به روز شده:  14:10 گرينويچ - پنج شنبه 07 مه 2009 - 17 اردیبهشت 1388

انتخابات هند: دولت احتمالی آینده و نظرات مردم

یک زن هندی پیش از رای دادن

انتخابات در هند که آن را بزرگترین دموکراسی جهان می نامند، امری پیچیده است. بیش از هفتصد میلیون نفر واجد شرایط رای دادن هستند و انتظار می رود که حدود چهار صد میلیون نفر در انتخابات پانزدهمین دوره لوک سبها یا همان مجلس نمایندگان شرکت کنند.

این انتخابات در پنج مرحله برگزار می شود که اولین آنها روز شانزده آوریل برگزار شده و آخرین آنها سیزده ماه مه برگزار می شود.

شمارش آرا ماشینی است و انتظار می رود که نتایج نهایی شانزدهم ماه مه اعلام شود. با وجود بیش از یکهزار حزب، گمانه زنی در خصوص این که چه حزبی در نهایت می تواند دولت را در هند تشکیل دهد بسیار دشوار است، بویژه این که در یکی دو دهه گذشته از سویی احزاب منطقه ای قدرت گرفته اند و از نفوذ و قدرت احزاب سراسری کاسته شده است.

در گشت و گذاری در داخل دهلی نو که بسیاری از نقاط آن را خوب می شناسم، تلاش می کنم تا ببینم که رای مردم به چه حزبی است.

گزارش محمد وزیری متین بی بی سی فارسی

برای پخش این فایل، نرم افزار "جاوا اسکریپت" باید فعال شود و تازه ترین نسخه "فلش" نیز نصب شده باشد

تازه ترین نسخه "فلش" اینجا قابل دریافت است

پخش با "ریل پلیر" یا "ویندوز میدیا پلیر"

منجیت سینگ بابا، خانمی خانه دار در پنجاه سالگی عمرش، در پاسخ به سوال من در خصوص این که آیا دولت کنونی هند به رهبری حزب کنگره موفق بوده می گوید: "مسلما- مسلما. البته ممکن است بذر کارها توسط شخص و یا حزب دیگری گذاشته شده باشد اما بذر نگهداری و مراقبت لازم دارد و البته دولت موفق بوده است."

از او می پرسم که آیا مردم عادی هم از شکوفایی مملکت بهره مند شده اند؟ خانم بابا می گوید: "نه البته به آن اندازه. فقیر فقیرتر و ثروتمند ثروتمندتر شده است. اختلاف هنوز وجود دارد اما در عین حال بیداری و خود آگاهی نیز بوجود آمده و مردم بیشتری تحصیل کرده اند. احزاب مخالف بسیار حرف می زنند اما دولت کنگره با وجود این انتقادها به فعالیت خود ادامه می دهد."

"فقیر فقیرتر و ثروتمند ثروتمندتر شده است" منجیت سینگ بابا

همین مسایل را با سرهنگ بازنشسته کی سی ورمانی در میان می گذارم. از او می پرسم آقای من موهان سینگ نخست وزیر موفق بوده است؟ می گوید بله و اضافه می کند که فکر می کند دولت بعدی هم از حزب کنگره است.

به یکی از ایستگاههای راه آهن دهلی می روم و با فردی که خود را کاراکش کوجلا و مهندس صنایع برق معرفی می کند سرگرم صحبت می شوم.

از او ابتدا در خصوص موضوعات مهم انتخاباتی می پرسم. او می گوید: "به نظر من توسعه کشور مهمترین موضوع است. و به نظر من دولت کنگره تا حد زیادی در این زمینه موفق بوده است. ما امیدوار هستیم که رشد اقتصادی ادامه پیدا کند و پس از آنکه بحران اقتصادی رفع شد حتی بهتر شود".

