زندگی مردم بصره در روزهای خروج نیروهای بریتانیا

جان سیمسون، سردبیر بی بی سی در امور بین المللی، برداشت های خود را از بصره، شهری که اکنون سربازهای بریتانیایی از آن خارج می شوند، در این گزارش شرح می دهد.

بصره با شهرهای دیگر عراق بسیار متفاوت است.

سابقه تجارت آن با شهرهای دیگر دنیا به 4000 سال پیش بر می گردد.

جمعیتی عمدتا شیعه نشین دارد و این به آن معناست که درگیری با سنی ها در آن مشاهده نمی شود.

این بر خلاف چیزی است که در بغداد اتفاق می افتد. در بغداد هنوز جنگ داخلی ادامه دارد.

اما مردم به ما می گویند که در بصره هنوز مشکلات به قوت خود باقی است. آنها می گویند که چهار روز است آب قطع شده است. برق هر روز قطع می شود و با نبود دستگاه تهویه، بصره در حرارت 38 درجه دارد پر پر می زند.

بعد از 6 سال هنوز مردم نمی دانند که چطور بریتانیا و آمریکا، ثروتمندترین کشورهای جهان، توانسته اند به عراق حمله کنند، اما نتوانسته اند ابتدایی ترین نیازهای روزمره مردم را فراهم کنند.

ما به دیدن بسیم محمد باجی، یک کارمند دولت رفتیم که با خانواده اش در خانه ای نسبتا بزرگ زندگی می کرد. او از اینکه به ما بگوید در وزارت نیرو کار می کند، خجالت می کشید.

وقتی پرسیدم چرا برق قطع می شود، شانه هایش را بالا انداخت و جواب داد: " فساد".

همسر او، قالیه، نگران مسائل دیگری بود. او می گفت که هنگام غروب در خیابان های بصره نمی تواند خرید کند. یک زن تنها، ممکن است مورد حمله فیزیکی قرار گیرد یا دشنام بشنود.

به گفته او امنیت بهتر شده است اما او باید هر روز بچه هایش را به مدرسه ببرد تا از آنها محافظت کند. آدم ربایی هنوز از مشکلات این شهر است.

آرامش شکننده

اما بعضی چیزها خیلی بهتر شده است. به عنوان مثال روند حقوقی با سرعت بیشتر انجام می شوند. محاکمه ها سریعتر و عادلانه تر انجام می گیرند.

هنوز برای زنان بسیار دشوار است که در این جامعه مردسالار قاضی شوند اما سائود نصیر حسن، زنی با اعتماد به نفس است که توانسته این سد را بشکند.

همه قاضی ها در عراق تهدید می شوند اما برای زنان این تهدید جدی تر است زیرا بسیاری از مردان عراقی، سنت را برتر از قانون می دانند و هنوز فکر می کند که خودشان در صدر جامعه هستند.

هنوز مقاومت زیادی برای تغییر و تحول وجود دارد اما یک چیز به طوز قطع بهتر شده است.

از ماه مارس سال گذشته که دولت عراق عملیاتی را برای مبارزه با گروه های مسلح شروع کرد، خیابان ها از این گروه های ناشناس خالی شده و قدرت شبه نظامیان کمتر شده است.

در حالی که در خیابان های بصره در ساعت 9 و نیم شب قدم می زدم، یادم آمد که 13 ماه پیش چنین کاری غیر ممکن بود.

ایستادم و با چند مرد که در کافه ای مشغول نوشیدن چای بودند صحبت کردم. آنها گفتند که عملیات دولت علیه گروه های مسلح، شهر را به ما باز گرداند.

مدت کوتاهی بعد از آن مکالمه، یک مرد عراقی با چاقو به یک سرباز عراقی حمله کرد. صدای تیر اندازی به گوش رسید و مرد چاقو به دست زخمی شد.

حادثه کوچکی بود اما یاد آور آن بود که آرامش در این شهر تا چه حد شکننده است.

مطالب مرتبط