انتخابات عمومی بریتانیا، آخرین مناظره

Image caption گوردون براون، نیک کلگ، دیوید کامرون

یک هفته پیش از روز رأی گیری برای انتخاب یک دولت جدید، رهبران سه حزب بزرگ بریتانیا در روز پنجشنبه ۲۹ آوریل (۹ اردیبهشت) در سومین و آخرین مناظره تلویزیونی قبل از انتخابات شرکت کردند و به پرسش های مردم درباره برنامه های اقتصادی حزب های خود پاسخ دادند.

در مقایسه با دو مناظره قبلی، مباحث جلسه پایانی پر شورتر و چالش ها مستقیم و گاه گستاخانه بود.

گوردون براون، نخست وزیر و رهبر حزب کارگر، دیوید کامرون، رهبر حزب محافظه کار و نیک کلگ رهبر حزب لیبرال دموکرات، آگاه از اهمیت آخرین فرصت موجود برای رساندن پیام مستقیم خود به مردم، هر یک به نوبه خود سعی داشت رأی دهندگان را قانع کند که قابل اعتمادترین ناخدا برای هدایت کشتی ملت از میان امواج بحران اقتصادی و سالم رساندن آن به مقصدی آرام تر است.

تجربه و آمار نشان داده است که همیشه سیاست اقتصادی و تعهدات مالی حزب های رقیب برای بهبود سطح زندگی مردم و ایجاد مشاغل جدیدعامل تعیین کننده در انتخابات پارلمانی بریتانیا بوده است.

در شرایط عادی، برگ های برنده اغلب قول کاهش میزان مالیات ها و تعهد افزایش بودجه خدمات همگانی مانند بهداشت و درمان، آموزش و پرورش، ایجاد شغل و پیشه بیشتر از طریق آغاز پروژه های جدید ساختمانی و افزایش حقوق بازنشستگی ملی بوده است.

ولی این بار، در حالیکه بریتانیا یکی از دشوارترین دوران انقباض مالی و اقتصادی خود را طی می کند و با کسری بودجه ای بی سابقه و بدهی ای کلان و روز افزون روبرو است، نه تنها جای چندانی برای قول های معمول گذشته باقی نمانده بلکه مردم تعهدات ناقابل احزاب به حفظ بودجه بعضی از خدمات همگانی را هم با ناباوری می نگرند.

کمبود شفافیت

Image caption آخرین مناظره در دانشگاه شهر بیرمنگهام برگزار شد

انتخابات سال ۲۰۱۰ از این نظر در یادها خواهد ماند که هر سه حزب بزرگ به جای دادن وعده روزهای مرفه تر، دست کم برای چند سال آینده، از در پیش بودن دوره ای سخت تر خبر می دهند. با این وجود، آنچه که در طول سه هفته مبارزات انتخاباتی کمبود آن کاملا محسوس بوده، توضیحات این احزاب، به ویژه دو حزب بزرگتر کارگر و محافظه کار، درباره جزئیات برنامه های خود برای کاهش بودجه خدمات همگانی بوده است.

در گرماگرم انتقادات رسانه ها از این سکوت نسبی احزاب بزرگ، یک نهاد پژوهشی مستقل و معتبر، هر سه حزب را به خودداری از بیان واقعیات اقتصادی و ارائه توضیحات کافی به مردم متهم کرد.

موسسه مطالعات امور مالی، نهادی که سال ها است حساب و کتاب امور مالی دولت ها در بریتانیا را ارزیابی می کند، در گزارش خود گفت که هر سه حزب بزرگ کاستن از هزینه ها عمومی، صرفه جویی و جلوگیری از اسراف در نهاد های دولتی را از حربه های اصلی خود برای جبران کسری بودجه ۱۶۰ میلیارد پوندی کشور عنوان می کنند، در صورتی که بنا به تخمین آنها، کل مبلغ حاصل از صرفه جویی های اعلام شده هر حزب حد اکثر برای جبران حدود ۲۵% از کسری بودجه کفایت خواهد کرد.

نویسندگان این گزارش معتقدند هر حزبی که بعد از انتخابات روز ۶ ماه می دولت آینده بریتانیا را تشکیل دهد، برای جبران کسری بودجه و بازپرداخت قروض دولت، چاره ای به جز افزایش قابل توجه مالیات ها، کاهش عمیق تر هزینه های جاری و لغو شماری از پروژه های زیر ساختی نخواهد داشت.

موسسه مطالعات امور مالی، رهبران و مسئولان سه حزب کارگر، محافظه کار و لیبرال دموکرات را به ندادن اطلاعات دقیق و طفره رفتن از دادن پاسخی صریح به مردم متهم کرد.

نکته جالب توجه اینکه فردای انتشار این گزارش صریح و انتقادی، هیچیک از رهبران این سه حزب حاضر نشد با ارائه آمار و ارقامی دقیق تر از حزب خود رفع اتهام کند.

انتظارات مردم از داعیان صدارت!

Image caption دیوید دیمبلبی مجری این مناظره تلویزیونی بود

نتیجه نظر سنجی هایی که در طول سه هفته مبارزات انتخاباتی منتشر شده، به ویژه آنهایی که بعد از دو مناظره تلویزیونی قبلی به دست آمد، نشان داده است که انتظار مردم از رهبران سیاسی خود دربرگیرنده دو مسئاله اساسی است: یکی، اعلام برنامه هایی منظم، روشن و حساب شده برای حل مشکلات عمیق اقتصادی کشور و تشریح اثرات هر برنامه بر کار و درآمد و امنیت اجتماعی آنها و دیگری، پاکسازی پارلمان از فساد و نظارت دقیق بر مزایایی است که برای شماری از نمایندگان و اعضاء پارلمان وسوسه آفرید و موجب سوء استفاده آنها شد.