اما منگل سینگ که در زیر سایه درختی در خارج از ایستگاه در هوای بیش از چهل درجه نشسته، نظرات دیگری دارد. او می گوید: "هند با مشکلاتی روبروست که از (جمعیت) دهکده ها منشا می گیرد. نگاه کن، قطارها مردم را از دهکده ها به شهرها می آوردند. ببین الان چند تا قطار آمده. دولت من موهان سینگ موفق است، اما مشکلات زیاد است و با یک نفر حل نمی شود."

عجب اوضاعی است. به سراغ جوانی می روم که خود را راهول دیکشیت معرفی می کند و می گوید که دانشجوست و بدنبال کار می گردد. از او می پرسم آیا بیکاری از موضوعات مهم انتخاباتی است؟ جواب می دهد: "البته، چرا که دولت برای بیکاران در کشور موفق نبوده است. اقتصاد و امنیت از دیگر موضوعات مهم است. البته دولت در خصوص اقتصاد موفق بوده اما نتوانسته است برای نسل جدید شغل ایجاد کند."

با سوندیپ کومار جوانی بیست و چند ساله هندو در یکی از محلات مسلمان نشین جنوب دهلی مشغول صحبت می شوم. او از جمله معدود افرادی است که می گوید از حزب ملی گرای هندو افراطی بی جی پی حمایت می کند.

سوندیپ کومار می گوید از بی جی پی حمایت می کند.

در ادامه تلاش برای فهمیدن نظر مردم عامی جامعه به سراغ شخصی می روم که ریکشا دارد، همان وسایل سه چرخه موتوری که در مقایسه با تاکسی کرایه اش ارزانتر است. او خود را مولچان می نامد و می گوید که اصلیتش از ایالت شمالی اوتار پرادش است و در دهلی زندگی می کند. او هم می گوید که حزب کنگره خوب است.

به یکی از بازارهای دهلی می روم و با سانی - جوانی که به تجارت محلی مشغول است، حرف می زنم. می گوید دولت نه خوب بوده و نه بد و اضافه می کند که هر دولتی سر کار بیاید یکی است، اما کنگره بهتر است.

به حوالی مسجد جامع در شمال دهلی می روم و سر صحبت را با محمد احمد باز می کنم. او دانشجوست. می گوید: "در سه سال گذشته رای داده ام. فساد مشکل مهمی است. دولت کنگره تا حدی موفق بوده اما نه زیاد. دولت در مدیریت مشکل داشته است و جدای از دهلی مشکلات در جاهای دیگر وجود دارد."

دهلی مرکز دولت فدرال است است و دولت محلی دهلی هم در دست حزب کنگره است.

این سوال برایم پیش می آید که ایا حمایت از کنگره منحصر به دهلی است؟ این سوال را با تینکو ری از مجریان برنامه ای خبری برای جنوب آسیا که از دفتر بی بی سی در دهلی پخش می شود، در میان می گذارم.

او می گوید: "فکر می کنم که این حمایت از کنگره بیشتر بخاطر دهلی است. اگر به خارج از دهلی بروی وضعیت متفاوت است. در هند هر ایالتی متفاوت است . دهلی پایتخت است و سرمایه گذاری زیادی در آن شده است و توسعه شهری وجود داشته است. فکر می کنم مردم در واقع از آنچه که در دهلی اتفاق افتاده خوشحال هستند. اما وضعیت در دیگر نقاط متفاوت است."

با این نظر در ذهنم به گوجرات در غرب هند می روم جایی که دولت محلی تحت تسلط حزب راستگرای بی جی پی است و تنش بین مسلمانان و هندوها وجود دارد.

"فساد مشکل مهمی است" محمد احمد دانشجو

در راه آهن شهر بسیاری از مردم که با آنها صحبت می کنم از بی جی پی حمایت می کنند اگرچه یک نفر هم می گوید "کنگره". برای گشت و گذاری در شهر سوار اتومبیلی می شوم و از راننده درباره ناریندرا مودی، سروزیر ایالت گوجرات از حزب بی جی پی می پرسم. او از آقای مودی حمایت می کند: "مودی بهترین سروزیر ایالت و در واقع بهترین سروزیر هند است. همه چیز خوب است و برای منطقه خوب کار کرده است."

