوز میدیا پلیر

رابطه روشنفکران ایرانی با روحانیت از چه سنخی بوده؟ کارنامه این روشنفکران چه می گوید؟ کمک به روحانیت دربسط نظریه ولایت فقیه یا تعامل آگاهانه با روحانیت برای استفاده از نفوذ آن ها؟

تاریخ چند صد سال اخیر ایران تا مشروطیت، تاریخ همراهی و گاه رویارویی دو رکن و نهاد اساسی قدرت بود، سلطنت و روحانیت، شاهان و علما. از مشروطه به این سو رکن دیگری شکل گرفت، روشنفکران. کسانی که در یک تعریف عمومی دغدغه تجدد داشتند. این گروه اجتماعی، ازمنورالفکران غیر دینی مثل میرزا فتحعلی آخوند زاده و میرزا ملکم خان، تا نواندیشان دینی چون علی شریعتی و مهدی بازرگان، با یک پرسش اساسی روبرو بوده اند. در نبرد با استبداد باید با روحانیت همراه شد؟ تا کجا؟ این پرسش اغلب زمینه ساز منازعه شدید بین خود روشنفکران بوده. هنوز هم اینکه آیا باید دست به دامان روحانیت شد یا نه، پرسش روز است.

از مهمانان برنامه می پرسیم، از دو انقلاب صد سال اخیر ایران در این باره می توان درس گرفت؟ آیا جلب روحانیون به سیاست منشا امتیاز ویژه برای آنان نشده؟ آیا بی توجهی به جلب نظر روحانیت، باعث تقویت بنیاد گرایی اسلامی نخواهد شد؟

در این برنامه، ماشاالله آجودانی پژوهشگر و نویسنده کتاب "مشروطه ایرانی" و حسن یوسفی اشکوری نواندیش دینی، به سوالات مخاطبان خود، فریبا شیرازی و رضا ضیا ابراهیمی پاسخ می دهند.

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.