معرفی: نامزدهای نخست وزیری اسرائیل

انتخابات سراسری اسرائیل روز سه شنبه دهم فوریه برگزار می شود. این انتخابات عمدتا تحت الشعاع عملیات اخیر ارتش این کشور در غزه قرار گرفته و امنیت را به مهم ترین دغدغه رای دهندگان تبدیل کرده است. از این رو احزاب عمده اسرائیلی تبلیغات خود را معطوف به این امر کرده و درصدد جذب آرای مردمی هستند که طبق نظرسنجی ها تا کنون برای دادن رای خود مردد هستند.

از ماه ها پیش که زمان انتخابات پیش از موعد اسرائیل مشخص شده، بنیامین نتانیاهو، رهبر حزب لیکود و نخست وزیر پیشین اسرائیل در صدر نظرسنجی ها قرار داشته اما طی روزهای اخیر حزب کادیما به رهبری زیپی لیونی، وزیر امور خارجه اسرائیل و رهبر این حزب توانسته اوج بگیرد و فاصله ها را کم کند. نکته قابل توجه در نظرسنجی ها، رشد قابل توجه حزب راستگرای "اسرائیل، خانه ما" به رهبری آویگدور لیبرمن و سقوط حزب کارگر به رهبری اهود باراک به رتبه چهارم است. در مقاله زیر به چهار نامزد اصلی این انتخابات و سیاست های آنها پرداخته شده است.

بنیامین نتانیاهو

بنیامین نتانیاهو، رهبر حزب لیکود، یکی از راست گرا ترین و بحث برانگیز ترین رهبران اسرائیل در تاریخ این کشور به شمار می رود.

او با رسیدن به مقام نخست وزیری در سال 1996، جوان ترین نخست وزیر تاریخ اسرائیل شد (اولین رهبری که پس از تشکیل اسرائیل به دنیا آمده است) اما سه سال پس از آن در انتخابات حزب او مغلوب محبوبیت بیشتر حزب کارگر در آن زمان شد.

او هرچند در طی دوران نخست وزیری خود گفته بود که سیاست صلح دربرابر زمین را نخواهد پذیرفت، اما در نهایت تحت فشار آمریکا در ژانویه سال 1997 نزدیک به 80 درصد شهر الخلیل را به تشکیلات خودگردان فلسطینی بازگرداند و در 23 اکتبر 1998 هم عهدنامه وای ریور (Wye River) را امضاء کرد که اسرائیل را به عقب نشینی از نقاط بیشتری در کرانه غربی رود اردن متعهد می ساخت.

پس از آن او مقام رهبری حزب لیکود را نیز به آریل شارون واگذار کرد اما در سال 2005 و پس از آنکه آریل شارون برای پایه نهادن حزب کادیما از لیکود جدا شد، دوباره رهبری حزب لیکود را در دست گرفت.

او از منتقدان سرسخت ائتلاف حاکم به رهبری اهود اولمرت از حزب کادیما است.

حمله نظامی اسرائیل به نوار غزه تا اندازه ای از برتری حزب لیکود در نظرسنجی ها نسبت به دیگر احزاب کاسته است.

زیپی لیونی

زیپی لیونی رهبر حزب کادیما که در آستانه انتخابات فوریه 2009 حزب حاکم اسرائیل محسوب می شود، تنها ظرف 10 سال از گمنامی به آستانه در دست گرفتن سمت نخست وزیری اسرائیل رسیده است.

این وکیل 50 ساله که دو فرزند دارد، در گذشته مامور موساد، سازمان اطلاعات خارجی اسرائیل بوده است و در طی عمر خود از فردی با پیش زمینه های صهیونیستی-ملی به نماینده طرفداران راه حل "تشکیل دو کشور فلسطینی و اسرائیلی" تبدیل شده است.

طرفداران خانم لیونی او را فردی می دانند که می تواند سنت رهبری اسرائیل توسط نظامیان پیشین و سیاستمداران فاسد مرد را تغییر دهد.

اما نقاط قوت او (از دید طرفدارانش) به این معنی است که خانم لیونی از سابقه نظامی که رای دهندگان اسرائیلی آن را لازمه هدایت جامعه ای نگران از وضعیت امنیت خود می دانند، برخوردار نیست.

او که در تاریخ 60 ساله اسرائیل دومین زنی است که سمت وزیر خارجه را عهده دار شده، در دو سال گذشته تجربه فراوانی را درباره امور دیپلماتیک کسب کرده است.

زیپی لیونی که مسئولیت مذاکره با تشکیلات خودگردان فلسطینی را به عهده داشت، طرفدار استفاده از راه حل نظامی مقابل حماس در نوار غزه بود.

