به روز شده:  11:45 گرينويچ - جمعه 07 مه 2010 - 17 اردیبهشت 1389

نتیجه انتخابات پارلمانی بریتانیا دولت آینده را مشخص نکرده است

برای پخش این فایل، نرم افزار "جاوا اسکریپت" باید فعال شود و تازه ترین نسخه "فلش" نیز نصب شده باشد

پخش با "ریل پلیر" یا "ویندوز میدیا پلیر"

با اعلام نتیجه شمارش آرا در اکثر حوزه های انتخاباتی بریتانیا هیچ حزبی به تنهایی قادر به تشکیل دولت آینده نخواهد بود.

شمارش آرا در حوزه های انتخابیه بریتانیا از شب گذشته و تنها لحظاتی پس از پایان رأی گیری شروع شد و همچنان ادامه دارد.

در حالیکه نتایج به دست آمده نشان می دهد که حزب محافظه کار، حزب اصلی مخالف در پارلمان قبلی، بیشترین تعداد آرا و شمار کرسی های اعلام شده را کسب کرده اما به اکثریت لازم کرسی ها برای تشکیل دولت دست نیافته است.

اگرچه هنوز نتیجه انتخابات در تعدادی از حوزه ها اعلام نشده اما نتایجی که تاکنون به دست آمده مشخص می کند که هیچ حزبی اکثریت کرسی های مجلس عوام را کسب نکرده و در نتیجه، تشکیل دولت آینده مستلزم همکاری و یا ائتلاف احزاب خواهد بود.

مجلس عوام پارلمان بریتانیا ششصد و پنجاه نماینده دارد و اگر حزبی بتواند دست کم سیصد و بیست و شش کرسی را کسب کند، می تواند با اتکای به اکثریت مطلق کرسی ها، دولت آینده را تشکیل دهد.

نتایج اعلام شده تا ساعاتی پیش نشان می دهد که حزب محافظه کار سیصد و یک کرسی، حزب کارگر دویست و پنجاه و پنج کرسی و حزب لیبرال دموکرات پنجاه و چهار کرسی و سایر احزاب کوچکتر بیست و هفت کرسی را در اختیار گرفته اند.

براساس این نتایج اولیه، در مقایسه با پارلمان قبلی، حزب محافظه کار توانسته است نود و سه کرسی بیشتر به دست آورد در حالیکه حزب حاکم کارگر هشتاد و هفت کرسی و حزب لیبرال دموکرات پنج کرسی را از دست داده اند و تعداد کرسی های سایر احزاب تغییری نیافته است.

از مجموع آرای ریخته شده به صندوق ها در حوزه هایی که آرای آنها شمارش شده، محافظه کاران 36.1 درصد، حزب کارگر 29.3 درصد و حزب لیبرال دموکرات 22.9 درصد کل آرا را کسب کرده اند و سایر احزاب و گروه ها 11.8 درصد آرا را به خود اختصاص داده اند.

در این انتخابات برای نخستین بار در بریتانیا، حزب سبزها - طرفداران محیط زیست - موفق شدند یکی از کرسی های مجلس عوام را در اختیار بگیرند.

شمارش آرا

نتیجه آرای شمارش شده تاکنون نشانه ای از کسب اکثریت توسط هیچ حزب واحدی ندارد

نمایندگان مجلس عوام براساس کسب اکثریت ساده آرا در حوزه انتخابیه خود به مجلس راه می یابند و به همین دلیل است که درصد آرای کسب شده توسط آنها لزوما در شمار کرسی هایی که به دست می آورند منعکس نمی شود.

هنوز شمارش آرا در بعضی از حوزه های انتخابیه خاتمه نیافته و در نتیجه، امکان تغییر در نتایج اعلام شده وجود دارد اما در مجموع، این نتیجه قطعی به نظر می رسد که هیچیک از احزاب به اکثریت کرسی ها دست نخواهد یافت.

در مقایسه با چند دوره گذشته، میزان مشارکت رای دهندگان در این انتخابات خوب بوده و به طور متوسط به حدود شصت و پنج درصد رسیده هر چند در برخی از حوزه های انتخابیه به حدود هشتاد و چهار درصد نیز رسید.

میزان مشارکت رای دهندگان در دست کم دو مرکز رای گیری از امکانات پیش بینی شده مسئولان محلی فراتر رفت به نحوی که دهها نفر نتوانستند تا قبل از خاتمه زمان رای گیری آرای خود را به صندوق بیاندازند.

پیش از آغاز رای گیری در روز پنجشنبه نیز نظر سنجی های انجام شده حکایت از آن داشت که احتمالا هیچیک از احزاب به اکثریت کرسی های مجلس عوام دست نخواهد یافت و قادر به تشکیل دولت "اکثریت" نخواهد بود و با اعلام نتیجه شمارش آرا این نتیجه گیری تغییری نیافته است.

'پارلمان معلق'

در اصطلاح سیاسی بریتانیا، از وضعیتی که در آن هیچیک از احزاب نتواند اکثریت کرسی های مجلس عوام را در اختیار گیرد با عنوان "پارلمان معلق" نام برده می شود.

