چرا ائتلاف عراقیه در سلامت انتخابات شک دارد؟

عراق
Image caption ائتلاف عراقیه تأخیر در اعلام نتیجه انتخابات را توجیه ناپذیر دانسته است

در انتخابات مجلس عراق، ائتلافات عراقیه بیشترین آرای چهار استان سنی نشین را به دست آورده و در شش استان شیعه نشین هم دوم شده، اما با وجود این موفقیت چشمگیر در سلامت انتخابات ابراز تردید کرده است.

رئیس کمیسیون روابط با عراق در پارلمان اروپا هم تردیدهای این ائتلاف را در مورد سلامت انتخابات تأیید کرده اما نه این قانونگذار اروپایی و نه ائتلافات عراقیه هنوز سندی رو نکرده اند و مهمترین دلیلشان، به درازا کشیدن اعلام نتایج انتخابات بوده است.

نگاهی به فضای پس از انتخابات عراق، قرائن و شواهد دیگری در مورد انگیزه های احتمالی ائتلاف عراقیه در تردید در سلامت انتخابات پیش رو می کشد.

ائتلاف عراقیه با صدور اطلاعیه ای ضمن توجیه ناپذیر خواندن تأخیر در اعلام نتیجه انتخابات، فضای پس از انتخابات را غبارآلود و سرشار از اظهارنظرهای ضدونقیض و فشارها و مداخله جوییهای سیاسی توصیف کرده است.

اما این "غبارآلودگی" را بیش از هر چیز اظهارنظر عضو ارشد همین ائتلاف، طارق هاشمی برپا کرده که به دنبال دست یافتن به مقام ریاست جمهوری است، آن هم در حالی که جلال طالبانی رئیس جمهور کنونی پیشاپیش به احتمال ابقای خود در مقامش اشاره کرده است.

طارق هاشمی که یکی از دو معاون جلال طالبانی است، در گفتگو با تلویزیون الجزیره گفته که عراق کشوری عربی است و رئیس جمهورش باید عرب باشد، این اظهارنظر واکنش شدید کردها را برانگیخته و مغایر با قانون اساسی عراق خوانده شده است.

از سوی دیگر، طارق هاشمی هنگامی که رأی خود را به صندوق می انداخت جلوی دوربینهای تلویزیونی، بمبگذاریها و حملات روز انتخابات را تلویحاً به رقیبان سیاسی خود نسبت داد و واکنش رسمی سخنگوی دولت را برانگیخت.

در شرایطی که هیچیک از تشکلهای انتخاباتی اکثریت کافی را برای تشکیل دولت کسب نکرده اند، تشکیل دولت ائتلافی گریزناپذیر است و محتملترین پیش بینی این است که ائتلاف دولت قانون به رهبری نوری مالکی، نخست وزیر کنونی با ائتلاف ملی به رهبری ابراهیم جعفری نخست وزیر پیشین همراه با اتحاد کردستانی که اکثریت آرای کردستان عراق را به دست آورده، در ائتلافی برای تشکیل دولت گردهم آیند.

چنین ائتلافی ترکیبی خواهد بود از چهار تشکل اصلی شیعه: حزب الدعوه، مجلس اعلا، جریان مقتدی صدر و حزب فضیلت و دو حزب اصلی کرد: اتحادیه میهنی و حزب دموکرات.

بدین ترتیب، به شیعیان و سنیهای غیر اسلامگرا که در ائتلاف عراقیه گردآمده اند جایی میان دولتمردان داده نخواهد شد و این درست خلاف خواسته محافل سیاسی در غرب خواهد بود که عراق را در دست سکولارها امنتر و کم تنش تر و مهمتر از آن، دورتر از ایران می دانند.

به نظر می رسد که ائتلاف عراقیه هم به پشتوانه چنین زمینه ای، تنها راه چاره کنار گذاشته نشدن از اداره عراق را، اعمال فشار از طریق پافشاری بر عدم سلامت انتخابات و تهدید به خروج از صحنه سیاسی دیده است که می تواند عراق را در تنشهای تازه ای فرو ببرد.

اظهارنظرهای رئیس کمیسیون روابط عراق در اعضای پارلمان اروپا که در نظارت بر انتخابات عراق نقش داشته، قرینه ای بر قوت دادن به این نظریه است.

استروان استیونسون، نماینده محافظه کار اسکاتلند در پارلمان اروپا، در نطقی که در این پارلمان ایراد کرده، تنها دلایل "تردید عمیق" خود در سلامت انتخابات عراق را تلفنهایی عنوان کرده که چند خبرنگار، افسر پلیس و رئیس یکی از حوزه های رأی گیری به او کرده اند.

اما محور نطق او عمدتاً این بوده که "ملاهای ایران" به دنبال مصادره انتخابات عراقند و باید دست آنان را از عراق دور نگه داشت.

مطالب مرتبط