نماینده آمریکا در صلح خاورمیانه: لفظ شهرک برای یهودیان ساکن کرانه باختری تحقیرآمیز است

شهرک‌های یهودی نشین یکی از اختلاف برانگیزترین مسائیل بین اسرائیل و فلسطینیان است حق نشر عکس AFP
Image caption شهرک‌های یهودی نشین یکی از اختلاف برانگیزترین مسائیل بین اسرائیل و فلسطینیان است

جیسون گرینبلات، نماینده ویژه آمریکا در امور صلح خاورمیانه، گفته است که او استفاده از لفظ "شهرک" برای یهودیان ساکن در کرانه باختری"را "تحقیرآمیز" می‌‌داند.

آقای گرینبلات در گفتگویی با شبکه خبری پی‌بی‌اس گفت که ترجیح می‌دهد از لفظ "شهرها و یا "محله‌ها" به جای "شهرک‌ها" استفاده کند.

شهرک‌های یهودی نشین یکی از اختلاف برانگیزترین مسائیل بین اسرائیل و فلسطینیان است.

به گفته آقای گرینبلات، اسرائیل قربانی دهه‌ها مناقشه با فلسطینیان شده است.

جیسون گرینبلات یکی از معماران اصلی طرح صلح خاورمیانه دولت ترامپ است.

اراضی اشغالی در کرانه باختری رود اردن و بیت المقدس شرقی طی چند دهه گذشته شاهد ساخت و سازهای فراوان و احداث شهرک‌های یهودی‌نشین بوده است.

مجامع بین‌المللی و سازمان ملل متحد اشغال این مناطق را غیرقانونی می‌دانند، اما اسرائیل که از حمایت آمریکا هم برخوردار است این اراضی را متعلق به خود می‌داند.

حدود ۲۰۰ هزار اسرائیلی در اراضی اشغالی از کرانه غربی رود اردن اسکان داده شده‌اند و دو برابر این جمعیت، یعنی حدود ۴۰۰ هزار اسرائیلی هم در بیت‌المقدس شرقی زندگی می‌کنند. همزمان بیش از ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار فلسطینی هم ساکن این مناطق هستند.

فلسطینی‌ها سال‌هاست که درصدد تشکیل کشوری مستقل در نوار غزه، کرانه غربی رود اردن و بیت‌المقدس شرقی هستند. مالکیت بر اراضی محور اصلی هرگونه مذاکره‌ای بوده که طی چند دهه گذشته میان اسرائیل و تشکیلات فلسطینی شکل گرفته است.

در پنجم ژوئن سال ۱۹۶۷، برابر با ۱۵ خرداد ۱۳۴۶، اسرائیل یک عملیات نظامی هماهنگ و گسترده را علیه مصر، اردن و سوریه آغاز کرد. اسرائیل این حمله را یک اقدام پیشگیرانه علیه تحرکات نظامی همسایگانش علیه خود می‌خواند. این درگیری شش روز طول کشید و به نبرد شش روزه مشهور شد.

در این نبرد، اسرائیل کنترل کرانه باختری رود اردن و شرق بیت المقدس را از اردن، نواره غزه و صحرای سینا را از مصر و بلندی‌های جولان را هم از سوریه گرفت.

اصطلاح "سرزمین‌های اشغال شده" اولین بار در قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت سازمان ملل مطرح شد. این قطعنامه در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۷ برابر با اول آذر ۱۳۴۶ تصویب شد و درآن "تصرف قلمرو با جنگیدن" غیر قابل قبول خوانده شده بود. این قطعنامه همچنین خواستار خروج نیروهای اسرائیل از "سرزمین‌های اشغال شده در درگیری اخیر" شده بود.