عطش یادگیری؛ کودکان غزه: ما حق داریم به مدرسه برویم

بروز جنگ، فقر یا گرفتار شدن در درگیری های سیاسی، مذهبی و فرقه ای در سراسر جهان سبب شده است میلیون ها کودک فرصتی برای تحصیل و آموزش نداشته باشند.

در دومین گزارش از مجموعه گزارش های بی بی سی با عنوان "عطش یادگیری" گزارشگر بی بی سی به غزه سفر کرده است.

کودکان غزه هم شرایط تحصیلی سختی دارند. هر روز صبح زود، خیابان های این شهر، میزبان کودکانی است که به مدرسه می روند. بسیاری از آنها کیف های هم اندازه خودشان به دوش دارند. لباس هایی یک شکل و اطوکشیده با رنگ هایی شاد پوشیده اند و زمانی که از کنار آوار و خرابه های باقی مانده از حمله نظامی اسرائیل عبور می کنند، صحنه ای ناهماهنگ به وجود می آید.

در خانه ای که خانواده العین زندگی می کند، هدی ۹ ساله، دلواپس است چون هنوز مادرش ساندویچش را آماده نکرده و او نگران است که مبادا مدرسه اش دیر شود.

ولی طول نمی کشد که کیف های مدرسه آماده و حتی موهای هدی بافته می شوند. در خانه آنها جای زیادی برای جنب و جوش سه کودکی که به سن مدرسه رسیده اند، نیست. آنها در آلونک کوچکی زندگی می کنند که چارچوب چندان محکمی ندارد.

خانه آنها در حمله نیروهای نظامی اسرائیل به غزه در ژانویه گذشته خراب شد. آنها در این حمله، یکی از عموزاده هایشان را هم از دست دادند.

عامر، پدر خانواده، نگران شرایطی است که در زمستان پیش خواهد آمد. او می گوید که نمی تواند تا زمستان خانه محکم تری پیدا کند. او سه سال است که بیکار است و از زمان وضع محدودیت های سخت تر برای ورود و خروج از گذرگاه های نوار غزه توسط اسرائیل، اقتصاد ضعیف این منطقه، سست تر شده است.

عامر امیدوار است که دوران تحصیل کودکانش بدون آن که فقر یا خشونت و جنگ تاثیری در آن داشته باشد، به پایان برسد. خود او مجبور شده است برای تامین زندگی خواهر و برادرانش، تحصیلش را نیمه کاره بگذارد، ولی معتقد است که آموزش و تحصیل می تواند زندگی بهتری به دنبال داشته باشد.

ولی بسیاری از دانش آموزان در غزه، چندان خوش بین نیستند. آنها می دانند که میزان تحصیلاتشان، اهمیتی ندارد. فرصت ها محدود است و بیکاری حکمفرما است.

بسته بودن مرز اسرائیل و مصر، دو کشور همسایه غزه هم باعث شده است خروج از این منطقه برای داشتن زندگی بهتر در جایی دیگر، تقریبا غیرممکن باشد.

فعالیت مدارس در غزه به طور مرتب با حمله ها و درگیری ها متوقف می شود. گاهی دو گروه فلسطینی رقیب در داخل غزه با هم درگیر می شوند، ولی بیشتر وقت ها درگیری ها به دنبال عملیات نظامی اسرائیل رخ می دهد.

مقام های اسرائیلی می گویند این حمله ها در پاسخ به موشک و خمپاره هایی است که نظامیان فلسطینی در غزه به سمت غیرنظامیان اسرائیلی پرتاب می کنند.

در عملیات نظامی گسترده اسرائیل، مدرسه ابتدایی محل تحصیل هدی بمباران شد.

در روز ۱۷ ژانویه، گلوله های توپ ارتش اسرائیل که حاوی فسفر سفید بود، به مدرسه ابتدایی بیت لاهیا برخورد کرد. مقام های اسرائیل گفتند که می خواستند با دود حاصل از این موشک سربازان ارتش اسرائیل را از تیررس نظامیان فلسطینی پنهان نگه دارند.

ولی این مدرسه تحت حمایت سازمان ملل متحد بود و در زمان حمله موشکی، مملو از خانواده هایی بود که به آنجا پناه برده بودند.

