یادداشت‌های کپنهاگ

یادداشت های کپنهاگ: فرشته ای در کار نبود

از چند روز پیش مشخص بود که هرچه به روزهای پایانی اجلاس کپنهاگ نزدیک تر می شویم تدابیر امنیتی در سالن ها و اطراف محل برگزاری کنفرانس هم شدت می گیرد. به خصوص بعد از اعتراض گروههای فعال محیط زیستی در روز چهارشنبه که کار را به باتوم و اسپری فلفل هم کشاند. [ ادامه]

یادداشت‌های کپنهاگ: 'هنوز امیدی هست'

پنجشنبه، 17 دسامبر (26 آذر): کپنهاگ سفید پوش است. سوز و سرما بیداد می کند و برف و یخبندان راه رفتن در پیاده روها را دشوار کرده است. اما در مسیر هتل تا مرکز برگزاری اجلاس در حالیکه از گرمای مطلوب بخاری تاکسی و تماشای شاخ و برگ سفید پوش درختان لذت می بردیم، دیدن نمایی دیگر از شهر، جایی در ناخودآگاهم را آزار می داد: با وجود سرمای 5 درجه زیر صفر جمعیت قابل اعتنایی از مردم سوار بر دوچرخه و البته پیچیده در شال و پالتوهای کلفت رکاب زنان سر کار می رفتند. [ادامه]

یادداشت‌های کپنهاگ: اوج گیری اعتراضات به روند مذاکرات

چهارشنبه، ۱۶ دسامبر (۲۵ آذر): همزمان با آغاز مذاکرات در سطح وزرا و هیات های بلند پایه کشورهای شرکت کننده در اجلاس تغییرات آب و هوایی سازمان ملل متحد در کپنهاگ، و در شرایطی که از امروز رهبران ۱۲۰ کشور جهان برای شرکت در مذاکرات روزهای پایانی این اجلاس به دانمارک وارد می شوند، اعتراض فعالان محیط زیست و اعضای سازمان های غیر دولتی فعال در این موضوع به اوج رسیده است. [ ادامه]

یادداشت‌های کپنهاگ: اجلاس سازمان ملل یا اردوگاه پناهجویان؟

شاید وقتی از پله های هواپیما بالا می رفتم و یا در طول پرواز ۲ ساعته از لندن به کپنهاگ، موضوع گرمایش کره زمین به قدری ذهنم را مشغول کرده بود که به هیچ وجه فکر نمی کردم مجبور باشم صبح روز بعد نزدیک به ۸ ساعت در دمای صفر درجه و یا شاید هم منفی بایستم تا بلکه مقامات مربوطه لطف کنند و اجازه پوشش خبری بدهند. [ ادامه]

مطالب مرتبط