خانم لیونی همچنین از اتهام های فساد مالی که گریبانگیر چندین نفر از اعضاء ارشد دستگاه سیاسی بوده، مبرا است.

او در سال 1999 بعنوان نماینده حزب راست گرای لیکود وارد پارلمان اسرائیل شد و تحت حمایت آریل شارون در سال 2001 در سمت وزیر توسعه منطقه ای وارد کابینه شد.

زیپی لیونی در سال 2005 وارد جمع مشاوران ارشد آریل شارون شد و در جریان خروج نیروهای اسرائیلی و شهرک نشینان از نوار غزه نقش ایفاء کرد.

او بیشترین سود را از استعفای دسته جمعی اعضای لیکود از کابینه اسرائیل گرفت و به سمت وزیر خارجه ارتقاء پیدا کرد.

خانم لیونی پس از پیروزی حزب کادیما در انتخابات سال 2006 هم سمت خود را حفظ کرد.

اهود باراک

اهود باراک رهبر حزب کارگر با توجه به مدتی که در ارتش اسرائیل گذراند موقعیت داشت تا سابقه ای طولانی از خود در سیاست اسرائیل برجای بگذارد.

اما تنها دستاورد او در مدت کوتاهی که نخست وزیر اسرائیل بود (پایان دادن به اشغال جنوب لبنان توسط اسرائیل در سال 2000)، باعث شد سیاست "عقب نشینی یک جانبه" بعنوان اشتباه تاکتیکی در اذهان اسرائیلی ها ثبت شود.

همچنین شهروندان اسرائیل از یاد نخواهند برد که انتفاضه دوم فلسطینیان در زمان نخست وزیری او آغاز شد.

اطرافیان اهود باراک او را فردی مغرور و نا آماده برای گوش کردن به کسی بجز خود توصیف کرده اند که به نظر می رسد او در سال 2007 و در نامه ای که برای در دست گرفتن مجدد رهبری این حزب نوشت، به آن اذعان کرد: "من هم به نوبه خود اشتباهاتی مرتکب شده ام و بی تجربگی من به خودم نیز ضرر زده است. اکنون درک می کنم که رهبری کاری یک نفره نیست."

حرب لیکود حاضر شد درخواست او را بپذیرد و نه تنها رهبری حزب از عمیر پرتز به او تغییر کرد، بلکه او در کابینه اسرائیل نیز جایگزین پرتز در سمت وزیر دفاع شد؛ هرچند او را بعنوان ناموفق ترین فرد در این سمت در تاریخ اسرائیل می شناسند.

او که در 17 سالگی به ارتش پیوست پیش از سی سالگی فرماندهی یک واحد فوق سری کماندویی در ارتش اسرائیل را بعهده داشت و در چند عملیات مهم از جمله عملیات انتقامجویانه علیه مظنونان به ربودن ورزشکاران اسرائیلی در المپیک مونیخ شرکت داشت.

اهود باراک معتقد است اسرائیل برای دستیابی به صلح باید از موضع قدرت وارد مذاکرات صلح شود.

آویگدور لیبرمن

رهبر حزب "اسرائیل بیتنا" (اسرائیل خانه ما) یکی از بحث برانگیزترین سیاستمداران اسرائیل محسوب می شود.

سیاست های تندرویانه او درباره مسائل امنیتی و اقلیت عرب اسرائیل به تدریج طرفداران بیشتری یافته است.

او این طرح را مطرح کرده که مناطق عرب نشین در اسرائیل با شهرک های یهودی نشین در کرانه غربی رود اردن "معاوضه" شوند.

حزب او شعار "وفاداری در برابر شهروندی" را مطرح کرده و آقای لیبرمن خواستار قانونی شده تا بر اساس آن اعراب اسرائیل به وفاداری به اسرائیل بعنوان یک کشور یهودی سوگند بخورند و به انجام نوعی خدمت سربازی متعهد شوند.

او که زمانی بعنوان نگهبان در کلوپ شبانه مشغول به کار بوده، همچنین خواستار اعدام آن دسته از اعضاء عرب پارلمان اسرائیل شده که با نمایندگان حماس دیدار کرده اند و در ژانویه 2009 از او نقل شده که اسرائیل "باید مانند کاری که آمریکا در جنگ جهانی دوم با ژاپن کرد، نبرد با حماس را ادامه دهد."

همچنین تحقیقاتی درباره اتهام های کلاهبرداری، اختلاس و پول شویی علیه آویگدور لیبرمن در جریان است اما او انجام هر عمل خلافی را رد کرده و تحقیقات را امری سیاسی خوانده است.

حزب "اسرائیل بیتنا" بخش عمده حمایت خود را از بیش از یک میلیون یهودی می گیرد که پس ازسقوط اتحاد جماهیر شوروی در سال 1991 به اسرائیل رفتند.

مطالب مرتبط