در همین راستا، تقاضا برای اصلاح قانون انتخابات، به ویژه برای عزل نمایندگان مجلس در صورت اثبات فساد مالی نیز طرفداران بیشتری پیدا کرده است.

گستره بی اعتمادی و نارضایی مردم از عملکرد پارلمان و دولت، به خوبی در سئوال هایی که در طول دو مناظره قبلی مطرح شد مشهود بود.

سومین و آخرین مناظره تلویزیونی رهبران سه حزب بزرگ بریتانیا پیش از انتخابات روز ششم ماه می، آخرین فرصت هر یک از آنها برای پاسخگویی به این نگرانی ها بود.

مناظره پایانی، که در تالار بزرگ دانشگاه شهر بیرمنگهام و به میزبانی تلویزیون بی بی سی برگزار شد، با این سئوال یکی از حاضران در استودیو آغاز شد که: همه می دانند هر حزبی که برنده شود، در مقام دولت از بسیاری از بودجه ها خواهد کاست، در نتیجه خیلی از خدمات همگانی یا حذف خواهد شد و یا صدمه خواهد دید، پس چرا رک و پوست کنده واقعیات را به مردم نمی گویید؟

رهبران سه حزب، نخست با دفاع از برنامه های سیاسی خود به آن پاسخ دادند ولی دیری نگذشت که انتقاد ها و به چالش کشیدن برنامه های رقیبان آغاز شد و حالت یک بحث واقعی پیدا کرد.

با این وجود، چالش نهفته در سئوال اول جلسه که بدون پاسخ ماند، تلویحا به هر سه رهبر سیاسی می گفت که مشکل کسری بودجه خیلی کلان تر از آن است که با قدری صرفه جویی در هزینه های جاری یا بودجه نهادهای دولتی و یا حتی افزایش مالیات ها جبران پذیر باشد.

انعکاس نگرانی مردم

تقریبا تمام پرسش ها در مورد نگرانی مردم از وضع و شرایط زندگی در چند سال آینده بود و طبیعتا قابل پیش بینی. اما امکان افزایش مالیات ها و ضرورت کنترل مهاجرت به بریتانیا بیش از موضوع های دیگر به حاد شدن بحث بین رهبران سه حزب دامن زد.

افزایش مالیات ها برای کمک به جبران کسری بودجه در برنامه هر سه حزب پیش بینی شده ولی در مورد هر حزب در یک بخش از خدمات اجتماعی و همگانی جای گرفته است. همینطور ضرورت کنترل مهاجرت نیروی کار غیر ماهر که هر حزب راه حلی جداگانه برای آن دارد.

موضوع های حاد دیگر شامل ضرورت کنترل بانک ها و جلوگیری از سودجویی های مفرط آنان، بازسازی صنایع تعطیل شده یا به کشورهای دیگر مهاجرت کرده و تقویت کیفیت آموزش در مدارس برای تربیت نسل های ماهرتر بود که در این مناظره یک ساعت و نیمه مطرح شد.

تغییر تاکتیک ها

Image caption گوردون براون، نیک کلگ، دیوید کامرون

رهبران سه حزب، آگاه از اهمیت این آخرین رویارویی مستقیم پیش از انتخابات و تجربه آموخته از دو مناظره قبلی، تاکتیک های تهاجمی و تدافعی خود را به درجات مختلف تغییر دادند.

گوردون براون، نخست وزیر و رهبر حزب کارگر که در بیشتر نظر سنجی ها درمقام سوم بوده، تجربه ده سال وزارت دارایی و سه سال نخست وزیری را ضامن موفقیت برنامه های خود قلمداد کرد و لبه تیز حملات خود را متوجه دیوید کامرون، رهبر حزب محافظه کار کرد و سیاست های او را برای نجات اقتصاد خطرناک خواند.

آقای کامرون که از امکان ائتلاف بین دو حزب رقیب دلواپس است، ضمن خام و نسنجیده خواندن برنامه سیاسی حزب لیبرال دموکرات، سیاست های دولت گوردون براون را شکست خورده و حزب کارگر را نیرویی از نفس افتاده و فاقد برنامه ای جدید خواند.

نیک کلگ، رهبر لیبرال دموکرات ها که شهرت و محبوبیت تازه یافته خود را مرهون اولین مناظره تلویزیونی است، تاکتیک قبلی را همچنان ادامه داد و هر دو رقیب سیاسی خود را رهبران حزب های "کهنه و فاقد اعتبار" خواند.

ولی تمام مناظره با حمله و انتقاد همراه نبود! برای مثال، رهبران هر سه حزب درباره راه های تجدید بنای صنایع و تکنولوژی پیشرفته و کنترل فعالیت بانک های بزرگ اتفاق نظر داشتند.

نخستین نظر سنجی های پس از این آخرین مناظره تلویزیونی، دیوید کامرون، رهبر حزب محافظه کار را برنده یافتند. مبارزات انتخاباتی تا یک روز پیش از روز انتخابات ادامه خواهد داشت.

مطالب مرتبط