برنامه حزب محافظه کار: دعوتی برای پیوستن به دولت

دیوید کامرون رهبر حزب محافظه کار
Image caption دیوید کامرون رهبر حزب محافظه کار برنامه حزبش را اعلام کرد

حزب محافظه کار بریتانیا روز 13 آوریل (24 فروردین) با انتشار برنامه سیاسی خود با عنوان "دعوتی برای پیوستن به دولت" در شرایطی وارد میدان مبارزات انتخاباتی شد که امکان پیروزی این حزب در انتخابات روز 6 ماه می به بالاترین حد خود در 13 سال گذشته رسیده است.

شرایط نامساعد اقتصادی کشور فضای چندانی برای دادن وعده های عامه پسند باقی نگذاشته، ولی حزب محافظه کار تعهد سپرده که از بعضی مالیات ها بکاهد.

حزب محافظه کار که 13 سال در تلاش برای بازگشت به قدرت، چهار رهبر عوض کرده و دو شکست انتخاباتی سخت متحمل شده است، اکنون می گوید بجای یک دولت بزرگ می خواهد یک جامعه بزرگ بسازد!

این حزب معتقد است که حزب کارگر، در طول زمامداری 13 ساله خود، قدرت و امکانات تصمیم گیری را از مردم سلب و همه اهرم های جامعه را به انحصار دولت مرکزی درآورده است. دیوید کامرون، رهبر حزب محافظه کار، که دولت کارگری را به تمرکز خواهی متهم می کند، از این شعار اجتماعی بهره برداری اقتصادی کرده و می گوید در صورت پیروزی در انتخابات، دولت را کوچکتر خواهد کرد و میلیاردها پوند صرفه جویی حاصل از آن هم صرف جبران کسری بودجه خواهد شد.

جبران کسری بودجه

حزب محافظه کار، با اندک تفاوتی با برنامه حزب کارگر، سریع ترین راه برای جبران کسری بودجه کلان کشور را کاهش قابل توجه هزینه های عمومی، صرفه جویی در هزینه زائد در خدمات همگانی و جلوگیری از اسراف در نهادهای دولتی می داند.

تفاوت اصلی در نسخه درمانی محافظه کاران با نمونه کارگری آن، تعدیل در افزایش یک درصد به حق بیمه تأمین اجتماعی و منحل کردن شماری از نهادهای دولتی و نیمه دولتی است که حزب کارگر در 13 سال حکومت خود بوجود آورده است.

حزب محافظه کار معتقد است که کاهش بودجه وزارت خانه ها یا قطع هزینه ها باید در اسرع وقت انجام شود، ولی دو حزب بزرگ دیگر کاهشی سریع را خطری جدی در راه خروج آهسته بریتانیا از رکود اقتصادی و حرکت تدریجی بسوی رشد می دانند.

ولی، رهبران دو حزب کارگر و لیبرال دموکرات، از هم اکنون حزب محافظه کار را به گمراه کردن مردم متهم کرده و مدعی هستند که ارقامی را که این حزب به حساب صرفه جویی در هزینه های عمومی دولت گذاشته، محاسبه نشده، تخیلی و بسیار خوش بینانه است.

رهبر حزب محافظه کار، بدون تردید، مانند رقیبان اصلی خود به خوبی از محدود بودن منابع مالی کشور آگاه است و می داند که در کوتاه مدت راه فراری موجود نیست. به همین دلیل، در برنامه سیاسی خود، منابع اندک مالی را با نگاهی استراتژیک در میان قشر های جامعه تقسیم می کرده است.

بطور نمونه، برای جوانانی که در فکر خرید مسکن باشند، مالیات ثبت سند آپارتمانهای ارزانتر را می بخشد، و از طرف دیگر از مالیات بر ارث مستقلاتی که کمتر از 2 میلیون پوند معامله شوند، صرف نظر می کند تا بقول آقای کامرون، مردمی که با زحمت ثروتی اندوخته اند، بتوانند دور از چشم مأمور مالیات آنرا به فرزندانشان منتقل کنند.

