13:21 گرينويچ - جمعه 24 اکتبر 2008 - 03 آبان 1387

«حالا ما همه مان طبقه متوسط هستیم!»

گوردن براون (Gordon Brown)، جانشین آقای تونی بلر (Tony Blair)، بر تخت رهبری "حزب کارگر جدید"(New Labour)!

نمی دانم شما یادتان می آید که تا همین یازده دوازده سال پیش، یا دقیق تر بگویم، تا دوم ماه مه 1997 که جان پرسکات (John Prescott) در دولت «حزب کارگر جدید»، شد معاون نخست وزیر، یک اصطلاحی داشتیم که نشان می داد که توی هر جامعه ای آدمهایی هستند فقیر یا خیلی فقیر یا خیلی خیلی فقیر، و آدمهایی هستند ثروتمند یا خیلی ثروتمند یا خیلی خیلی ثروتمند، و در وسط اینها هم آدمهایی هستند متوسط یا متوسط بالا یا متوسط بالابالا، و به جامعه ای هم که این طبقه های مخلتف را داشت، می گفتند «جامعه طبقاتی»!

برنامه این هفته را اینجا بشنوید

شما نسخه مناسب فلش را ندارید .فایل پخش نمی شود

تازه ترین نسخه فلش را دانلود کنید

پخش فرمت های دیگر صوت و تصویر

«تونی بلر» که شد نخست وزیر، لابد دلش می خواست که اسم «کارگر» را از روی حزبش بردارد، چون اسم با مسمّایی نبود! «کارگر» یعنی چه؟ همه مردم کار می کنند. یکی خیابانها را جاروب می کند، یکی در بیمارستان لگن مریضها را خالی می کند، یکی یک شرکت بسیار بزرگ را اداره می کند، یکی هم نخست وزیری می کند!

اینها همه می کنند: کار می کنند، کار! بله، همه کار می کنند! پس یا همه کارگر هستند یا هیچکس کارگر نیست! با این منطق «تونی بلر» حق داشت فکر کند که «کارگر» برای حزبش اسم با مسمّایی نیست، امّا صلاح ندید که به کلّی اسم حزب را عوض کند. به همین دلیل یک صفت «جدید» به دمب «کارگر» چسباند تا بگوید که این «کارگر» دیگر آن کارگر فقیر و بیچاره قدیم نیست، «کارگر جدید» است، آنهم در جامعه ای که همه کار می کنند و چون همه کار می کنند، یا همه کارگرند، یا هیچکس کارگر نیست.

آقای جان پرسکات (John Prescott) سابقاً خدمتکار کشتی و عضو اتحادیه کارگری و بعداً معاون نخست وزیر حزب کارگر جدید: "حالا دیگر همه مان طبقه نتوسط هستیم!" بر منکرش لعنت!

با وجود این در ته دلش می دانست و مطمئن بود که بیشتر، همانهایی به حزب او رأی داده اند که خیابانها را جاروب می کنند، یا لگن مریضها را خالی می کنند، یا دست بالاش، در ردیفی از ردیفهای طبقه ای هستند که به کل آن می گویند «طبقه کارگر». آنوقت آمد، کسی را معاون خودش کرد که اوّل تو کشتی کار کرده بود و بعد شده بود عضو اتحادیه کارگری و برای دفاع از حقوق کارگرها فعالیت و مبارزه کرده بود و حالا شده بود نماینده حزب کارگر در پارلمان که تا بتواند خیلی بیشتر از حقوق کارگرها دفاع کند.

با این انتخاب «تونی بلر» خواست دل مردمی را که هنوز فکر می کردند عضو طبقه کارگر هستند، گرم نگهدارد. امّا «جان پرسکات» هم می دانست که «تونی بلر» بیخودی او را معاون خودش نکرده است، و بنابر این باید تو گوش مردم بخواند که این «حزب کارگر» نیست که عوض شده است، بلکه طبقه کارگر دیگر «کارگر» نیست. آنوقت در یک مصاحبه اعلام کرد که «امروز دیگر ما همه مان طبقه متوسط هستیم!» یعنی دیگر طبقه فقیر نداریم، و طبقه ثروتمند را هم اصلا فراموش کنید و کاری به کارشان نداشته باشید. پس فقط یک طبقه می ماند و آن هم «طبقه متوسّط» است.

آقای جان پرسکات کارگر بعد از مهاجرت به طبقه متوسط و یادگرفتن بوسه های طبقه اعیان!


این را هم خوب می دانید که «حزب محافظه کار» همیشه مدافع «سرمایه داری» بوده است و مواظب سرمایه دارها و «مارگارت تاچر» که یازده سال با رهبری «حزب محافظه کار» نخست وزیری کرد، پدرش «بقال» بود، یعنی از طبقه کارگر، امّا در دانشگاه تحصیل کرد و یکی از مهم ترین موفقیتهاش در دوره نخست وزیری جنگ با اتحادیه های کارگری بود و به جوانها هم نصیحت می کرد که تا دوره راهنمایی یا دبیرستان را تمام کردند، بروند به کار مشغول بشوند و فکر دانشگاه رفتن نباشند! حالا با این مقدّمه دراز، اصل مطلب را در این سؤال خلاصه می کنم که آیا هر آدمیزادی آرزویش این است که خودش خیلی خیلی ثروتمند بشود، امّا بقیه مردم از طبقه متوسط بالاتر نروند؟

آرشیو

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.