شرح حال: گوردون براون

گوردون براون
Image caption گوردون براون ۵۹ ساله جاذبه تونی بلر، نخست وزیر پیشین بریتانیا را ندارد

از دید مردم و رسانه های بریتانیا، گوردون براون، نخست وزیر این کشور، تقریبا همواره فردی معذب تلقی شده است.

به همین دلیل او در گفتگوهای رسانه ای که اخیرا برگزار کرده تلاش داشته است بر خلاف شخصیتش خود را به دور از پیچیدگی نشان دهد. او خود را در این گفتگوها مانند "کتابی باز" توصیف کرده است.

این ادعایی بزرگ برای فردی است که در طی ۱۰ سال که سمت وزارت دارایی بریتانیا را بر عهده داشت، مرموز به نظر می رسید. او فقط سالی دو بار در برابر مجلس عوام ظاهر می شد تا بیانیه های مالی این وزارتخانه را که فهم آنها چندان هم ساده نیست، قرائت کند.

حقیقت این است که آقای براون، ۵۹ ساله، همیشه در برابر پاسخ به رسانه های مدرن و انتظارات آنها عاجز بوده و جاذبه تونی بلر، نخست وزیر پیشین را نداشته است.

آقای براون در کرکالدی، شهرستانی کوچک و ساحلی در شمال شهر ادینبورگ اسکاتلند متولد شد.

او فرزند دکتر جان ابنزر براون، کشیشی در کلیسای اسکاتلند است.

جیمز گوردون براون، جوانی خجالتی، درسخوان و بسیار علاقمند به ورزش های رقابتی بود.

به دنبال انتقالش به مدرسه تیزهوشان، گوردون براون نوجوان، در سن شانزده سالگی تحصیل در رشته تاریخ را در دانشگاه ادینبورگ آغاز کرد. ورود او به این دانشگاه در این سن و سال، از بعد از جنگ دوم جهانی بی سابقه بود.

چیزی نمی گذرد که او به عنوان خاری در چشم مسئولان دانشگاه شهرت می یابد. بعد از آن که او به عنوان رئیس هیئت امنای دانشگاه انتخاب می شود، سراسر اسکاتلند با نام گوردون براون آشنا می شود چون این اولین بار بوده است که یک دانشجو به چنین سمتی دست یافته بود.

در این زمان بود که حادثه ای در حین بازی راگبی باعث شد او از یک چشم نابینا شود.

آقای براون در سال ۱۹۸۳ نماینده حزب کارگر در پارلمان بریتانیا شد. به دنبال آن ائتلافی تشکیل داد با تونی بلر، نماینده دیگری از حزب کارگر در پارلمان بریتانیا و پیتر مندلسون. پیتر مندلسون، که شخصیتی سیاسی در پشت صحنه قلمداد می شد، مانند آقای براون معتقد بود حزب کارگر باید مدرنیزه شود و اگر می خواهد بار دیگر در بریتانیا به قدرت برسد باید جاذبه خود را جامع تر کند.

به دنبال پیروزی چشمگیر حزب کارگر در انتخابات سراسری سال ۱۹۹۷، آقای براون قدرتمندترین وزیر دارایی بریتانیا در تاریخ معاصر شد.

اما او هرگز چشم از رسیدن به بالاترین مقام در دولت بریتانیا برنداشت.

آقای بلر حزب کارگر را سه دور در انتخابات سراسری پیروز کرد. وقتی او سرانجام بعد از ۱۰ سال صدارت در بریتانیا در سال ۲۰۰۷ کناره گیری کرد، آقای براون بدون رقیب، رئیس این حزب و نخست وزیر بریتانیا شد.

در حالی که آقای براون در اولین ماههای صدارت خود سرگرم مبارزه با تروریسم، جاری شدن سیل در مناطق مختلف بریتانیا و سقوط بانک مسکن "نوردرن راک" بود، میزان محبوبیت او و همچنین حزب کارگر به شدت بالا رفت.

در پائیز ۲۰۰۷ آقای براون به این فکر افتاد که با برگزاری انتخابات سراسری پیش از موعد، موقعیت خود را تثبیت کند اما در آخرین لحظه تصمیمش عوض شد؛ در آن زمان نظرسنجی ها حاکی از قویتر شدن حزب محافظه کار بود.

این تغییر تصمیم موجب شد مخالفان دولت آقای براون بگویند که او بر خلاف آنچه قبلا گفته است نه بنا به اصول خاص خود بلکه بنا به مقتضات ناشی از ترفندهای سیاسی تصمیم می گیرد.

وجهه سیاسی آقای براون خدشه دار شده بود و اقتصاد بریتانیا دچار بحران؛ محبوبیت حزب کارگر سقوط کرد و در طی دو سالی که از این ماجرا می گذشت شماری از وزرای آقای براون استعفا دادند و شماری نیز تلاش کردند او را از کار برکنار کنند.

اکنون گوردون براون و حزبش امیدوارند رای دهندگان بر این باور باشند که تجربه ای که نخست وزیر فعلی در حل بحران اقتصادی دارد، او را به بهترین فرد برای هدایت این کشور در دوره بهبودی و تجدید قوا تبدیل کرده است.