شرح حال: دیوید کامرون

دیوید کامرون، رهبر حزب محافظه کار بریتانیا مدتی خود را "وارث صدارت تونی بلر" معرفی می کرد.

البته شباهت هایی میان این دو نفر وجود داشته است: هر دو برای ایجاد تغییر در حزبشان گروه کوچک و منسجمی از اعضای حزب را انتخاب کردند.

آقای کامرون معتقد است صحنه سیاسی بریتانیا باید از نو ساخته شود.

این سیاستمدار ۴۳ ساله همچنین مانند تونی بلر، نخست وزیر پیشین بریتانیا در برابر دوربین های تلویزیونی به راحتی ظاهر می شود و اظهار نظر می کند.

دیوید کامرون فرزند یک دلال بازار سهام است و در شهر نیوبری استان برکشایر انگلستان بزرگ شده است.

او مانند سایر اعضای خانواده اش در مدرسه ایتون و پس از آن دانشگاه آکسفورد تحصیل کرده است. آقای کامرون در دانشگاه رشته فلسفه، سیاست و اقتصاد خوانده است.

او در فعالیت های سیاسی دانشجویی مشارکتی نداشته است اما عضو باشگاهی بوده که مشهور است اعضای آن به نوشیدن مشروبات الکلی و "لات بازی" علاقه زیادی دارند.

او همواره از اظهار نظر کردن در باره این دوره از عمرش و این که آیا هرگز مواد مخدر مصرف کرده یا نه، طفره رفته است.

دیوید کامرون در سال ۲۰۰۱ نماینده پارلمان بریتانیا شد.

مایکل هاوارد، سیاستمدار بریتانیایی و یکی از نمایندگان حزب محافظه کار در پارلمان این کشور، فردی است که در اواسط دهه ۱۹۹۰ میلادی استعداد او را به عنوان عضوی موثر برای این حزب کشف کرد.

آقای هاوارد بین سال های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ رهبر حزب محافظه کار بود.

وقتی آقای کامرون در سال ۲۰۰۵ وارد میدان رقابت شد تا جایگزین آقای هاوارد به عنوان رهبر حزب محافظه کار شود، شمار کمی از اعضای این حزب حاضر شدند به او که در آن زمان سخنگوی جوان امور آموزش و پرورش در دولت سایه بود و به تازگی به عنوان نماینده پارلمان بریتانیا انتخاب شده بود، فرصت دهند رهبر این حزب شود.

نظر طرفداران وفادار حزب محافظه کار زمانی عوض شد که دیوید کامرون در یکی از گردهمایی های مهم این حزب سخنرانی پورشور و مهیجی ارائه داد.

آقای کامرون وقتی تازه رهبر حزب محافظه کار شده بود دم از مثبت اندیشی می زد و این که باید "حاصل رشد اقتصادی را تقسیم کرد."

هدف او این بود که وجهه حزب محافظه کار را که بسیاری آن را "حزب بی رحم و شفقت" توصیف می کردند، عوض کند.

او از جمله از رسوایی هزینه سازی برخی نمایندگان پارلمان و وزیران دولت گوردون براون، نخست وزیر سابق بریتانیا، استفاده کرد تا خود را به عنوان اصلاح گری نشان دهد که مایل است سیاست این کشور را پاکسازی کند.

پاداش آقای کامرون پیشی گرفتن او در نظرسنجی ها بود.

اما بحران مالی او را وادار کرد بیشتر شعارهای خود را کنار بگذارد و به جای آنها خط مشی سنجیده تر و حتی ملال آورتری در پیش بگیرد و به رای دهندگان هشدار دهد با دورانی سخت و کاهش بودجه مواجه خواهند شد.

دیوید کامرون به رغم تغییر دادن لحن خود و همچنین به جز دوران کوتاه مدتی در سال ۲۰۰۷ که محبوبیت گوردون براون در نظرسنجی ها افزایش یافت، در تمام مدتی که رهبری حزب محافظه کار را بر عهده داشته همواره محبوب بوده است.

در انتخابات سراسری، حزب محافظه کار نتوانست به اکثریت مطلق دست یابد و به همین جهت با حزب لیبرال دموکرات وارد مذاکره شد و ائتلافی با این حزب تشکیل داد.

آقای کامرون، نخست وزیر بریتانیا اکنون جوان ترین نخست وزیر این کشور طی دویست سال گذشته به شمار می رود.