زندگی عادی در عراق

یکصد و هفتاد و نه سرباز بریتانیایی در حین شش سال عملیات نظامی در عراق کشته شده اند و تخمین زده می شود که بیش از یکصد هزار غیرنظامی عراقی جان خود را از دست داده اند.

در اوج بحران در عراق، این گمان می رفت که عراق به سوی جنگ تمام عیار داخلی پیش برود اما چنین اتفاقی روی نداد. خبرنگار بی بی سی که به بصره و بغداد سفر کرده، جریان زندگی در این دو شهر مهم عراق را تجربه کرده است.

اگر از ساکنان بصره در جنوب عراق سئوال شود که مهم ترین عامل نگرانی آنها چیست، این افراد خدمات شهرداری و نه امنیت را مهم ترین نگرانی خود ذکر می کنند.

یک مرد که در دهه چهارم زندگی به سر می برد، از نحوه خروج نیروهای بریتانیایی از بصره به طور مثبتی یاد می کند اما هنگامی که بر روی پل مشرف به رودخانه بصره قرار می ایستد، به یاد می آورد که در آن زمان مردم شهر می توانستند از آب این رودخانه بنوشند اما او می گوید شهر هم اکنون در وضعیت نه چندان مناسبی به سر می برد.

او می گوید مردم بصره حق دارند به برق، آب آشامیدنی تمیز، و بهداشت دسترسی داشته باشند، مردم در رنجند و هیچ دوا و دارویی در دسترس نیست.

در بغداد هم، با قدم زدن در خیابان ها، این احساس ایجاد می شود که زندگی به حالت عادی بازگشته است.

خیابان های پر ترافیک، مردم در حال خرید از مغازه ها که در چایخانه ها هم به خوردن چای مشغولند.

اما زندگی عادی یک امر نسبی در عراق است، اگر چه عراق به نسبت روزهای تیره و تار سال های 2006 و 2007 که روزانه صدها نفر در خیابان ها کشته می شدند و اجساد آنها در دجله یافت می شد، امن تر است.

اما به هر حال، بمبگذاری ها، تیراندازی و آدم ربایی ها یک واقعیت روزانه در عراق به شمار می روند.

آمار مرگ و میر ماهانه به کمتر از صد نفر رسیده است. در هر کشور دیگری چنین امری، یک وضعیت اضطراری محسوب می شد اما در عراق این یک پیشرفت به حساب می آید.

مطالب مرتبط