میراث آزمایشات هسته ای شوروی برای قزاق ها

Image caption زیکیش آزمایشات هسته ای شوروی سابق را عامل سرطانش می داند.

دهه ها آزمایش هسته ای درمناطقی از قزاقستان ، از سوی ساکنان این نواحی به عنوان عاملی برای افزایش بیماری ها و نارسایی های آنها عنوان شده است.

در حال حاضر دانشمندان در تلاشند تا این موضوع را مشخص کنند که آیا قربانیان این آزمایش ها ، ژن های معیوب خود را به فرزندانشان انتقال می دهند یا خیر؟

زیکیش 70 ساله ساکن شهر سیمی در قزاقستان درباره آزمایش های هسته ای انجام شده می گوید:" واقعا شبیه یک زلزله بود. شبیه یک قارچ بود که بزرگ و بزرگتر می شد."

زیکیش درادامه می افزاید:" در آن موقع ما از چنین اقداماتی حمایت می کردیم. تصور می کردیم اگر امریکاییها به ما حمله کنند، با آنها مقابله خواهیم کرد، واقعا نادان بودیم. حالا به ما نگاه کنید."

زیکیش در حال حاضر تحت درمان سرطان قرار دارد. او یکی ازافرادی است که ساکن شمال شرق قزاقستان است و سالها آزمایش هسته ای اتحاد جماهیر شوروی سابق را در از دست دادن سلامتی اش مقصر می داند.

آزمایش های هسته ای شوروی سابق در سال 1949 آغاز شد و نخستین بمب اتمی در ناحیه ای معروف به "پولی گان" آزمایش شد.

این آزمایشات به مدت 40 سال ادامه یافت ، و در این مدت نزدیک به 500 انفجار هسته ای صورت گرفت.

همزمان با انجام این آزمایش ها ، هزاران نفر از مردمی که در منطقه ای به وسعت 300 هزار کیلومتر زندگی می کردند در معرض میزان بالایی از مواد رادیو اکتیو قرار گرفتند.

سیم بالموخونف ، از رادیولوژیست های سابق در قزاقستان ، یکی از اولین پزشکانی بود که آلوده شدن دهکده ها براثر مواد رادیو اکتیو را در دهه 1950 میلادی تایید کرد.

او می گوید:" ما دریافتیم که میزان ابتلا به سرطان خون در میان کودکان ده برابر و در میان افراد بالغ پنج برابر بیش از میزان متوسط در شوروی سابق است. "

آقای بالموخونف می افزاید:" بسیاری از زنهای ساکن در این دهکده ها، دچار سقط جنین شدند. ونوزادان بسیاری با نارسایی هایی مادرزادی متولد شدند."

افرادی که تحت تاثیر مواد رادیواکتیو قرار گرفتند

Image caption بیریک از جمله کسانی است که تومور تقریبا تمام صورتش را پوشانده است.

در حال حاضر، مقامات قزاقستان به طور رسمی اعلام کرده اند که نزدیک به نیم میلیون نفرساکن در این کشور تحت تاثیر آزمایش های هسته ای دهه های گذشته قرار گرفته اند. این افراد هم اکنون به خاطر ناتوانی های ناشی از مواد رادیو اکتیو از دولت مقرری نسبتا کمی دریافت می کنند.

بیریک سی ساله یکی از این افراد است. او در دهکده زنامنکا که در محدوده این آزمایشات هسته ای قرار داشت، متولد شد.

صورت او به دلیل رشد یک تومور بدخیم از شکل افتاده است. او ده سال پیش این تومور را در ایتالیا برداشت .اما در عرض 6 ماه این تومور بار دیگر شروع به رشد کرد و دهان و بینی او را تحت تاثیر قرار داد به طوری که صحبت کردن را برای بیریک دشوار کرده است.

افراد زیادی هستند که به سرنوشت بیریک دچار شده اند. اما متاسفانه شکایت هیچ یک از آنها از سوی دولت پذیرفته نشده است.

دریقا مورزابیکووا ، که در انستیتو پزشکی هسته ای" سیمی" تحت درمان قرار گرفته می گوید:" ثابت کردن این موضوع که بین بیماری های ما و آزمایشات هسته ای انجام شده ارتباطی وجود دارد ، فرآیندی طولانی است. باید مدارک و دلایل بسیاری ارائه بدهی تا بتوانی این ارتباط را ثابت کنی."

او می گوید:" مادر من قبل از مرگش دو سکته کرد که سکته دومش باعث مرگش شد. شاید من هم این را از مادرم ارث برده باشم.پدربزرگ و مادربزرگ من هر دو به دلیل سرطان مردند. هر دوی آنها ساکن منطقه ای بودند که نزدیک به پولی گان بود."

و این همان چیزی است که دانشمندان در حال حاضر در تلاشند که به آن دست یابند. آنها در صددند دریابند آیا نوزادان متولد شده در خانواده هایی که والدین یا نسل پیشین آنها در معرض تشعشعات رادیو آکتیو قرار داشتند، خود حامل ژنهایی معیوب هستند یا خیر؟

در حال حاضر برای اولین بار در انستیتو پزشکی هسته ای "سیمی" امکان انجام تحقیقاتی در زمینه دی آن آ فراهم شده است.

گالینا بیلیالوا، از پژوهشگران این انستیتو می گوید:" شیوه های جدیدی برای مطالعه ژنوم انسان وجود دارد. اما با این شیوه ها نمی توان جهش های ژنی را پیش بینی کرد. اما احتمال پیش بینی کردن بیماری هایی مشخص در آخرین مراحل دوره جنینی وجود دارد."

اما در این میان کسانی هم هستند که فکر می کنند تاثیرات مواد رادیو اکتیو بیش از حد بزرگ جلوه داده شده است.

یوری استریل چوک از انستیتو پزشکی هسته ای قزاقستان از جمله این افراد است . او معتقد است مشکلات مربوط به سلامت افراد مسئله ای نیست که به آزمایش های هسته ای که در سال 1989 پایان یافت ، مرتبط باشد.

به گفته او اگر به شرایط زندگی مردمی که در دهکده های نزدیک " پولی گان" زندگی می کنند ، نگاهی بیاندازید درمی یابید که آنها با مشکلات زیادی در زمینه های بهداشتی روبرو هستند. در این مناطق آب بهداشتی وجود ندارد .

ارقام دولتی ارائه شده نشان می دهد منطقه شرق قزاقستان، دارای بالاترین میزان مرگ و میر در کشور است.

در این منطقه سرطان یک و نیم برابر شایع تر از سایر مناطق در قزاقستان است.

دکتر نورمگامبتوف یکی از پزشکان در این منطقه می گوید هیچ نیازی نیست تا دلیلی برای اثبات تاثیرات مواد رادیو اکتیو بر سلامت عمومی در شهر سیمی داشته باشیم.

به گفته این پزشک ،نارسایی های مادرزادی، سرطان و سایر مشکلات مربوط به سلامتی در همه جای دنیا هست ، تنها تفاوت این است که در این جا دو برابر سایر مناطق، شاهد بروز آن هستیم.و اگر نیمی از خانواده من بر اثر سرطان جان خود را از دست داده اند. و اگر هر روز شاهد تولد نوزادانی با نارسایی های مادرزادی هستیم . چه چیزی را به جز آزمایشات هسته ای در "پولی گان " می توان مقصر دانست؟