گفت‌وگو اختصاصی با عبدالرضا کاهانی فیلم‌نامه نویس و کارگردان ایرانی
پخش این فایل در دستگاه شما پشتیبانی نمی شود.

گفت‌وگو اختصاصی با عبدالرضا کاهانی فیلم‌نامه نویس و کارگردان ایرانی

در این ویژه برنامه تماشا: گفت‌وگو اختصاصی با عبدالرضا کاهانی فیلم‌نامه نویس و کارگردان ایرانی یکشنبه ۲۵ آذر ساعت ۲۰.۳۰ شب به وقت ایران پخش می‌شود.

عبدالرضا کاهانی کارگردان نام آشنای دهه اخیر سینمای ایران، تجربه‌های خود در زمینه نویسندگی، بازیگری و کارگردانی نمایش را از سنین نوجوانی و دوران دانش‌آموزی در نیشابور آغاز کرد. مدرک کارشناسی خود را در رشته بازیگری نمایش گرفت و کارگردانی نمایش را در مقطع کارشناسی ارشد ادامه داد، چند فیلم کوتاه و مستند ساخت و سرانجام کارگردانی اولین فیلم بلند خود «رقص با ماه» را شروع کرد،فیلمی که در نهایت دیده نشد و ناتمام ماند.

فیلم «آدم» تولید سال ۱۳۸۵ اولین فیلم سینمایی رسمی عبدالرضا کاهانی محسوب می‌شود که تنها در جشنواره فیلم فجر نمایش داده شد و هرگز اکران عمومی نشد. داستان «آدم»، در روستایی به نام «ظلم آباد» از روستاهای سبزوار استان خراسان می‌گذرد که کاهانی در فیلم مستندکوتاهی با نام «ظلم آباد» هم به آن ادای دین کرده است.

عبدالرضا کاهانی با فیلم بعدی خود «آنجا»، فیلمی فرمالیستی و سیاه و سفید، به جشنواره‌های جهانی راه یافت و جایزه اسکندر طلایی جشنواره بین‌المللی فیلم تسالونیکی در سال ۱۳۸۷ را از دستان تئو آنجلوپلوسدریافت کرد اما فیلم در ایران مجوز نمایش دریافت نکرد و اکران عمومی نشد.

ساخت فیلم «بیست» که دیپلم افتخار بهترین کارگردانی جشنواره فیلم فجر را در سال ۱۳۸۷ از آن عبدالرضا کاهانی کرد، در واقع آغاز مسیری بود که با ساخت دو فیلم بعدی‌اش «هیچ» و «اسب حیوان نجیبی است» ادامه یافت و به تکامل در نگاه سینمایی او انجامید، فیلم‌هایی که با استقبال سینمادوستان روبه‌رو و بحث برانگیز شدند.

کاهانی با وجود رسیدن به سبک و سیاقی که کم کم به امضایش تبدیل شد، خودش را کارگردانی تجربه‌گرا می‌داند که از تکرار خود پرهیز می‌کند. فیلم‌های او محصول کار مشترک کارگردان و بازیگران هستند و شخصیت‌های داستان‌هایش برگرفته از شخصیت‌های واقعی که منبع الهام کارگردان شده‌اند. دست‌مایه آثارش مضامین اجتماعی هستند و جذابیت سینما برای او آنجاست که به زندگی واقعی نزدیک می‌شود اما در رسیدن به فرم فیلم‌هایش دست از تجربه‌گرایی و خطر کردن برنمی‌دارد؛ چنانچه در فیلم «بی‌خود و بی‌جهت» تولید سال ۱۳۹۰ میزانسن‌ها و حرکت‌هایدوربین به سینمای مستند نزدیک می‌شوند و در فیلم «وقت داریم حالا» که در سال ۱۳۹۲ در فرانسه ساخت، از مرزهای ایران فراتر رفته و با فرهنگ و زبانی ناشناخته دست و پنجه نرم می‌کند. اما آنچه در آثار او مشترک است مساله او با جا و مکان است. شخصیت‌های داستانی او هر کدام به نوعی به دنبال جایی می‌گردند و اتفاقات فیلم‌هایش اغلب در مکان‌ها و فضاهای بسته اتفاق می‌افتند. هر چند در «استراحت مطلق» محصول سال ۱۳۹۳ دوربین وارد شهر تهران می‌شود اما شخصیت اصلی فیلم کماکان به دنبال جا می‌گردد و سرانجام این خود کارگردان است که به دنبال جایی برای فیلم‌سازی از کشوری به کشور دیگر می‌رود.

عبدالرضا کاهانی در ساخت آثار سینمایی‌اش با هر فرم و محتوایی، از سانسور، توقیف، نظارت و ارزشیابی‌های مداوم در امان نماند اما به ریتم فیلم‌سازی خود وفادار ماند و کارنامه پر باری برای خود طی یک دهه فعالیت سینمایی رقم زد. فیلم «استراحت مطلق» او پاییز امسال در فرانسه به روی پرده رفت. «ارادتمند؛ نازنین، بهاره و تینا» محصول سال ۱۳۹۵ همچنان در توقیف به سر می‌برد وآخرین فیلم او «ما شما را دوست داریمخانم یایا» که در سال ۱۳۹۶ در تایلند ساخته شد، آبان ماه در سینماهایایران اکران شده و خودش در حال حاضر در کانادا مشغول فیلمبرداریفیلم جدیدش «آزاد مثل هوا» با بازی رضا عطاران و اوفلی بو بازیگرفرانسوی است.

تکرارهای برنامه به وقت ایران:

دوشنبه ۶.۳۰ و ۱۷.۳۰

سه‌شنبه ۴.۳۰ و۱۰.۳۰

چهارشنبه۱۲.۳۰

پنجشنبه ۱۱.۳۰

جمعه ۱۰.۳۰