ایران و چین؛ دوستان قدیمی و شرکای جدید

کاپیتان عبدالعزیز معارف
Image caption کاپیتان معارف می‌گوید که تحریم ها مانع تجارت او با ایران می‌شود

کاپیتان عبدالعزیز معارف، نقشه ای از طرح یک کشتی یدک کش سنگین را روی میز مقابل خود پهن می کند تا به من نشان دهد که شرکت او در زمینه طراحی آن چه کرده است.

نقشه ایران و چین در محل دفتر کارش دیده می شود.

او چهار سال برای تاسیس این شرکت کار کرده است و دوست دارد با نام "کاپیتان"، عنوانی که از روزهای دریانوردی اش باقی است، خطاب شود.

او با شرکت هایی در آفریقا، خاورمیانه و البته وطنش، ایران کار می کند، اما در هفته های گذشته بخشی از معاملات او متوقف شده است.

کاپیتان معارف می گوید که تقریبا همزمان با اعمال تحریم های تازه سازمان ملل متحد برای بازداشتن ایران از فعالیت های هسته ای اش، بانک های چینی دیگر اعتبارات اسنادی ایران را نمی پذیرند.

او شورای امنیت ملی سازمان ملل متحد را مسئول کسادی کار خود می داند.

کاپیتان می گوید: "تحریم های بین المللی باعث شد که امسال معاملات من متوقف شود و نتوانم هیچ چیز به ایران صادر کنم."

او می گوید: "ما حتی نمی توانیم کالاهای معمولی بخریم، چیزهای ضروری که مردم ما برای استفاده روزانه به آن احتیاج دارند."

محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور ایران ماه گذشته، چند روز بعد از تصویب دور تازه تحریم ها، از شانگهای دیدار کرد.

Image caption پروفسور ژو می گوید که چین خواهان حمایت ایران در نظام بین المللی است

انبوهی از جمعیت خبرنگاران و طرفدارانش در حالی که او از غرفه ایران در محل نمایشگاه اکسپو دیدن می کرد دورش را گرفته بودند.

اما هیچکدام از مقامات ارشد چین به دیدنش نیامدند.

کاپیتان معارف از اوضاع کاری شکایت دارد و معتقد است که "سیاست، راه اقتصاد را سد کرده است."

او معتقد است که ایران در دنبال کردن برنامه های هسته ای خود کاملا محق است، اما از اینکه این موضوع به تجارت وی ضرر رسانده ناراضی است.

ارتباط دوستانه

پروفسور ژو ویلی، کارشناس خاورمیانه از دانشگاه مطالعات بین المللی در شانگهای این نگرانی را موجه می داند.

او به این امر اشاره می کند که معاملات تاجران چینی و همتایان ایرانی آنها از طریق جاده ابریشم ریشه تاریخی دارد.

او می گوید: "مردم چین و ایران هیچگاه با هم مشکلی نداشتند."

به نظر او ارتباط کشورش با ایران با وجود بحران هسته ای تحت فشار قرار گرفته، اما تاکید می کند که این پیوند ناگسستنی است.

پوفسور ویلی معتقد است که چین برای بازگرداندن ایران به "نظام بین المللی" آنچه در توانش دارد انجام می دهد.

او می گوید: "ما آنها را مثل یک دوست در آغوش نگرفته ایم، اما ارتباط ما دوستانه است."

در نمایشگاه اکسپو در شانگهای که به دست شرکت های نفتی دولتی چین ساخته شده است، اهمیت تداوم این ارتباط به روشنی مشهود است.

این ساختمان عظیم مملو از دیدنی هایی است که به منظور یادآوری میزان اهمیت نفت به مردم چین طراحی شده اند.

مثلا یک فیلم سه بعدی به نمایش گذاشته شده است که نشان می دهد اگر ذخایر نفت تمام شود چه اتفاقی می افتد.

این فیلم نشان می هد که در صورت بروز این اتفاق دیگر پلاستیک وجود نخواهد داشت، دیگر رنگ یا حتی لباس تولید نخواهد شد.

تشنه نفت

تلاش برای پیدا کردن منابع غنی و با ثبات نفتی از دیرباز یکی از اولویت های دولت چین بوده است و ایران همواره یکی از مهمترین منابع برای آنها به شمار می رود.

ایران ۱۴ درصد از نفت خام مورد نیاز چین را تامین می کند.

در صورتی که جوامع بین المللی بخواهند تحریم های شدیدتر از این اعمال کنند و بهره برداری از این منبع نیز متوقف شود، چین متحمل ضررهای بزرگی می شود.

کیو ژیائوفنگ، تحلیل گر امور نفتی می گوید که بقیه جهان هم ممکن است در این صورت از نظر اقتصادی آسیب ببیند.

او می گوید: "اگر ایران تولید نفت خام را متوقف کند، بقیه دنیا برای تأمین تقاضای نفت دچار مشکل می شوند."

او اضافه می کند: " این برای همه بد است. نه تنها برای چین که وارد کننده نفت است بلکه برای آمریکا و سایر کشورهای وارد کننده نفت هم تاثیر بدی خواهد داشت."

مشکل این است که حتی اگر چین بتواند میزان واردات نفتی خود از ایران را در همین حد نگه دارد، باز هم عطش و نیازش به انرژی روز به روز بیشتر می شود.

بیش از نیمی از جمعیت چین تا اواسط این دهه شهر نشین خواهند شد.

این مسئله نیاز به انرژی را فوق العاده زیاد می کند و طبعا اهمیت منابع واردات انرژی همچون ایران را بیش از پیش برای چین بالا می برد.

مطالب مرتبط