آنروای سازمان ملل شصت ساله شد

Image caption محاصره اقتصادی غزه توسط اسرائیل باعث شده تعمیر فاضلاب ها صورت نگیرد و بسیاری به آب لوله کشی نداشته باشند

آژانس امداد و کاریابی آوارگان فلسطینی، آنروا (UNRWA)، امروز، 13 دسامبر، مراسمی را به مناسبت شصتمین سالگرد تاسیسش در مقر اتحادیه عرب در قاهره برگزار کرده است.

شصت سال پیش آنروا موقتا تاسیس شد تا به دنبال جنگ خاورمیانه در سال 1948 به نیازهای انسانی رسیدگی کند.

در آن زمان این آژانس وابسته به سازمان ملل متحد موظف شده بود به امور 750 هزار فلسطینی آواره رسیدگی کند اما امروز، شصت سال بعد از تاسیسش، آوارگان فلسطینی همچنان در تبعیدند و اشغال اسرائیل همچنان مستحکم در سنگر.

شصت سالگی آنروا را به زحمت می توان جشن گرفت.

شاید بتوان به آن به عنوان سالگرد یک شکست نگاه کرد؛ شکست همه طرف ها در یافتن راه حلی برای یکی از غیرقابل حل ترین مشکلات جهان.

آنروا در پاسخ به آنچه فلسطینی ها "فاجعه" یا "یوم النکبه" توصیفش می کنند، تاسیس شد. منظور آنها از "روز نکبت"، مهاجرت دسته جمعی هزاران پناهجوی فلسطینی از شهرها و شهرک های سرزمینی است که به اسرائیل تبدیل شد.

بیش از شصت بعد از این واقعه، آوارگی این مردم از نقطه ثقل تلاش های بین المللی برای صلح در خاورمیانه جابه جا شده و تحت عنوان مسائل مربوط به "مراحل نهایی مذاکرات"، به حاشیه رانده شده است.

این در حالی است که برای هزاران مردم فلسطینی عادی که هنوز هم قباله و کلید خانه های از دست رفته خود را همراه دارند، موضوع آوارگی شان مهمترین دلیل برای جنگیدن است.

وظیفه امروز آنروا در اراضی اشغالی به همان مهمی شصت سال پیش است.

امسال در غزه، زیر بمباران های اسرائیل، سرپناه های آنروا تنها محل امن برای صدها خانوار فلسطینی بود که بار دیگر آواره شده بودند.

با این حال، برخی از فلسطینیان می گوید سازمان ملل و امدادرسانی در غزه و کرانه باختری است که باعث شده رنج و عذاب آنها به درازا کشیده شود.

آنها معتقدند سازمان ملل باعث شده اسرائیل و جامعه بین المللی از گناهان و همچنین مسئولیت هایی که قوانین بین المللی بر دوش آنها گذاشته است، مبرا شوند.

این دیدگاه توجهی به شجاعت بزرگ کارمندان آنروا ندارد.

کارکنانی که امدادهای انسانی، آموزش در مدارس و مراقبت های پزشکی را به رغم تمام فشارهایی که با آن مواجهند و حتی در برخی موارد در بحبوحه بی رحمانه ترین درگیری ها در اختیار فلسطینیان می گذارند.

به همین دلیل شصتمین سالگرد بهترین فرصت برای مقام های آنرواست تا سهمی را که در کاهش رنج فلسطینیان چه در گذشته و حال و چه در آینده دارند، به گوش همه برسانند.

این سالگرد همچنین فرصتی است تا بار دیگر توجه ها معطوف عملکرد جامعه بین المللی شود؛ این که نتوانسته است با گذشت بیش از شش دهه در خاورمیانه به صلحی پایدار دست یابد.

مطالب مرتبط