استرالیا در نظر دارد در سکونت نومهاجران محدودیت اعمال کند

استرالیا حق نشر عکس Getty Images

دولت استرالیا در نظر دارد برای سکونت نومهاجران محدودیت قائل شود و اجازه ندهد که آنها دستکم برای چند سال در شهرهای بزرگ کشور -سیدنی، ملبورن- ساکن شوند.

آلن تاج، وزیر جمعیت استرالیا، امروز گفت هدف این طرح کاستن از تراکم جمعیت دو شهر بزرگ و رونق دادن به دیگر مناطق کشور است.

آقای تاج گفت دولت استرالیا ممکن است شرایطی را برای صدور ویزا در نظر بگیرد و تا پنج سال به مهاجران اجازه ندهد در شهرهای بزرگ زندگی کنند.

برخی کارشناسان این طرح را غیر قابل اجرا دانسته و معتقدند این طرح به اهدافش نخواهد رسید.

چرا چنین بحثی در استرالیا مطرح شده؟

دو پنجم جمعیت بیست و پنج میلیون نفری استرالیا در دو شهر ملبورن و سیدنی زندگی می‌کنند. استرالیا در رده‌بندی بانک جهانی از نظر افزایش جمعیت در رتبه هفتادوهفتم است اما در میان کشورهای عضو سازمان توسعه همکاری‌های اقتصادی رشد جمعیت زیادی دارد، ۱.۶ درصد.

دولت استرالیا می گوید مهاجرت دلیل اصلی این افزایش جمعیت است و اکثر این مهاجران در ملبورن، سیدنی و جنوب شرقی ایالت کوئینزلند (بریزبین) ساکن می‌شوند و این بر زیرساختهای شهری فشار آورده و مشکل تراکم جمعیت را ایجاد کرده است.

انتظار می‌رود جمعیت هر دو شهر ملبورن و سیدنی تا سال ۲۰۳۰ از هشت میلیون نفر بیشتر شود.

دولت چه میگوید؟

آقای تاج در سخنرانی امروز خود گفت "حتی افزایشی اندک در تعداد مهاجرانی که در ایالت‌ها و مناطق کوچکتر سکن می‌شوند فشار زیادی را از شهرهای بزرگ بر می‌دارد."

این طرح هنوز فاقد جزئیات است اما ممکن است "الزامات جغرافیایی" حداقل برای چند سال جزء شرایط صدور ویزا قرار بگیرد.

آقای تاج گفت این محدودیت ویزا شامل کسانی نمی‌شود که می‌خواهند با اعضای خانواده خود زندگی کنند یا کارفرما برای آنها درخواست ویزا کرده است.

علاوه بر این برای اینکه مهاجران مناطق کوچکتر را برای سکونت دائم خود انتخاب کنند امتیازاتی در نظر خواهد گرفته شد.

حزب کارگر، حزب مخالف دولت گفته این طرح باید مد نظر قرار بگیرد اما از اینکه طرح فاقد جزئیات است انتقاد کرده است.

حق نشر عکس Getty Images

آیا این محدودیت موثر خواهد بود؟

متخصصان مهاجرت و جمعیت‌شناسان به بی‌بی‌سی گفته‌اند که چنین اقداماتی الزاما تراکم جمعیت در شهرهای بزرگ را کم نمی‌کند.

پروفسور جاک کالینز استاد دانشگاه فناوری به بی بی سی گفت: "دولت استدلالی قوی برای سوق دادن مردم به مناطق غیرشهری دارد اما باید امکان اشتغال به اندازه کافی برایشان فراهم باشد و این پاشنه آشیل اصلی این طرح است."

پروفسور پیتر مک دونالد جمعیت‌شناس دانشگاه ملبورن معتقد است مسئله فراتر از بحث مهاجرت است:

"رشد جمعیت در استرالیا فراتر از امکانات زیرساختی کشور رفته و ما در فراهم کردن سیستمهای مناسب مثل حمل و نقل عمومی که شهرهای بزرگ به آن نیاز دارند کند عمل کرده‌ایم."

رومن کوآدولیگ رئیس سابق مرزبانی استرالیا هم اظهار تردید کرده که بتواند چنین محدودیتی را در عمل اعمال کرد:

"گذاشتن شرط برای صدور ویزا قسمت راحت کار است. اعمال آن سخت‌تر است. مهاجران به سمت فرصت‌ها و امکانات شهرها جذب می‌شوند. برای پلیس غیر ممکن است که بدون امکانات وسیع شرایط را کنترل کند، هم در شناسایی تخلف و هم مجازات."

اما پروفسور کالینز می گوید تحقیقات نشان می‌دهد که مهاجران در جاهای کوچکتر که اشتغال خوب بوده زندگی خوبی پیدا کرده‌اند: "بیشتر آنها واقعا زندگی در این مناطق را دوست دارند و می‌گویند که استقبال گرمی از آنها شده است."

موضوعات مرتبط