به روز شده:  14:09 گرينويچ - سه شنبه 04 مه 2010 - 14 اردیبهشت 1389

با انتخابات: ادینبورگ؛ چالش های یک ملت سرکش

برای پخش این فایل، نرم افزار "جاوا اسکریپت" باید فعال شود و تازه ترین نسخه "فلش" نیز نصب شده باشد

پخش با "ریل پلیر" یا "ویندوز میدیا پلیر"

"ما عضو بریتانیا هستیم اما جنگ ها را از خاطر نمی بریم."

این گفته کنی هنلی، راهنمای شهر ادینبورگ، نشان می دهد که موضوع انتخابات در اسکاتلند و در پایتخت آن تا چه اندازه حساس است و در عین حال به یک شمشیر دو لبه شباهت دارد: برای مردم اسکاتلند شرکت در انتخابات مجلس عوام بریتانیا به معنی سر نهادن به قدرتی است که از لندن بر آنها اعمال می شود، اما از سوی دیگر شرکت نکردن، به معنی آن است که این ملت در تصمیم گیری درباره مسائل کشوری - که علاوه بر اقتصاد کل بریتانیا، موضوع بودجه عمومی اسکاتلند را در بر می گیرد، اهرمی نخواهد داشت.

از دید یک ناظر بیرونی آنچه شرایط را دشوارتر می کند، تعلق خاطر بارز مردم اسکاتلند، به هویت اسکاتلندی خود است؛ تعلق خاطری که به وضوح بیشتر از دیگر شهروندان غیرانگلیسی بریتانیا ابراز می شود و می توان این هویت را در طرز پوشش (کلیت – دامن مردانه)، موسیقی و هنر به طور عام، لهجه، غذای سنتی و حتی هیولای متفاوت آنها (لاخ نس) مشاهده کرد.

از این رو است که اسکاتلند با چالشی بزرگ مواجه است.

"ما ملتی سوسیالیست هستیم"

هر چند انحصار بهره برداری از نفت دریای شمال، دریایی که در مجاورت اسکاتلند قرار دارد، کماکان در دست بریتانیا باقی مانده است، اما اسکاتلند در طی قرن بیستم با رشد صنایع سنگین مانند کشتی سازی (در گلاسکو) قدرت گرفت.

جو فیندلی (راست، همراه با پونه قدوسی) از تولید کنندگان نمونه غذای سنتی اسکاتلند است

در دهه ۷۰ و ۸۰ میلادی حمایت دولت بریتانیا از این صنایع از بین رفت و عمده کارخانجات فعال در این صنایع مجبور به تعطیلی شدند اما صنعت و فرهنگ کارگری، ذهنیت سیاسی مردم را شکل داده بود.

اسکاتلند به ویژه در قرن بیستم از خواستگاه های اندیشه های چپی بود و حتی تفکرات کمونیستی هم تا اندازه ای در این منطقه رواج یافت. آنچه به تثبیت این اندیشه ها کمک کرد، مخالفت ذاتی اسکاتلندی ها با سلطه جویی انگلستان بود که ریشه هایی مشترک با چپ گرایی یافت.

این چپ گرایی در حال حاضر مایه غرور اسکاتلندی هاست. جو فیندلی، یک تولید کننده نمونه "هگیس" (Haggis - غذای سنتی اسکاتلندی ها که با دل و قلوه چرخ شده گوسفند و پیاز و ادویه تهیه می شود) توضیح داد که چرا اکثریت ۵۹ نماینده اسکاتلند در مجلس عوام در پارلمان قبل به احزاب کارگر و لیبرال دموکرات تعلق داشتند.

او می گوید: " اسکاتلند همیشه یک جامعه سوسیالیست داشته. ممکن است یکی دو نماینده محافظه کار هم از اسکاتلند به مجلس عوام راه پیدا کنند، اما تعداد کم آنها نشان می دهد که ذهنیت این ملت چگونه است."

اولویت: ترمیم غرور خدشه دار شده

آقای فیندلی تاکید می کند که اسکاتلندی ها به دنبال استقلال نیستند و دلیل آن را حمایت اقتصادی بریتانیا از اسکاتلند، به ویژه در زمان بروز بحران اقتصادی می داند.