انتقال قدرت تصمیم گیری به مردم

دیوید کامرون، در اشاره به "دعوتی برای پیوستن به دولت" که عنوان برنامه سیاسی و انتخاباتی حزب او است گفت مردم باید حق انتخاب مدرسه برای فرزندانشان را داشته باشند و اگر از دبستان ها و دبیرستان های ناحیه خود راضی نیستند، باید بتوانند مدرسه دلخواهشان را خود ایجاد کنند.

در باره تشکیلات پلیس و شهربانی در هر منطقه، رهبر حزب محافظه کار گفت روش جاری انتصاب رئیس پلیس از طرف هر شورای شهر باید جای خود را به سیستمی بدهد که در آن مسئولان هر شهربانی با رأی مستقیم مردم انتخاب شوند.

اینها، پیشنهادات یا برنامه های متهورانه و گاه انقلابی ای بنظر می آیند که شاید برای بسیاری از اعضاء و هواداران سنتی حزب محافظه کار تا حدی افراطی بنظر بیاید. ولی رهبر جوان حزب بارها گفته است که برای پیروزی در انتخابات و تشکیل دولت فرمول های قدیمی دیگر کار ساز نیست.

تغییرات در قانون اساسی

زیرعنوان صرفه جویی در هزینه های عمومی دولت، حزب محافظه کار می گوید با ایجاد تغییرات جغرافیایی در محدوده حوزه های انتخابی، 10 درصد از شمار نمایندگان مجلس عوام خواهد کاست و حقوق و مزایای قانونگذاران را نیز محدود خواهد کرد.

با توجه به شمار نمایندگان در مجلسی که روز دوشنبه منحل شد، یک دولت محافظه کار، در آینده ای نامعلوم، نزدیک به 70 کرسی مجلس عوام را منحل خواهد کرد.

هم چنین، حزب محافظه کار متعهد شده که به شهروندان در هر حوزه انتخابی امکان و اختیار دهد که، تحت ضوابطی قانونی، نماینده خود در مجلس را عزل کنند.

در مورد اصلاحاتی مانند جایگزین کردن یک مجلس علیای انتخابی بجای مجلس اعیان کنونی، اختلاف نظر چندانی بین احزاب بریتانیا وجود ندارد.

سیاست خارجی

حزب محافظه کار بریتانیا، که مخالف ادغام بیشتر قوانین اتحادیه اروپا در قوانین این کشور است، در برنامه سیاسی خود متعهد شده که با وضع کردن قوانین لازم، تصویب هرگونه انتقال اختیارات ملی بریتانیا به بروکسل و یا جایگزین شدن قوانین اتحادیه اروپا در سیستم قضایی و حقوقی بریتانیا را به همه پرسی واگذار کند.

به عبارت دیگر، در این مورد بخصوص، رأی مستقیم مردم تعیین کننده تر از رأی نمایندگانشان در مجلس خواهد شد.

حزب محافظه کار از ادامه حضور ارتش بریتانیا در افغانستان حمایت می کند و چون طرفدار همکاری گسترده تر نظامی بین ارتش های اروپایی نیست، پشتیبان تقویت و گسترش پیمان ناتو است.

در مورد ایران، حزب محافظه کار همواره از سیاست آمریکا در قبال برنامه هسته ای ایران حمایت کرده و معتقد به اعمال تحریم های بیشتر اقتصادی علیه ایران است.

ویلیام هیگ، سخنگوی امور خارجی این حزب بارها گفته است که غرب نباید هیچ گزینه ای را برای وادار کردن دولت ایران به ترک فعالیت هسته ای اش نادیده بگیرد. موضعی که دولت کارگری مدتها است درباره آن اظهار نکرده است.

تعهد دیگر حزب محافظه کار، سهمیه بندی کردن صدور مجوز مهاجرت اقتصادی به بریتانیا برای اتباع کشورهای خارج از اتحادیه اروپا است که پاسخی است به اعتراض جناح راست این حزب به ورود صد ها هزار کارگر خارجی و اقدامی برای دفاع از نیروی کار بومی.

مطالب مرتبط