چرا لبنان به تحریم ایران رأی مخالف نداد

نواف سلام نماینده لبنان در سازمان ملل متحد (نفر وسط) در حال گفتگو با نمایندگان برزیل (سمت راست) و ترکیه که به قطعنامه تحریم ایران رأی مخالف دادند.
Image caption نواف سلام نماینده لبنان در سازمان ملل متحد (نفر وسط) به قطعنامه علیه ایران رای ممتنع داد

در رأی گیری شورای امنیت سازمان ملل متحد بر سر اعمال تحریم ایران، تنها عضو شورا که به قطعنامه تحریم رأی ممتنع داد لبنان بود و سرانجام این قطعنامه با دوازده رأی موافق در مقابل دو رأی مخالف ترکیه و برزیل به تصویب رسید.

لبنان حتی اگر رأی مخالف هم می داد، تغییری در تصمیم نهائی شورای امنیت ایجاد نمی شد اما اینکه این کشور به رأی ممتنع بسنده کند، خوشایند ایران و متحدانش در لبنان نیست.

میشل سلیمان، رئیس جمهوری لبنان خواهان رأی منفی به قطعنامه بود و نبیه بری، رئیس مجلس نیز خواهان آن شده بود که کشورش در شورای امنیت از موضع ترکیه پیروی کند.

دیدگاه نبیه بری از آن جهت اهمیت دارد که وی شخصیتی مؤثر در سیاست خارجی لبنان است. وزارت امور خارجه لبنان قلمروی او به شمار می رود و وزیر امور خارجه همیشه از بین اعضای جنبش امل که او رهبری اش را به عهده دارد یا از میان کسانی انتخاب می شود که وی تعیین می کند.

ترکیه و برزیل پس از آنکه موافقتنامه ای برای غنی سازی اورانیوم ایران در خارج از خاک این کشور به امضای دولت ایران رساندند، انتظار داشتند که شورای امنیت به تحولی که در پرونده اتمی ایران ایجاد کرده اند ارج بنهد و صدور قطعنامه علیه ایران را از دستور کارش کنار بگذارد.

پس از حمله کماندوهای اسرائیلی به کشتی های امدادرسان ترکیه در راه باریکه غزه که به افزایش محبوبیت ترکیه در جهان عرب و تحکیم بیشتر موقعیت این کشور در منطقه خاورمیانه انجامید، پیش بینی می شد که در مسائل منطقه ای، از جمله مناقشه اتمی ایران، ترکیه بیش از پیش مورد وثوق و اعتماد دولتهای عرب قرار بگیرد و این دولتها، دست کم در این روزها که ترکها در خاورمیانه پیشتاز شده اند، خط مشی خود را با ترکیه هماهنگ کنند.

اما چنین نشد.

لبنان به عنوان عضو موقت شورای امنیت، در واقع دولت های عرب را در در این شورا نمایندگی می کند و جهان عرب رأی لبنان را به همه کشورهای عربی می داند و نه لبنان بتنهایی.

پیش از آغاز جلسه شورای امنیت در روز چهارشنبه، عمرو موسی، دبیرکل اتحادیه عرب به دولت لبنان پیغام داده بود که نظر این اتحادیه این است که لبنان به قطعنامه رأی ممتنع بدهد.

اما به دلیل اصرار بخشی از دولت لبنان بر رأی مخالف به قطعنامه که رئیس جمهوری نیز با آنان همنظر بود، ساعاتی پیش از رأی گیری شورای امنیت، دولت لبنان در محل کاخ ریاست جمهوری به شور نشست تا در مورد رأی خود در شورای امنیت تصمیم بگیرد.

در این جلسه دو انتخاب به رأی گذاشته شد: مخالفت با قطعنامه یا رأی ممتنع.

از سی نفر اعضای دولت، محمد صفدی وزیر بازرگانی و عدنان قصار وزیر مشاور به علت سفر از جلسه غایب بودند.

از بیست و هشت وزیر حاضر در جلسه، چهار عضو دولت که منتخب رئیس جمهوری اند و همچنین ده وزیری که به حزب الله، جنبش امل و متحدان مسیحی شان تعلق دارند خواهان رأی مخالف شدند و چهارده وزیر جناح مقابل، نظرشان بر رأی ممتنع بود.

بدین ترتیب دولت لبنان بر سر اینکه نماینده اش در شورای امنیت چه رأیی به قطعنامه تحریم ایران بدهد به توافق و رأی نهائی نرسید و تصمیم بر این شد که نظر اتحادیه عرب عملی شود، یعنی رأی ممتنع.

این تصمیم در مدت زمان کوتاهی پیش از آنکه شورای امنیت قطعنامه را به رأی بگذارد به اطلاع نواف سلام، نماینده لبنان در سازمان ملل متحد رسانده شد.

در میان دولت هایی که ایران روی آنها سرمایه گذاری کرده، لبنان تنها کشوری نبود که خواست ایران را در شورای امنیت برآورده نکرد.

یکی از رأی های موافق به تحریم ایران در شورای امنیت را بوسنی و هرزگووین داد، کشوری که در طلیعه استقلال و دشوارترین دوره حیاتش، از پشتیبانی همه جانبه و گسترده ایران برخوردار بود.

مطالب مرتبط