کنی هنلی معتقد است اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی در سیاست بریتانیا امکان حضور نیافته اند

داشتن بانکی که سکه و اسکناس با ظاهری متفاوت از انگلستان منتشر می کرد مایه غرور اسکاتلندی ها بود اما سقوط بانک سلطنتی اسکاتلند (RBS) و هلیفکس که بزرگترین موسسه های مالی فعال در اسکاتلند نیز تلقی می شدند به این غرور ضربه زد و اینکه هر کدام به نوعی توسط دولت بریتانیا از ورشکستگی نجات یافتند نیز بر اثرات روحی این ضربه افزود.

هزاران نفر در اثر شرایط بد این دو بانک و تبعات رسیدن آنها به مرز ورشکستگی برای اقتصاد اسکاتلند مشاغل خود را از دست دادند اما جو فیندلی معتقد است اگر اسکاتلند جزئی از بریتانیا نبود، وضعیت بد تر از این می بود.

در دیدار با بیل جیمیسون، سردبیر اجرایی روزنامه اسکاتزمن، او یادآوری کرد که تا یک سال قبل، بانکداری سریع تر از صنایع دیگر در اقتصاد بریتانیا و اسکاتلند در حال رشد بود.

او که به خدشه دار شدن غرور اسکاتلندی ها در مسئله ورشکستگی بانک ها اذعان می کند، می گوید برای ترمیم این خدشه "الان ما می خواهیم بفهمیم که عرصه کدام فعالیت اقتصادی در اسکاتلند رشد خواهد کرد و مشاغل جدید در کدام بخش ایجاد می شوند تا ما را از رکود خارج کنند."

با بریتانیا یا بدون بریتانیا؟

عامل دیگری که از احساسات استقلال طلبی اسکاتلندی ها در ۱۰ سال اخیر کاسته، آغاز فعالیت پارلمان اسکاتلند بود که در طی روند تفویض اختیارات (Devolution)، عملا اختیارات گسترده تری نسبت به مجلس ولز کسب کرد.

اسکاتلند از نظام قضایی برخوردار است، بر روی نظام آموزشی خود کنترل کامل دارد، تا اندازه ای اندک از اختیار تغییر میزان مالیات ها برخوردار است و از نهادی معادل وزارت کشور برخوردار است که بجز مسئله مواد مخدر، سلاح، قمار و مهاجرت، در باقی موارد می تواند تصمیم گیری کند.

با این حال غیبت احزاب اسکاتلندی (همانند احزاب ولز یا ایرلند شمالی) در مناظره های انتخاباتی در میان اسکاتلندی ها نوعی حس انزوا ایجاد کرده است.

مراسم سنتی شلیک توپ در قصر ادینبورگ مراسمی پر بیننده است

کنی هنلی، راهنمای شهر ادینبورگ می گوید: " نه تنها ما اسکاتلندی ها، بلکه اعضاء حزب ملی ولز و حزب های ایرلند شمالی هم فکر می کنند که گویا ما را از دور جریانات سیاسی کنار گذاشته اند."

بیل جیمیسون نیز اذعان می کند که مناظره ها بیشتر صحنه انتخاباتی در انگلستان را تداعی می کنند تا در بریتانیا، اما با این وجود مردم اسکاتلند را نسبت به این مناظره ها و در کل، انتخابات، بی توجه نمی داند.

او می گوید: "بخش هایی از مناظره ها، به ویژه درمورد مسائل عمومی بریتانیا مثل سیاست خارجی، اروپا، مسائل مربوط به امنیت ملی و البته اقتصادی و موضوع کسر بودجه عظیم دولت بریتانیا، به همان اندازه ای به اسکاتلندی ها مربوط است که به هر کس دیگری در دیگر نقاط بریتانیا."

توپ چه علامتی خواهد داد؟

یکی از جذابیت های قصر ادینبورگ، مراسمی سنتی است که قدمتی تقریبا ۱۵۰ ساله دارد.

در این مراسم که هر روز راس ساعت یک بعد از ظهر برگزار می شود، یک گلوله توپ به سمت شمال، در جهت اسکله شهر که در کناره رود فورت قرار دارد، شلیک می شود تا به این ترتیب به کشتی ها درباره تغییر جزر و مد علامت داده شود.

تقریبا تردیدی وجود ندارد که انتخابات پیش رو در بریتانیا باعث تغییری عمده در سیاست بریتانیا خواهد بود، اما برای درک این مساله که اسکاتلند چپ گرا با ۵۹ نماینده اش در مجلس عوام تا چه اندازه در تغییر جریان نقش ایفا می کند، و در روزهای پس از پس از انتخابات ششم ماه مه، شلیک توپ قصر ادینبورگ تعبیری سیاسی نیز خواهد داشت یا خیر، به چند روز زمان نیاز است.

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.