با انتخابات: کاردیف؛ نگران فرو ریختن پوسته گچی؟

تابلوهای راهنمایی و رانندگی در ولز دوزبانه هستند
Image caption تابلوهای راهنمایی و رانندگی در ولز دوزبانه هستند

شاید در این لحظه ولز به همان اندازه ای با هیجان انتخاباتی فاصله داشته باشد که چارلز، شاهزاده ولز، از تخت پادشاهی انگلستان.

ولز در غرب رودخانه سورن (Severn) هویتی مجزا از انگلستان دارد، که این هویت مجزا بیش از هر چیز با زبانی متفاوت نمود پیدا می کند.

جدای از زبان، نحوه اداره این منطقه نیز باعث شده مردم آن، هر چند رسما شهروند بریتانیا باشند، اما در مورد انتخابات پارلمانی بریتانیا احساسی متفاوت نسبت به ساکنان انگلستان پیدا کنند.

ولز کماکان فرایند تفویض اختیارات (Devolution) را طی می کند و چشم انداز استقلال کامل آن از بریتانیا مشخص نیست؛ گرچه به نظر هم نمی رسد که مردم این کشور در شرایط کنونی بطور متفق القول خواستار استقلال باشند.

در موزه تاریخ طبیعی ولز در شهر کاردیف، که از سال ۱۹۵۵ به عنوان پایتخت ولز شناخته شده، با بهناز اخگر دیدار کردیم.

کاردیف، یا کاردید؟

بهناز اخگر مجری ایرانی تبار اخبار هواشناسی در شبکه انگلیسی زبان بی بی سی ولز، در توضیح تفاوت های عمده انگلستان و ولز به سطح پایین تر قیمت مسکن و مواد غذایی، کم هزینه تر بودن تحصیلات دانشگاهی و همچنین رایگان بودن دارو اشاره می کند.

اما مهمترین تفاوت، زبان است؛ پس از عبور از پل های سورن به سمت غرب، اولین چیزی که جلب توجه می کند، علائم راهنمایی دو زبانه است. علائمی که بر روی آن برای انگلیسی زبان ها کاردیف را Cardiff و برای ولزی ها Caerdydd نوشته اند.

خانم اخگر با اشاره به مسئله زبان، یاد آور می شود که از زمان آغاز به کار مجلس ملی ولز، تمایل برای آموزش زبان ولزی به کودکان این منطقه و احیاء فرهنگ ولزی رو به افزایش بوده است.

تریستان ادواردز، دبیر شیمی دبیرستان گلن تف (Glantaf) - پر دانش آموزترین دبیرستان ولز زبان کاردیف – دلیل این مسئله را افزایش شمار مدارسی می داند که در آنها به زبان ولزی تدریس می شود. به گفته او والدینی که خود موقعیت فراگیری زبان ملی و قومی خود را نداشته اند، اکنون مایلند موقعیت فراگیری این زبان را برای فرزندان خود فراهم کنند.

Image caption تریستان ادواردز افزایش مدارس ولزی را در اشاعه این زبان موثر می داند

با این وجود از میان جمعیت ولز (حدود ۳ میلیون نفر بنا به تخمین ها) تنها یک پنجم جمعیت قادر به تکلم زبان ولز هستند.

در نزدیکی دبیرستان گلن تف در کاردیف و در مقر تلویزیون بی بی سی ولز، دیوی خلوید (Dewi Llwyd)، مجری باسابقه مهم ترین برنامه خبری روز به نام نیویدین (Newyddion)، گرچه روند آموزش کودکان رو مثبت می داند اما کماکان درباره آینده این زبان نگران است.

او معتقد است زبان ولزی در نیم قرن گذشته شاهد هیچگونه پویایی نبوده و رشدی نیز در شمار افراد ولز زبان منطقه هم مشاهده نمی شود.

آقای خلوید هشدار می دهد که این مسئله در عصر دیجیتال، "که ما نه ده ها کانال، بلکه صدها کانال داریم که عمدتا در آنها به زبان انگلیسی صحبت می شود، مشکل بزرگی است و نمی توان مخاطب را به سادگی به یک کانال ولزی وفادار نگه داشت."

"تفویض اختیارات، نه استقلال"

ساختمان مجلل مجلس ملی ولز در حاشیه شمالی خلیج کاردیف، با دیوارهای شیشه ای بلند و سقفی مواج که با حفره ای عظیم در میان آن، نور را به صحن مجلس راه می دهد، تفاوت عمده دیگری با انگلستان را آشکار می کند که به طور بالقوه بر میزان مشارکت مردم ولز در انتخابات مجلس عوام تاثیر می گذارد.

Image caption نریس اوانس - عضو حزب ملی ولز: "ما به دنبال استقلال نیستیم"

از سال ۱۹۹۹ که با تایید مجلس عوام بریتانیا، مجلس ملی ولز فعالیت خود را آغاز کرد، به تدریج روند تفویض اختیارات از پارلمان در لندن به مجلس در کاردیف آغاز شد.

در حال حاضر لندن علاوه بر تعیین بودجه سالانه ولز، مسئولیت تصمیم گیری درباره مسائل ملی مانند سیاست خارجی، امنیت و دفاع را برعهده دارد و حق تصمیم گیری درباره مواردی مانند آموزش، بهداشت، و خدمات اجتماعی به مجلس کاردیف اعطاء شده، هرچند کاردیف کماکان حق قانونگذاری ندارد و مفاد قانونی جهت تایید به شکل پیشنهاد به مجلس عوام ارائه می شوند.

