به روز شده:  01:21 گرينويچ - جمعه 23 آوريل 2010 - 03 اردیبهشت 1389

مناظره دوم در مبارزات انتخاباتی بریتانیا: روابط خارجی

برای پخش این فایل، نرم افزار "جاوا اسکریپت" باید فعال شود و تازه ترین نسخه "فلش" نیز نصب شده باشد

پخش با "ریل پلیر" یا "ویندوز میدیا پلیر"

در آستانه انتخابات پارلمانی بریتانیا، روز پنجشنبه 22 آوریل (2 اردیبهشت) رهبران سه حزب کارگر، محافظه کار و لیبرال دموکرات در دومین مناظره زنده تلویزیونی خود شرکت کردند.

این بار، موضوع روابط خارجی بریتانیا بود و در یک ساعت و نیم زمان این برنامه، گوردون براون، نخست وزیر و رهبر حزب کارگر، دیوید کامرون، رهبر حزب محافظه کار، بزرگترین حزب اقلیت در پارلمان گذشته و نیک کلگ، رهبر حزب لیبرال دموکرات، سومین حزب بزرگ سراسر کشور، مانند دور اول به سئوال های حاضران از پیش دعوت شده به استودیو و سئوال های تماشاگران تلویزیون که به وسیله اینترنت فرستاده بودند، پاسخ دادند.

روابط خارجی و انتخابات

قابل ذکر است که در طول بیش از دو هفته مبارزات انتخاباتی، روابط خارجی بریتانیا تاکنون از طرف این سه رهبر سیاسی مطرح نشده بود.

تجربه نشان داده است که در مبارزات انتخاباتی بریتانیا، معمولا روابط خارجی نقش چندان مهم و برجسته ای در نظر نهایی رأی دهندگان ایفا نمی کند.

برای نمونه، در انتخابات گذشته در سال 2005، در حالیکه تمام نظر سنجی ها حاکی از مخالفت بیشتر مردم با سیاست تونی بلر، نخست وزیر سابق، در حمایت و همراه شدن با آمریکا در حمله به عراق بود ولی در روز انتخابات، مردم دولت تونی بلر را بیشتر به دلیل رضایت از سیاست داخلی او با یک اکثریت مطلق پارلمانی دیگر در قدرت نگاه داشتند.

گرچه مانند بیشتر مردم صاحب رأی در دنیا، برای اکثریت رأی دهندگان در بریتانیا مهمترین موضوع داشتن کار و درآمدی مطمئن و دخل و خرجی متعادل است ولی با توجه به در پیش بودن شرایط سخت تر اقتصادی و کاهش هزینه های همگانی، شاید در انتخابات پارلمانی امسال بتوان بین روابط خارجی و شرایط زندگی شخصی شهروندان رابطه ای مستقیم یافت.

اختلاف نظر ها

در طول بحران مالی و رکود اقتصادی یکسال گذشته، چهار مسأله بیش از بقیه در مقوله روابط خارجی مطرح بوده است: کنترل ورود مهاجران اقتصادی خارج از اتحادیه اروپا، تصمیم درباره آینده نیروی بازدارنده هسته ای این کشور، نقش و آینده عضویت بریتانیا در اتحادیه اروپا و مبارزه با گرمایش جو کره زمین.

دو موضوع مطرح دیگر که مواضع کلی سه حزب بزرگ بریتانیا درباره آنها چندان متفاوت نیست، روابط با ایران در چارچوب ادامه فعالیت هسته ای آن کشور و آینده درگیری نظامی ابریتانیا در جنگ افغانستان است.

بحث درباره تعیین یک استراتژی دراز مدت با هدف حفظ منافع و موقعیت و نفوذ جهانی بریتانیا در قرن بیست و یکم، بویژه با ظهور قدرت های بزرگ آسیایی، و بیشتر معطوف شدن نگاه استراتژیک آمریکا به سوی اقیانوس آرام، بجای اقیانس اطلس، از موضوع های مطرح در سیاست خارجی بریتانیا است که دیدگاه های سه حزب رقیب درباره آن تا میزان قابل توجهی متفاوت است.

کنترل مهاجرت

نگرانی و نارضایی مردم بریتانیا از آنچه که اکنون "سیل مهاجران اقتصادی" نام گرفته با بروز رکود اقتصادی گسترش پیدا کرد.

تا پنج سال پیش، زمانی که رونق و رشد اقتصادی بریتانیا را به قطب جذب سرمایه و نیروی کار اروپا بدل کرده بود، کمتر اعتراض و شکایتی از پذیرش صدها پزشک از هند و هزاران پرستار و مددکار اجتماعی از خاور دور و نیروی کار غیر ماهر از آمریکای جنوبی و آفریقا شنیده می شد.

