رئیس زندان خمرهای سرخ محکوم شد

دوخ
Image caption از پانزده هزار زندانی تحت نظر دوخ تنها چهارده نفر زنده ماندند

دادگاهی بین المللی یکی از مقام های ارشد رژیم سابق خمرهای سرخ کامبوج را به 35 سال زندان محکوم کرد.

کینگ گوئک ایو، مشهور به دوخ که 67 سال دارد رئیس زندان خمرهای سرخ بود.

او اعتراف کرده که ناظر بر قتل 15 هزار نفری بوده که در زندان تول سلنگ محبوس بودند. این زندان محل نگهداری "دشمنان" خمرهای سرخ بود.

دوخ در جریان محاکمه خود طلب بخشش کرده بود.

این اولین حکم دادگاه تحت نظر سازمان ملل متحد علیه مقام های خمرهای سرخ است.

دادستانها از قضات تقاضای 40 سال زندان کرده بودند.

دوخ که پیراهنی آبی پوشیده بود افسرده بنظر می رسید.

چهار تن دیگر از مسئولین ارشد این رژیم نیز بازداشت شده و در انتظار محاکمه به سر می برند.

دولت انقلابی خمرهای سرخ، که دارای دیدگاه های ویژه مائوئیستی بود، از سال 1975 تا 1979 بر کامبوج حکومت کرد.

گفته می شود در دوران حکومت خمرها حدود دو میلیون نفر از مردم این کشور کشته شدند.

آنها شهرها را تخلیه کردند، اردوگاه های کار اجباری در مزارع برنج ایجاد کردند و کسانیکه دشمن انقلاب تشخیص می دادند را اعدام کردند.

بسیاری پیش بینی می کردند دوخ به جرم جنایت علیه بشریت و نیز جنایت جنگی در این دادگاه که در بیرون از پنوم پنه برگزار شد به حبس ابد محکوم شود.

او به سمت خود در زندان تول اسلنگ اعتراف کرد اما گفت که تنها فرامین مافوق خود را اجرا می کرده است.

دوخ در اولین جلسه محاکمه خود در نوامبر گذشته تقاضای تبرئه کرد که با شگفت زدگی بسیاری از ناظرین مواجه شد.

وی گفت: "من سعی می کردم که روزم را به شب برسانم و زنده بمانم و چنین شد. بله، می توانید بگویید که من بزدل هستم."

اما دادستانها گفتند که این معلم سابق ریاضی برای اعتراف گیری دستور به استفاده از شیوه های خشونت آمیز شکنجه نظیر کشیدن ناخن پا و شوک الکتریکی می داد.

گفته می شود کلیه اعدام ها به تایید او می رسید.

دوخ با دقتی بالا آرشیو کاملی از تصاویر، اعترافات و سایر مدارک مربوط به زندانیان تهیه کرده بود.

در یکی از نامه ها، دوخ در پاسخ به سوال نگهبانی درباره شش پسر و سه دختر متهم به خیانت می گوید: "تا نفر آخر را بکش."

خمرهای سرخ پس از سرنگونی به مدت دو دهه در شمال غربی کامبوج پنهان شدند و به مسیحیت گرویدند. دوخ بطور اتفاقی توسط یک روزنامه نگار بریتانیایی شناسایی و در سال 1999 دستگیر شد.

از پانزده هزار زندانی تول اسلنگ تنها چهارده نفر زنده ماندند، که سه نفر از آنها همچنان در قید حیات هستند.

مطالب مرتبط