برای مدتی طولانی از زمان آغاز دولت های حزبی در بریتانیا در قرن هجدهم، صحنه سیاسی در انحصار دو حزب قرار داشت و در نتیجه، همواره یکی از این دو حزب می توانست اکثریت کرسی های مجلس عوام را به دست آورد و کابینه را تشکیل دهد.

رهبران احزاب اصلی - براون، کلگ، کامرون

در صورت بروز "پارلمان معلق" سرنوشت دولت آینده به مذاکرات رهبران احزاب بستگی می یابد

از اواخر قرن نوزدهم و با ورود برخی احزاب دیگر به صحنه سیاسی، تقسیم کرسی های مجلس بین دو حزب دیگر امری قطعی تلقی نمی شد و در نتیجه، امکان اینکه هیچ حزب نتواند با اتکای به اکثریت خود، دولت را تشکیل دهد مطرح شد و اصطلاح "پارلمان معلق" برای چنین شرایطی رواج یافت.

با اینهمه، در تاریخ بریتانیا، بروز "پارلمان معلق" نادر بوده است و در اکثر انتخابات، یکی از دو حزب اصلی توانسته است با کسب اکثریت کرسی های مجلس عوام، دولت اکثریت را بدون نیاز به حمایت سایر احزاب تشکیل دهد و در نتیجه، تشکیل دولت اقلیت، با اتکا به حمایت سایر احزاب، و دولت ائتلافی، با حضور بیش از یک حزب، وضعیتی غیرعادی بوده است.

با عدم موفقیت احزاب در کسب اکثریت کرسی های مجلس عوام در انتخابات کنونی، این کشور با وضعیت پارلمان معلق مواجه می شود و تشکیل دولت به سرعت و سادگی میسر نخواهد بود بلکه مستلزم مذاکره و مصالحه بین احزاب مختلف خواهد بود.

براساس سنت های سیاسی بریتانیا، در چنین شرایطی، نخست وزیر و رهبر حزب حاکم، ولو اینکه شمار کرسی های حزب او کمتر از سایر احزاب باشد، خواهد کوشید با ائتلاف یا کسب وعده حمایت احزاب و نمایندگان دیگر از برنامه های خود، دولت ائتلافی یا دولت اقلیت را تشکیل دهد.

در صورتیکه وی در این زمینه موفق نباشد، دولت استعفا می دهد و ملکه ماموریت تشکیل دولت را به رهبر حزب دارای بیشترین شمار کرسی ها محول خواهد کرد تا او نیز برای تشکیل دولت اقلیت یا دولت ائتلافی تلاش کند و البته اگر او هم در این زمینه موفق نشود، تنها راه برون رفت از چنین بن بستی، انحلال پارلمان و برگزاری انتخابات جدید خواهد بود.

گوردون براون، نخست وزیر و رهبر حزب کارگر، از پذیرش شکست در انتخابات خودداری کرده و گفته است که مهمترین موضوع در حال حاضر، وجود دولتی مقتدر برای حفاظت از منافع ملی است که احتمالا به معنی تمایل او به تشکیل دولت ائتلافی است.

در همانحال، دیوید کامرون، رهبر حزب محافظه کار که بیشترین کرسی ها را کسب کرده، گفته است که کاهش کرسی های حزب کارگر به معنی آن است که رای دهندگان اعتماد خود را به دولت کارگری و نخست وزیر از دست داده اند و خواستار کناره گیری آقای براون شده است.

با مطرح شدن امکان تشکیل دولت ائتلافی، نظر و موضعگیری احزاب کوچکتر، از جمله حزب لیبرال دموکرات، اهمیت خاصی می یابد هر چند معمولا در بریتانیا، دولت های اقلیت یا ائتلافی دوام چندانی نداشته اند و نخست وزیر چنین دولتی به محض اینکه احساس کرده از حمایت رای دهندگان برخوردار است، پارلمان را منحل و انتخابات جدید را برگزار کرده است.

تا پیش از این، آخرین مورد پارلمان معلق در بریتانیا در سال 1974 روی داد که حزب مخالف کارگر توانست در مقایسه با حزب حاکم محافظه کار کرسی های بیشتری کسب کند بی آنکه هیچ حزبی به اکثریت لازم دست یافته باشد.

پس از آنکه ادوارد هیث، نخست وزیر محافظه کار، نتوانست حمایت احزاب دیگر را برای تشکیل دولت ائتلافی کسب کند، هارولد ویلسون، رهبر حزب کارگر، دولت اقلیت را تشکیل داد که تا تنها چند ماه و تا زمان برگزاری انتخابات جدید و کسب اکثریت لازم توسط حزب کارگر، دوام داشت.

دلیل کوتاهی عمر دولت های اقلیت و یا ائتلافی این است که حزبی که رهبری چنین دولتی را در دست دارد نمی توانند برنامه های مورد نظر خود را به طور کامل اجرا کند بلکه ناگزیر می شود برخی از این برنامه ها را به خاطر حفظ حمایت احزاب حامی خود، کنار بگذارد.

هر فردی که سمت نخست وزیری را بر عهده بگیرد باید تا حدود سه هفته دیگر و افتتاح دوره جدید پارلمان دولت ائتلافی و یا اقلیت را تشکیل داده باشد.

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.