سیاست خارجی اوباما؛ یک سال پس از انتخاب

باراک اوباما

برای کسی که به مقام ریاست جمهوری می رسد، به ارث بردن یک جنگ از دولت پیشین هم به اندازه کافی ناخوشایند است؛ اما برای باراک اوباما، به ارث بردن دو جنگ از دولت جورج بوش - یکی در عراق و دیگری در افغانستان - تجربه ای نامتعارف در انتقال قدرت به رییس جمهوری جدید بوده است.

باراک اوباما در آغاز تصدی ریاست جمهوری آمریکا، با بهره بردن از افزایش تعداد نیروهای ارتش آمریکا در عراق که در دوره جورج بوش تصویب شده بود، تلاش کرد زمان مشخصی را برای پایان عملیات نظامی ارتش این کشور در عراق اعلام کند.

پس از چندین ماه پر کشمکش، رئیس جمهوری آمریکا تصمیم گرفت عملیات نظامی آمریکا در افغانستان را به میزان قابل توجهی گسترش دهد. همزمان آقای اوباما سعی کرد تا تصویری شفاف از استراتژی این کشور برای خروج از افغانستان ارائه دهد.

به نظر می رسد در نهایت عملکرد باراک اوباما در مورد حضور نظامی آمریکا در عراق و افغانستان، تعیین کننده میراثی باشد که او در حوزه سیاست خارجی به دولت پس از خود منتقل خواهد کرد.

اولین سال ریاست جمهوری آقای اوباما از لحاظ نوع ارائه سیاست ها، سالی موفق به نظر می رسد اما احتمالا از نگاه منتقدان، این سیاست ها به لحاظ محتوایی ضعیف بوده اند.

با این وجود تغییر شیوه و لحن در سیاست خارجی آمریکا بدون شک یکی از پیش نیازهای اساسی برای پیشرفت این سیاست ها بوده است.

سخنرانی اوباما در برلین که در جریان مبارزات انتخاباتی او صورت گرفت، در کنار سخنرانی های دیگر او در پراگ و قاهره، همه به ارائه تصویری شفاف تر از آمریکا و انتظاراتی که از رئیس جمهوری جدید این کشور می رفت کمک کردند.

شاید از بسیاری جهات بتوان اعطای جایزه صلح نوبل به باراک اوباما را بر اساس موج انتظاراتی دانست که نسبت به او پس از تصدی دولت به وجود آمد.

اما شاید مشکل اینجاست که سخن گفتن از رویکردی جدید در سیاست خارجی، با متقاعد کردن دیگران برای پیاده سازی این سیاست ها تفاوت های عمده ای دارد.

تلاش آقای اوباما برای نزدیک شدن به روسیه و ایجاد ارتباط با ایران واکنش های متفاوتی را بر انگیخته است.

نخستین تلاش او برای احیای دوباره گفتگوهای صلح خاورمیانه هم بدون نتیجه مانده است.

رئیس جمهوری آمریکا در نخستین سال تصدی این مقام، عزم خود را برای در پیش گرفتن شیوه ای جدید در تعامل با دیگر کشورهای جهان نشان داده است.

اما در شرایطی که توازن قدرت در جهان دستخوش تغییرات است، هنوز مشخص نیست بقیه کشورهای جهان تا چه حد آقای اوباما را در رسیدن به اهدافش در سیاست خارجی یاری دهند.

مطالب مرتبط