نمایندگان سازمان ملل متحد تاکید می کنند که هیچ فرد نظامی در این مدرسه حضور نداشت.

در این حمله، دو برادر پنج و هفت ساله کشته شدند و گروهی از زنان و کودکان هم زخمی شدند. تعدادی از کلاس های مدرسه هم آتش گرفتند.

دیوارهای این کلاس ها مدتی بعد رنگ شدند، ولی وقایع آن روز را نمی توان از ذهن کودکانی که آنجا بودند، پاک کرد. محمود ذکات ۹ ساله در نزدیکی این مدرسه زندگی می کند. او آن روز را پر از هرج و مرج، آشوب و خرابی توصیف می کند.

محمود می گوید می خواهد درس بخواند و از این که اسرائیلی ها مراکز آموزشی غزه را تخریب می کنند، عصبانی است. او می گوید: "ما بیگناهیم. چرا آنها چنین کاری با ما می کنند، ما حق داریم به مدرسه برویم، همانطور که بچه های اسرائیلی چنین حقی دارند."

بر اساس داده های سازمان ملل متحد، در زمان حمله اسرائیل به غزه در ژانویه امسال، دست کم ۲۸۰ مدرسه و مهدکودک تخریب شدند. سربازان اسرائیل کمی بعد از منطقه خارج شدند، ولی هر از گاهی، عملیات و حمله های نظامی به غزه ادامه دارد.

گروه حماس اداره نوار غزه را در دست دارد و اعضای این گروه معتقدند که کشور اسرائیل نباید وجود داشته باشد. نیروهای این گروه هر از گاه راکت هایی به سمت اسرائیل پرتاب می کنند و اسرائیل هم تنها اجازه می دهد تدارکات و مواد مورد نیاز اولیه وارد غزه شود و عملا بازسازی این منطقه غیرممکن شده است.

اما کودکان در غزه همچنان در وحشت به سر می برند. بسیاری از آنها والدین یا بستگان نزدیک خود را در زمان حمله سه هفته ای اسرائیل به نوار غزه از دست داده اند. هزاران نفر از آنها محل زندگی شان را ترک کرده اند و خانه های تعدادی از آنها تخریب شده است. تعداد قابل توجهی از کودکان در غزه شاهد خشونت و صحنه هایی خشن و خونین بوده اند.

به گفته وزیر بهداشت دولت خودگردان فلسطینی، در این حمله یک هزار و ۸۰۰ کودک و نوجوان زخمی و ۴۰۰ کودک دیگر کشته شدند. ارتش اسرائیل تعداد کودکان کشته شده را ۸۹ نفر اعلام می کند ولی گروه های فعال حقوق بشر در اسرائیل این تعداد را بیش از ۲۵۰ نفر برآورد کرده اند.

معلم ها در نوار غزه می گویند زندگی در منطقه جنگی بر کارایی کودکان در مدارس هم تاثیر می گذارد. هلا آبیا، معلم انگلیسی در مدرسه ابتدایی تحت حمایت سازمان ملل متحد در بیت لاهیا، می گوید بسیاری از دانش آموزانش به سختی بر درس هایشان متمرکز می شوند.

خانم آبیا دانش آموزانش را کسانی توصیف می کند که از نظر روانی و اجتماعی تخریب شده اند.

کودکان بیت لاهیا می گویند شب ها کابوس می بینند. هدی العین می گوید خواب می بیند که اسرائیلی ها به غزه برمی گردند و دوباره آنها را بمباران خواهند کرد.

هدی و دوستانش در مدرسه درس می خوانند و بازی می کنند، ولی او می گوید که آنها نمی توانند روزهای جنگ را فراموش کنند.

جنگی که در ژانویه امسال رخ داد، اولین درگیری اسرائیلی ها و فلسطینیان نبود و به سختی می توان کسی را در غزه یا اسرائیل پیدا کرد که این حمله را آخرین مقابله بداند.

کودکان مدارس غزه با حمله های هوایی اسرائیل یا حضور مردان مسلح فلسطینی که از نزدیکی شان به سمت اسرائیل موشک پرتاب می کنند، غریبه نیستند.

مطالب مرتبط