'نبرد برای فتح بیت المقدس شرقی'

بیت المقدس
Image caption تا کنون برای تصاحب هیچ نقطه ای از زمین به این اندازه رقابت وجود نداشته است

بعضی اوقات به روشنی می توان دریافت که چرا برقراری صلح در بیت المقدس تا این حد مشکل است.

این شهر با احساسات شدیدی همراه است. بیت المقدس، علاوه بر اینکه برای مسلمانان، یهودیان و مسیحیان مقدس است، برای فلسطینیان واسرائیلی ها هم نمادی ملی محسوب می شود.

تا کنون برای تصاحب هیچ نقطه ای از زمین به این اندازه رقابت وجود نداشته، و این شهر بارها با خشونت دست به دست شده است.

در خیابان سراشیبی خاکی و باریکی در بخش شرقی بیت المقدس که در تصرف اسرائیل قرار دارد، ساختمان هفت طبقه کهنه ای با نمای سنگی وجود دارد که در حاشیه بعضی پنجره هایش سوختگیبه چشم می خورد و دیوارهایش به خاطر دود سیاه شده است.

با نزدیک شدن ماشین ها، گاردهای امنیتی با جلیقه های ضد گلوله از ساختمان بیرون می آیند و سرنشینان آن ها را به داخل همراهی می کنند.

اغلب اوقات نیروهای پلیس مرزی شبه نظامی اسرائیل با کلاهخود، سلاح جنگی ام ۱۶ و باتوم های پلاستیکی در کوله پشتیشان در آن حوالی گشت می زنند.

Image caption اکثریت ساکنان سیلوان با فلسطینیان است

فقط برای کسب وکار نام ساختمان را به احترام جاناتان پٌلارد که ۲۳ سال به جرم جاسوسی برای اسرائیل در آمریکا زندانی بوده است، به عبری "بیت یوناتان" یا همان"خانه جاناتان" گذاشته اند.

دانیل لوریا، شهروند اسرائیلی که برای یک گروه یهودی به نام "آترت کوهانیم" کار می کند، داخل ساختمان را به من نشان داد؛ و گفت که سیاهی اطراف پنجره ها در اثر پرتاب بمب های بنزینی ایجاد شده است.

آترت کوهانیم، سازمانی است که به یهودیها در خرید خانه، آپارتمان و زمین از فلسطینی ها کمک می کند. آنها معمولا قیمتی به مراتب بیشتر از قیمت بازار برای این املاک می پردازند.

فلسطینی های تازه ثروتمند شده ای که املاکشان را می فروشند، اغلب به دلیل اینکه مردم به چشم خیانتکار نگاهشان می کنند، مجبور به ترک محل و سفر به خارج می شوند.

آقای لوریا گفت که این برای ما فقط کسب وکار است.

"یک عرب می خواهد ملکش را بفروشد و یک یهودی خریدار است؛ به همین سادگی، ما فقط به آنها کمک می کنیم."

ساکنان ساختمان، به احترام گروه کوچکی از یهودیان که تا سال ۱۹۳۸ آنجا زندگی می کرده اند، محله شان در بیت المقدس شرقی اشغالی را دهکده یمنایت (یمنیه) می نامند.

این منطقه، که اکثریت ساکنان آن فلسطینی هستند، بیشتر با عنوان سیلوان شناخته می شود.

اسرائیلی های ساکن این محل، حتی خانواده ها و بچه های کوچک، ملی گرایان مذهبی هستند.

آنها باور دارند که به اراده خداوند عمل می کنند و می خواهند "بیت یوناتان" نقطه تشکیل جامعه یهودی در سیلوان باشد.

به نظر آقای لوریا، اگر ساکنان فلسطینی از این مساله خوششان نمی آید، باید از آنجا بروند.

حمایت دولت

دولت اسرائیل تا کنون با صرف هزینه های بسیار، تلاش کرده تا بخش قدیمی و محصور بیت المقدس و سایر بخشهای این شهر و اطراف آن را که در جنگ ۱۹۶۷ به تصرف در آورده است، به مناطقی یهودی نشین تبدیل کند.

این پروژه بلافاصله پس از توقف جنگ در ۱۹۶۷ شروع شد و آترت کوهانیم نقش خود را در این در این نبرد ملی، حیاتی می داند.

من از آقای لوریا در مورد این نبرد خانه به خانه برای در اختیار گرفتن جایی که دیگر از نظر او بیت المقدس عربی نیست، پرسیدم و او گفت ما برای هر وجب این محل جنگیده ایم.