ولی وقتی نتیجه نارضایی طبقات محروم تر جامعه از ورود کارکنان خارجی بصورت حمایت آنها از حزب های کوچکتر و افراطی نمایان شد، رهبران حزب های بزرگتر دست بکار شدند.

هر سه حزب بزرگ ضرورت کنترل ورود مهاجران اقتصادی را پذیرفته اند و اختلاف نظرها بیشتر در شیوه و گسترهً اجرای آن است.

نیروی مستقل بازدارندهً هسته ای

نیک کلگ

با درخشش آقای کلگ در مناظره اول رهبران دو حزب دیگر این بار شیوه خود را عوض کردند

در اصول، دو حزب کارگر و محافظه کار معتقد به حفظ این نیرو و مدرنیزه کردن آن هستند، ولی تصمیم درباره ماهیت آنرا به نتیجه بررسی کامل نیازمندی ها برای حفظ توان دفاع استراتژیک بریتانیا موکول کرده اند.

حزب لیبرال دموکرات تنها حزب بزرگ بریتانیا است که نیروی هسته ای فعلی این کشور را میراثی پرهزینه و بی فایده از دوران جنگ سرد دانسته و معتقد به جایگزین کردن آن با سیستمی کوچکتر و کم هزینه تر است و نهایتأ حذف تدریجی آن در قالب یک برنامه جهانی خلع سلاح هسته ای.

هر سه حزب از ابتکار عمل رئیس جمهوری آمریکا برای کاهش جهانی و تدریجی شمار سلاح های هسته ای تا خلع سلاح کامل حمایت می کنند.

اتحادیه اروپا

لیبرال دموکرات ها از همکاری و اشتراک مساعی بیشتر بریتانیا در "طرح بزرگ اروپایی" حمایت می کنند و همچنین تنها حزب بزرگ طرفدار پیوستن بریتانیا به یورو، پول واحد اروپایی، در زمان مناسب هستند.

گرچه حزب کارگر هیچوقت امکان جایگزین کردن یورو بجای پوند استرلینگ را رد نکرده، ولی آنرا در آینده ای نزدیک محتمل نمی داند. حزب محافظه کار که هرگز نظر چندان دوستانه ای با اتحادیه اروپا نداشته و عضویت در آنرا صرفا سیاستی واقع گرایانه می داند، تنها حزب بزرگ مخالف پذیرش یورو به هر قیمت است. این حزب همچنین متعهد شده، در صورت تشکیل دولت آینده، برای بازپس گرفتن شماری از قوانین واختیارات کشوری بریتانیا که در قالب پیمان لیسبون به بروکسل تفویض شده به یک همه پرسی متوسل شود.

ایران و افغانستان

هر سه حزب، فعالیت هسته ای ایران را با سوء ظن می نگرندو معتقد به ادامه اعمال فشارهای اقتصادی برای وادار کردن رهبران ایران به ترک برنامه غنی سازی اورانیوم هستند. درباره احتمال شرکت بریتانیا درهرگونه گزینه نظامی غرب برای وادار کردن ایران به لغو فعالیت هسته ای خود، حزب لیبرال دموکرات چنین گزینه ای را قاطعانه رد می کند، حزب کارگر رسیدن به چنین مرحله ای را بعید دانسته و حزب محافظه کار معتقد به حفظ تمام گزینه ها است.

رهبران هر سه حزب بزرگ، ادامه حضور ارتش بریتانیا در افغانستان را برای دفاع از امنیت کشور در مقابل خطر تروریسم ضروری دانسته و می گویند برای مهار کردن نفوذ مبلغین اسلام افراطی در میان جامعه مسلمان در این کشور، مبارزه با کانون آن تنها راه است.

با این وجود، اغلب نظر سنجی ها نشان می دهد که بیشتر مردم بریتانیا معتقدند که مسأله افغانستان راه حل نظامی ندارد و خواستار فراخواندن ارتش این کشور از افغانستان در اولین فرصت مناسب هستند.

چالش در پیش روی سه رهبر

نحوه پاسخ گویی رهبران سه حزب به پرسش های مردم در مناظره تلویزیونی اول و شیوه دفاع آنها از برنامه سیاسی حزب خود، آنهم در زیر فشار چالش رقیبان در مقابل چشمان مردم، برخلاف تصور بسیاری از صاحب نظران و "نخبگان سیاسی" در عرض یک شب از نیک کلگ یک قهرمان ساخت.

ده ها نظر سنجی که در این یک هفته انجام شد، همه رهبر حزب لیبرال دموکرات را آنچنان محبوب مردم نشان داد که رهبران دو حزب بزرگتر را وادارساخت در تاکتیک انتخاباتی خود تجدید نظر کنند. تغییر روشی که به وضوح در مناظره دوم مشهود بود.