با این حال خانم نریس اوانس که ۳۰ سال سن دارد در مجلس ۶۰ نفره ولز که به عنوان نماینده حزب ملی ولز (Plaid Cymru) از منطقه ولز مرکزی و غربی راه یافته تاکید می کند که در حال حاضر هیچ جنبشی برای جدا کردن ولز از بریتانیا وجود ندارد و تلاش برای جذب اختیارات بیشتر برای حذف مرحله گرفتن تایید تصمیم ها از لندن است تا موجبات تسریع امور فراهم بشود.

خانم اوانس اذعان می کند که احتمالا تفویض اختیارات را می توان از عواملی دانست که از اهمیت انتخابات مجلس عوام برای مردم ولز می کاهد، اما او بر اهمیت توجیه لزوم افزایش بودجه ولز تاکید می کند و می گوید فقدان رسانه های ولزی به میزان کافی باعث شده که پیام اهمیت این انتخابات به مردم منتقل نشود.

نگران از فروریختن پوسته گچی؟

ولز در قرن های گذشته وابسته به معادن فلزات و متالورژی و صنایع دیگر بود، اما شرایط به اندازه ای تغییر کرده که شاید اکنون، حفظ هویت و زبان تنها مسئله، یا حتی مهمترین مسئله نباشد.

کاردیف به عنوان مرکز ولز در دهه گذشته شاهد اجرای طرح های ساختمانی عمده ای بوده که ساختمان جدید مجلس و همچنین یک مرکز خرید مدرن در مرکز شهر، از جمله آنهاست اما نگرانی هایی وجود دارد که این مجسمه زیبا در زیر پوسته در حال فرو ریختن باشد.

Image caption ساختمان مجلس ملی ولز از جمله ساختمان هایی است که نمای خلیج کاردیف را تغییر داده است

در حال حاضر ولز شرایط اقتصادی نامناسبی دارد: در آمارها، بیشترین میزان شاغل در ادارات دولتی، بالاترین میزان بی کاری، و پایین ترین تولید ناخالص داخلی در بریتانیا به ولز اختصاص دارد.

کالین تاکر، مرد ۵۱ ساله ای که با ۱۵ سال سابقه کار در کارخانه آلمانی بوش (Bosch) در کاردیف، کار خود را از دست داده، توضیح می دهد که چگونه دو عامل بحران اقتصادی جهانی و سپس رکود، و از بین رفتن مرزهای جغرافیایی محدوده عملکرد شرکت ها باعث شد که این کارخانه به سرنوشت مشابهی چندین کارخانه دیگر دچار شود.

او شرح می دهد که کارخانه بوش با ۲۰ سال سابقه فعالیت و حدود ۱۸۰۰ کارمند، به واسطه بحران مالی جهانی شمار کارمندان خود را به نصف رساند و یکی از خطوط تولید خود را به اسپانیا منتقل کرد.

آقای تاکر همچنین گفت در سال جاری میلادی نیز به خاطر رکود در صنعت اتومبیل سازی، تقاضا برای تنها خط تولید این کارخانه در کاردیف از بین رفت و شرکت بوش تصمیم گرفت به طور کامل کارخانه را تعطیل کند

در حال حاضر هم طرحی برای انتقال تجهیزات این کارخانه به یک نقطه کم خرج تر در شرق اروپا در دست اجراست.

مردم بی علاقه، یا انتخابات بی جذابیت؟

با وجود چشم انداز بد اقتصادی، کالین تاکر از عملکرد مجلس محلی راضی است، زیرا این مجلس در طرحی منحصر به ولز (موسوم به React) به کارفرماهایی که قصد استخدام کارمند جدید را دارند، بودجه ای اختصاص داده تا از طریق آن افراد بیکار شده را آموزش بدهند و جذب کنند.

او اذعان می کند که تعداد مشاغلی که در بازار کار وجود دارد زیاد نیست، اما اگر موقعیتی برای کار جدید ایجاد بشود، این طرح به متقاضیان کار کمک خواهد کرد.

Image caption بهناز اخگر: مردم ولز علاقه ای به انتخابات مجلس عوام نشان نمی دهند

بهناز اخگر در اظهاراتش شرح داد که مردم ولز علاقه چندانی به انتخابات پارلمانی بریتانیا نشان نمی دهند، که شاید اجرای اینگونه طرح ها را باید باعث بیشتر شدن اهمیت مجلس ولز برای مردم این منطقه نسبت به مجلس عوام بریتانیا دانست.

کالین تاکر دلیل بی علاقگی مردم را نزدیک بودن سیاست های احزاب چپ و راست به یکدیگر می داند. اما بی علاقگی به مشارکت به معنی بی اهمیت بودن نتیجه نیست و بسیاری در ولز، مثل اسکاتلند امیدوارند که اراده یک حزب بر بریتانیا حاکم نشود.

تریستان ادواردز، معلم شیمی دبیرستان ولزی گلن تف می گوید: "احتمالا بسیاری از مردم ولز امیدوارند که هیچکدام از احزاب عمده قادر به کسب اکثریت نباشند چون وقتی حزب ها در مجلس عوام اکثریت دارند به تدریج فقط سراغ برنامه های خود خواهند رفت و اولویت آنها خواست بقیه نخواهد بود."

در نهایت تنها بر روی یک چیز می توان حساب باز کرد: بر خلاف کلاس شیمی دبیرستان گلن تف، توجه به سیاست در ولز چیزی نیست که زنگ تعطیلی آن به صدا در بیاید.