آیا سیستم انتخاباتی بریتانیا باید تغییر کند؟

تصویر ساعت بیگ بن لندن که نمودار نتایج انتخابات بروی آن قرار گرفته است
Image caption با اعلام نتیجه شمارش آرا، هیچ حزبی به تنهایی قادر به تشکیل دولت آینده بریتانیا نخواهد بود

نتایج انتخابات بریتانیا که حاکی از تشکیل مجلسی بدون اکثریت مطلق است، منجر به بالاگرفتن بحث های پیشین در مورد اعمال اصلاحات ساختاری در بریتانیا شده است.

بحث ها در این رابطه به این دلیل شدت گرفته است که به نظر می رسد تغییر سیستم انتخاباتی منجر به دست یابی به سیستمی منصفانه تر می شود.

بسیاری از دیگر کشورهای دموکراتیک، از سیستم تناسبی در انتخابات استفاده می کنند که به تقسیم منصفانه تر کرسی های پارلمان می انجامد.

بر پایه این سیستم، احزاب مختلف نسبت به میزان آرایی که کسب کرده اند در مجلس کرسی به دست می آورند.

اما هیچ یک از سیستم های انتخاباتی "بهترین" نیست و اولویت های سیاسی هر کشور تعیین می کند که کدام یک از نظام های انتخاباتی برای کشور مورد نظر بهترین گزینه است.

ویژگی بارز انتخابات بریتانیا این است؛ کسی که بیشترین رأی را در یک حوزه به دست آورد، یک کرسی در مجلس عوام این کشور کسب می کند.

سیستم انتخاباتی بریتانیا به طور سنتی به نتیجه مشخصی می انجامد. اگرچه در مورد انتخابات اخیر، شرایط فرق می کند.

نظام انتخاباتی که بر اساس حوزه و محدوده جغرافیایی کوچک انجام می شود و در آن هر حوزه، تنها یک کرسی در مجلس دارد، بر پایه سیستم سنتی دو حزبی توجیه پذیر است.

چنین نظام انتخاباتی همیشه مانعی مهم در پیشرفت حزب سوم، به عنوان مثال حزب لیبرال دموکرات، بوده است.

این سیستم به طور سنتی مانع شده که احزاب کوچک تر حتی یک کرسی در مجلس به دست آورند.

البته در انتخابات اخیر، بر خلاف همیشه، حزب سبز توانست اولین کرسی خود را در پارلمان به دست آورد.

مقایسه ها معمولا بین سیستم رأی گیری بریتانیا و دیگر کشورهای دموکراتیک انجام می شود که در آنها کرسی های مجلس بر اساس رأی کسب شده، تقسیم می شود.

یکی از مشخص ترین نمونه های سیستم های انتخاباتی تناسبی، در اسرائیل انجام می شود.

در اسرائیل، کل کشور به عنوان یک حوزه محسوب می شود و رأی دهندگان به فهرست احزاب رأی می دهند.

تمام آرا شمارش می شود و کرسی های پارلمان به نسبت آرای کسب شده، توزیع می شود.

نکته مثبت این نوع انتخابات این است که تمامی آرا برای انتخاب یک نماینده شمارش می شود.

اما آنچه که به عنوان نکته منفی در این سیستم انتخاباتی از آن یاد می شود این است که حوزه محلی وجود ندارد و در نتیجه هیچ گونه رابطه نزدیکی بین فرد منتخب و رأی دهندگان یک حوزه مشخص وجود ندارد.

سیستم انتخاباتی اسرائیل طوری طراحی شده است که به طیف گسترده ای از سلایق سیاسی در این کشور، اجازه اعمال نظر داده شود.

اما بریتانیا به طور سنتی ترجیح می دهد که نتایج مشخص باشد و هزینه آن هم، تشکیل دولت ائتلافی است.

دولت ائتلافی عموما برای مردم این کشور ناشناخته است و به جز دوران جنگ تجربه نشده است.

چنانچه سیستم انتخاباتی تغییر کند، ممکن است دست یافتن به دولت ائتلافی به روندی عادی تبدیل شود.

مطالب مرتبط