پرسش ها

گرچه عنوان مناظره دوم "روابط خارجی و اروپا " بود، ولی گرداننده جلسه در آغاز گفت فقط 30 دقیقه اول این مناظره یکساعت و نیمه به روابط خارجی اختصاص داده شده است! شاید تعداد پرسش ها کم بود.

"چرا در اروپا هستیم" اولین سئوال بود که یکی از حاضران در استودیو مطرح کرد.

پاسخ ها قابل پیش بینی بود. دیوید کامرون، رهبر حزب محافظه کار که مخالف مشارکت بیشتر بریتانیا در طرح اروپای بزرگ است، گفت ما باید در اروپا باشیم ولی نه فرمانبردار تصمیمات در بروکسل.

گوردون براون، حضور فعال بریتانیا در اتحادیه اروپا را ضامن رشد و رونق اقتصادی و حل موًثرتر مسایل بین المللی دانست، و نیک گلگ، رهبر لیبرال دموکرات ها که "اروپایی" ترین حزب بزرگ بریتانیا است گفت بدون عضویت در اتحادیه اروپا، بریتانیا در صحنه سیاسی جهان قرن بیست و یکم نفوذی به مراتب کمتر خواهد داشت.

جنگ 8 ساله افغانستان، انگیزه این سئوال یکی از حضار بود که آیا بریتانیا حاضر به یک مداخله نظامی مشابه در آینده خواهد بود؟

گوردون براون، در مقام نخست وزیر گفت: تهدیدات علیه امنیت بریتانیا فقط در مناطق مرزی افغانستان و پاکستان خلاصه نمی شود و شبکه القاعده، اکنون در یمن و سومالی فعال است و ما باید همواره گوش به زنگ باشیم.

پاسخ دو رهبر دیگر نیز ضرورت آمادگی بود ولی با این شرط که مداخله نظامی، هم باید به نفع امنیت ملی باشد و هم اینکه تسلیحات و تجهیزات کافی در اختیار ارتش گذاشت، که مدتها است مهمترین انتقاد دو این حزب از سیاست دولت در جنگ افغانستان بوده است.

روابط با ایران بصورت یک سئوال مجزا مطرح نشد و فقط در انتقاد گوردون براون از سیاست حزب لیبرال دموکرات در قبال آینده نیروی بازدارنده هسته ای بریتانیا به این صورت عنوان شد که در مقابل احتمال مسلح شدن ایران و کره شمالی به سلاح هسته ای، چطور می توان صحبت از حذف نیروی هسته ای بریتانیا را به میان آورد.

دیوید کامرون، رهبر حزب محافظه کار با این نظر رقیب اصلی خود موافق بود، ولی آقای کلگ، ضمن رد این ادعای دو رقیب خود که طرفدار خلع سلاح یکجانبه نیروی هسته ای بریتانیا است، گفت با توجه به هزینه گزاف مدرنیزه کردن سیستم فعلی، معتقد به انتخاب سیستمی کم هزینه تر است.

بیشترین وقت مناظره صرف بحث بین سه رهبر سیاسی درباره ضرورت کنترل مهاجران اقتصادی به بریتانیا شد. هر سه در این مورد اتفاق نظر داشتند که کنترل حتمی است اما اختلافات در شیوه انجام آن بروز کرد.

حزب کارگر، راه حل را در استخدام رسمی متخصصان و نیروی کار ماهر مورد نیاز کشور از خارج می داند، حزب محافظه کار می گوید اقتصاد بریتانیا ظرفیت پذیرش مهاجر بیشتر ندارد و باید سهمیه بندی و بشدت محدود شود. حزب لیبرال دموکرات نیز معتقد است که نیروی کار خارجی باید متناسب با نیاز هر منطقه استخدام شود.

برنده و بازنده

در مقایسه با نخستین مناظره، این بار هر سه رهبر سیاسی آماده تر بودند، بویژه گوردون براون و دیوید کامرون که مردم، در تمام نظر سنجی های یک هفته گذشته آنها را بازندگان مناظره تشخیص داده بودند.

اولین نظر سنجی های بعد از مناظره دوم، حاکی از بهبود موقعیت رهبران دو حزب بزرگتر بود ولی چیزی از نگرانی رهبران آنها کم نکرد، چون با احتساب ضریب خطا در هر نظر سنجی، اکنون میزان محبوبیت هر سه حزب تقریبأ یکسان شده است.

پنجشنبه آینده، سومین و آخرین مناظره به میزبانی تلویزیون بی بی سی انجام خواهد شد و موضوع پرسش ها سیاست اقتصادی سه حزب خواهد بود.

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.