خشونت آینده قرقیزستان را با تردید روبرو کرده است

با به پایان رسیدن یک روز خشونت آمیز و پر هرج و مرج در جمهوری قرقیزستان ، به نظر می رسد این کشور وارد فصل جدیدی از تاریخچه کوتاه خود شده است.

اگر گزارش منابع مخالف دولت در قرقیزستان را باور کنیم، قربان بیک باقی یف، رییس جمهور جذاب و رهبر "انقلاب لاله" سال 2005، از همان راهی که بر سر کار آمد، قدرت را ترک کرد; یعنی به وسیله تظاهرات خیابانی. کسی از محل سکونت او خبر ندارد.

مخالفانی که او را از قدرت برکنار کردند، رزا آتونبایوا، از رهبران مخالف دولت باقی یف و از وزیران خارجه سابق قرقیزستان را به عنوان رهبر دولت انتقالی انتخاب کردند.

اوضاع قرقیزستان از حدود یک ماه پیش و در پی درخواست احزاب و شخصیت های مخالف برای کناره گیری رئیس جمهوری، نا آرام و با اعتراضات پراکنده مخالفان همراه بوده است.

بسیاری از مردم قرقیزستان در اعتراض به سیاست های اخیر دولت در افزایش بهای سوخت دست به تظاهرات زدند.

احزاب مخالف روز سه شنبه و چهارشنبه (هفدهم و هجدهم فروردین) از مردم خواستند تا در تجمعات سیاسی شرکت کنند. اولین جرقه نا آرامی هنگامی بروز کرد که تظاهر کنندگان در تلاس، شهری واقع در شمال غربی، به یکی از دفاتر دولتی هجوم بردند.

دولت در واکنشی گسترده اقدام به بازداشت رهبران مخالف کرد، در چند شهر وضعیت فوق العاده برقرار کرد و پخش برنامه های رادیو و تلویزیون دولتی این کشور را قطع کرد.

چیزی نگذشت که جمعیتی خشمگین و فاقد رهبری، در اطراف کاخ ریاست جمهوری جمع شدند و درگیری های بیشتری رخ داد.

سلاح گرم

رییس جمهور باقی یف، بر خلاف عکس العمل رهبران سابق نسبت به شورش های 2005، به روی جمعیت تظاهر کننده آتش گشود.

وقتی گلوله های پلاستیکی و گاز اشک آور کارگر نشد، ماموران برای متفرق کردن تظاهرات کنندگان به تیراندازی دست زدند و در اثر آن، ده ها نفر کشته و صدها نفر زخمی شدند.

نا آرامی در قرقیزستان، آن هم درست چند روز پس از آنکه بان کی مون، دبیر کل سازمان ملل از دولت این کشور خواسته بود تا به شیوه اداره کشور و اوضاع حقوق بشر بهبود بخشد، اعلام خطری برای همسایگان قرقیزستان است.

اولین پیام برای ترغیب خوشتن داری طرفین از سوی قزاقستان صادر شد که ریاست سازمان امنیت و همکاری در اروپا را به عهده دارد.

اتحادیه اروپا خواهان آزادی فوری رهبران مخالف شد تا راه حلی صلح آمیز از طریق مذاکره پیدا شود.

خاطراتی از سال 2006

روسیه که در انقلاب لاله سال 2005 نقش مهمی ایفا کرد و به عسگر آقایف در مسکو پناه داد، این بار فاصله خود را حفظ کرده است.

ولادیمیر پوتین، نخست وزیر روسیه درخواست کرد از خشونت خودداری شود و هرگونه دست داشتن در وقایع اخیر را انکار کرد.

رهبران مخالف دولت پیشین از جمله خانم آتونبایوا رهبر منتخب فعلی که خود را " رهبر دولت اعتماد مردم" می خواند، بر این عقیده اند که کنترل کامل قدرت را به دست گرفته اند.

این من را به یاد ملاقاتمان در سال 2006 در بیشکک انداخت، درست بعد از آنکه خانم آتونبایوا از رقبای رییس جمهور باقی یف شده بود.

او در آن زمان هشدار داد: " وقتی مردم مزه سرنگون کردن رییس جمهور ها را با ریختن در خیابان ها بچشند، خیلی سخت می توان دولت را از راه های دیگر عوض کرد."

آقای باقی یف هم مانند آقایف رییس جمهور پیشین، محبوبیت خود را در میان مردم و رهبران ملی و منطقه ای از دست داده بود.

او به دست داشتن در فساد مالی و انتصاب اقوام خود به مشاغل اداری متهم است.

اگر قرار است خشونت در قرقیزستان پایان یابد و دوره حاکمیت شورشییان به سر رسد، رهبران جدید باید ثابت کنند با گذشتگان خود متفاوتند.

در حالی که بیشکک یک روز دیگر در وضعیت فوق العاده به سر می برد، این تنها دود ساختمان های به آتش کشیده شده نیست که ابرهای تیره بر فراز پایتخت افکنده است.

گروه هایی که در خیابان ها به غارت اموال مردم دست می زنند از یک سو و رهبران جدید و کم تجربه در دفاتر دولتی از سوی دیگر، قرقیزستان را در انتظار آینده ای مبهم و پر تنش قرار داده است.

مطالب مرتبط