Image caption دانیل لوریا می گوید جهان باید با این واقعیت که بیت المقدس تقسیم شدنی نیست کنار بیاید

دولت اسرائیل به هر طریق ممکن به این پروژه کمک می کند.

ماشین هایی که بیرون "بیت یوناتان" ایستاده اند، ضد گلوله هستند و هزینه های شرکت خصوصی که حمل و نقل ساکنان و محافظت از ساختمان را به عهده دارد، توسط دولت پرداخت می‌شود.

وکلای دولت در دادگاه، این هزینه ها را با توضیح اینکه جان ساکنان در خطر است توجیه کردند.

دو سال پیش، به یهودیانی که در "بیت یوناتان" زندگی می کنند دستور داده شد تا این ساختمان را به دلیل ساخت غیر قانونی، ترک کنند و ساختمان پلمب شود؛ اما پلیس هیچگاه این دستور را اجرایی نکرد.

شهرک نشینان اسرائیلی که برای زندگی به مناطق فلسطینی نشین در بیت المقدس می روند، از نظر بسیاری از اسرائیلی های طرفدار صلح، عامل ایجاد مشکل و دامن زدن به تنشها شناخته می شوند.

اما آقای لوریا هنگامی که در یک لندرور ضد گلوله، از خیابان هایی که از نظر او قلمرو دشمن هستند، رد می شدیم با این نظر مخالفت کرد و اصرار داشت که بیشتر اسرائیلی ها مانند او فکر می کنند.

او گفت: "سیاست صلح در برابر زمین کارایی ندارد؛ جهان باید با این واقعیت که بیت المقدس تقسیم شدنی نیست کنار بیاید. بیت المقدس مرکز جهان یهودیت است. برای نسلها، یهودیان فقط می توانستند آرزو کنند که عید پسح بعدی را در بیت المقدس برگزار کنند. حالا این فرصت را پیدا کرده اند که در نزدیکی خانه خدا و کوه معبد زندگی کنند. این آرزوی هر یهودی است که نقشی در تحقق این خواسته داشته باشد و کنار خانه خدا، در مرکز بیت المقدس زندگی کند."

Image caption عبدالله ابوناب می گوید من از اینجا نمی روم، آنها یا باید به زور مرا بیرون بیاندازند یا تا هنگام مرگم صبر کنند

روایت فلسطینی در همان خیابان، پایین تر از "بیت یوناتان"، خانواده فلسطینی ابو ناب در پشت در آهنی کهنه ای زندگی می کنند.

خانواده ای شامل سه برادر، همسران و بچه هایشان که مجموعا ۴۵ نفر می شوند و این ملک را از سال ۱۹۴۸ اجاره کرده اند.

آترت کوهانیم به این ملک چشم دارد و معتقد است قبلا یک کنیسه در آن دایر بوده است.

عبدالله ابوناب، یکی از برادرها، می گوید که سال گذشته به آنها پیشنهاد شد تا با دریافت یک میلیون دلار این ملک را تخلیه کنند؛ اما آنها این پیشنهاد را نپذیرفتند.

آقای ابوناب می گوید: "به آنها گفتم حتی اگر برای هر سانتیمتر این خانه طلا هم بدهید، من از اینجا نمی روم. آنها یا باید به زور مرا بیرون بیاندازند یا تا هنگام مرگم صبر کنند. فقط لا مذهب ها خانه شان را می فروشند؛ اما آنها که ایمان دارند، سرزمین پدران فلسطینی مان را ترک نمی کنند. پول ارزشی ندارد که ما با آن تطمیع شویم."

این خانواده اخیرا یک اخطار تخیله دریافت کرده اند. واکنش فلسطینیهای مقیم سیلوان به این اخطار، همراه با خشم بوده، درگیریهایی با نیروهای امنیتی اسرائیل صورت گرفته و این منطقه هنوز نا آرام است.

اگرچه برخی از فلسطینی ها پول پیشنهادی آترت کوهانیم را قبول کرده اند، اما بسیاری از آنها از قبول این پیشنهاد سر باز زده اند. فلسطینی ها در طی سالیان فهمیده اند اگر سرزمینشان را ترک کنند، بسیار بعید است که اسرائیل به آنها اجازه ورود مجدد بدهد.

آقای لوریا معتقد است که پیروزی برای آنها نزدیک است؛ اما اگر اسرائیل حقوق فلسطینی ها را در شهر مقدس به رسمیت نشناسد، امکان برقراری صلح در بیت المقدس که هر دو طرف خود را مالک طبیعی آن می دانند، بسیار بعید خواهد بود.

مطالب مرتبط