اسب دوانی به سبک بغداد

باشگاه اسبدوانی بغداد
Image caption تصویری عادی در بسیاری از شهرها، اما نه در بغداد

اسب ها به خط پایان مسابقه نزدیک می شوند و جمعیت هیجان زده یکپارچه به پا می خیزد. در بسیاری از شهرها و کشورها این تصویری کاملا معمولی است، اما نه در بغداد جنگ زده.

از 1920 که بریتانیایی ها باشگاه اسب سواری بغداد را تاسیس کردند، اسب دوانی بخشی از زندگی بغداد بوده است.

هفته ای دو بار روزهای شنبه و سه شنبه تماشاچیان صبور برای عبور ایستگاه های بازرسی مسیر مسابقات اسب دوانی به صف می ایستند.

این بخشی از زندگی آنها از هنگام حمله آمریکا و متحدانش به عراق در سال 2003 است. این حمله مسابقات اسب سواری را تنها به مدت سه ماه متوقف کرد.

دکتر محمد محمود ناجم رئیس با سابقه این باشگاه که سی سال است در مسابقات اسب دوانی کار می کند می گوید در ابتدای حمله آمریکا اوضاع بسیار دشوار بود:

"سربازان آمریکایی اینجا بودند، تانکهایشان در اصطبلها پارک شده بود. بسیاری از اسب ها کشته شدند و یا مردند. بسیاری از صاحبان آنها عراق را ترک کردند و اسب سوارها به کشورهای همسایه رفتند. اما مدتی بعد روند بازگشت به شرایط عادی آغاز شد."

صاحبان اسبها گردهم آمده و برای بازسازی این تشکیلات پولهایشان را روی هم گذاشتند.

هنوز هم این باشگاه قدیمی و کثیف است. ساخت جایگاه ویژه که در زمان صدام حسین توسط یک باشگاه فرانسوی آغاز شد همچنان ناتمام است.

اما این وضعیت مانع نمی شود صدها نفر هفته ای دو بار به اینجا بریزند و قهوه بنوشند و بحث کنند و شرط بندی کنند و اسب های منتخب خود را تشویق کنند.

یکی از تماشاچیان همیشگی می گوید: "هیچ جایی در بغداد مثل اینجا نیست که بتوانید بروید و چنین خوش باشید."

"این پول نیست که ما را اینجا می آورد، بلکه دیدن اسبهاست. این مثل اخوت است. ما تفاوتهایمان را در پشت درب ورودی جا می گذاریم. شیعه و سنی در کار نیست. همه عاشق اسب هستند."

یکی دیگر از افراد حاضر می گوید: "سه چهارم مردم اینجا بیکار هستند. بعضی از آنها دزدی و غارت می کنند تا پول برای شرط بندی در اینجا داشته باشند."

"در زمان صدام که قانون محکمی وجود داشت وضعیت اینطور نبود. امروز اگر کسی دزدی را دستگیر کند همه می گویند: "عیب ندارد، ولش کن چون همه رهبران دزد هستند.""

هر روزشش مسابقه اسب دوانی انجام می شود و حجم شرط بندی ها با توجه به دسته بندی اسب ها متفاوت است.

دکتر محمود می گوید: "همه پول شرط بندی ها به صاحبان اسبها داده و یا صرف حقوق کارکنان می شود، هیچ سودی در کار نیست."

جمال رشید طرفدار کهنه کار اسب دوانی می گوید: "امیدواریم که بعضی شرکت ها حاضر به سرمایه گذاری شوند تا ما بتوانیم زیرساختار و جایگاه ها را نوسازی کنیم، از اسبها به نحو مناسبی مراقبت کنیم و به سطح جهانی برسیم."

"دچار کمبود جدی دارو و واکسن برای اسبها هستیم. هیچ کس توجه نمی کند. همه نگران گاو و گوسفند هستند."

راه زیادی تا روزهای پرشکوه آغاز فعالیت باشگاه بغداد که با عظمت ترین باشگاه اسب دوانی خاورمیانه بود مانده است.

امروز دبی و سایر مراکز منطقه جای آن را گرفته اند.

اما این همه عشق و علاقه ای که مردم با وجود دشوارهای گذشته همچنان به اسب دوانی نشان می دهند حاکی از آن است که این باشگاه عمری طولانی خواهد داشت.

مطالب مرتبط