به یکی از مناطق مسلمان نشین احمد آباد مرکز تجاری گوجرات می روم. مسلمانان این منطقه با احتیاط از دولت بی جی پی حرف می زنند و ظاهرا از دولت بی جی پی حمایت می کنند.

اما سوشیل جا، خبرنگار، معتقد است که این حمایت مسلمانان واقعی نیست و می گوید: "مسلمانان خود را تحت فشار می بیندند. آنها می گویند که راجع به آقای مودی نمی خواهند سخن بگویند. آنها با کنایه می گویند تا زمانی که مودی بر سر قدرت است مشکلی نخواهد بود. اما می توانی در چشمان آنها و نحوه رفتارشان تحت فشار بودن را ببینی. فکر نمی کنم که مسلمانان آقای مودی را برای حوادث دو هزار و دو (خشونت گسترده هندوها علیه مسلمانان) ببخشند."

هدف بعدی گروه خبرنگاران بی بی سی در گردشی به دور هند، که من هم با آنها همراه هستم، بمبئی مرکز ایالت مهارشتراست. در این شهر به خصوص برایم مهم است که مردم فقیر در خصوص دولت آینده چه فکر می کنند. بمبئی دارای زاغه ها زیادی است. زاغه نشینها مشکلات زیادی دارند و در کل به نظر نمی رسد که از سیاست دل خوشی داشته باشند. به زاغه ای در منطقه بندرا می روم. با برخی از زاغه نشینها که بیشتر هم مسلمان هستند، صحبت می کنم. آنها عمدتا از کنگره حمایت می کنند.

"مردم مسلمان زاغه ها در کل حامی کنگره هستند" کینجال پاندیا

از کینجال پاندیا خبرنگار در بمبئی درباره این حمایت می پرسم. او پاسخ می دهد: "علیرغم اینکه با نگاهی به وضعیت زاغه ها می توان گفت که کنگره برای آنها کاری نکرده، اما این مسلمانان زاغه نشین شاید به این دلیل از کنگره حمایت می کنند که دولت بی جی پی عقاید جدایی برانگیز دارد. البته بی جی پی تلاش دارد تا رای مسلمانان را داشته باشد اما مردم مسلمان زاغه ها در کل حامی کنگره هستند."

با خود فکر می کنم به زاغه داراوی که بزرگترین زاغه آسیاست بروم. آنجا طرفداران احزاب دیگر، مانند شیو سنا که از حامیان بی جی پی است را می بینم، و البته دختری تامیل که می گوید رایش مخفی است و نمی خواهد در باره آن صحبت بکند.

سانجیو شیراوستا سردبیر دفتر دهلی نو بی بی سی دولت آینده را دولتی ائتلافی می داند و می گوید: "فکر می کنم که هند برای مدتی دولتهای ائتلافی خواهد داشت. البته انتخابات هند همیشه ممکن است شگفتیهایی داشته باشد. اما در حال حاضر به نظر می رسد که دولت بعدی ائتلافی است که این خود البته با نوعی از بی ثباتی همراه است."

به هر صورت هند کشوری وسیع است. بیش از هفتصد میلیون نفر در این کشور واجد شرایط رای دادن هستند. در کشوری با این وسعت مسایل مختلفی وجود دارد که هریک برای یک منطقه شاید از منطقه دیگر مهمتر باشد.

همین گوناگونی عقاید است که انتخابات هند را به یکی از پیچیده ترین انتخابات جهان تبدیل می کند. کشوری که رای مردم در سال دو هزار و چهار همه را شگفت زده کرد و ممکن است این بار هم شگفت زده کند. باید منتظر ماند و دید که رای دهنگان هندی اینبار به کدام سو تمایل پیدا می کنند.

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.