اذعان تونی بلر به اشتباهات، در جلسه کمیته تحقیق

تونی بلر
Image caption تونی بلر گفت آنچه پس از اشغال عراق پیش آمد قابل پیش بینی نبود

تونی بلر، نخست وزیر سابق بریتانیا در جلسه کمیته تحقیق در باره عراق، اذعان کرده است که دولت او برخی از مشکلاتی را که پس از اشغال عراق پیش آمد، پیش بینی نکرده بود.

آقای بلر به کمیته تحقیق گفت: "ماوضعیت را با آنچه که انتظار داشتیم بسیار متفاوت دیدیم."

نخست وزیر سابق بریتانیا افزود دولت بریتانیا تصور می کرد تمام اتفاقاتی را که ممکن است بیافتد برنامه ریزی کرده ولی نتوانسته بود پیش بینی کند که ایران و القاعده نقشی در این میان خواهند داشت.

پیشتر، وی از قانونی بودن اشغال عراق به شدت دفاع کرده و این موضوع را تکذیب کرده بود که وی پیتر گلدسمیت، دادستان کل وقت بریتانیا و مشاور حقوقی اصلی دولت بریتانیا را تحت فشار قرار داده بود تا اقدام نظامی علیه عراق را موجه اعلام کند.

تونی بلر در بخشی از توضیحات خود گفت که گزارش های اطلاعاتی در ماه های قبل از آغاز جنگ حاکی از افزایش فعالیت رژیم صدام حسین در زمینه تولید جنگ افزارهای کشتار جمعی و در نتیجه، تشدید خطر برای بریتانیا و متحدان این کشور بود و دولت بریتانیا نمی توانست نسبت به چنین تهدیدی بی تفاوت بماند.

آقای بلر در پاسخ به این سئوال که از نظر او چه تفاوتی بین دستیابی رژیم عراق و حکومت کشورهایی مانند ایران، لیبی و کره شمالی به اینگونه تسلیحات وجود داشت، گفت که در آن زمان، شورای امنیت قطعنامه ای علیه ایران صادر نکرده بود در حالیکه چنین قطعنامه ای علیه عراق صادر و توسط دولت آن کشور نادیده گرفته شده بود.

وی گفت که با توجه به حملات انتحاری یازدهم سپتامبر، مهمترین اولویت در سیاست خارجی بریتانیا و آمریکا ارسال پیامی روشن برای رژیم هایی بود که در صدد دستیابی به جنگ افزارهای کشتار جمعی بودند.

نخست وزیر سابق بریتانیا اظهار داشت که در مذاکرات آوریل سال 2002 با جورج بوش، که در مزرعه آقای بوش در کرافورد، تگزاس صورت گرفت، توافق شد که بریتانیا در "برخورد ایالات متحده با مساله عراق" به آن کشور ملحق شود.

با این حال آقای بلر وجود هر گونه توافق "محرمانه" در این دیدار با جورج بوش به منظور حمله به عراق را رد کرد و گفت: "لازم بود با صدام حسین برخورد شود و شیوه این برخورد هم آشکار بود".

تونی بلر در عین حال گفت که نظر اصلی آمریکا و بریتانیا این بود که حمایت شورای امنیت سازمان ملل برای اقدام نظامی احتمالی علیه عراق کسب شود و رهبران دو کشور تمامی تلاش خود را در این زمینه به کار بردند اما مخالفت برخی از اعضای شورا مانع از تحقق این هدف شد.

مطالب مرتبط