انتخابات استرالیا: رقابت جهان اولی‌ها و جهان سومی‌ها

جولیا گیلارد، نخست وزیر فعلی استرالیا
Image caption حزب کارگر در استرالیا ( حزب جولیا گیلارد، نخست وزیر فعلی) به طور سنتی از مهاجران حمایت می‌کند

"دوباره لب‌ها می‌جنبند ولی پیام‌هایی که شنیده می‌شود متفاوت از گفته‌های قبلی‌ است". این عنوان مطلبی‌‌ است که یکی از ستون نویسان روزنامه پر تیراژ هرالد سان در توصیف انتخابات سراسری ۲۱ اوت استرالیا نوشته است.

در روزهای نزدیک به انتخابات سراسری استرالیا شاید بتوان گفت بیش از رهبران دو حزب، این رسانه‌ها هستند که لقب مهم‌ترین بازیگران صحنه سیاسی کشور را به خودشان اختصاص داده‌اند.

چالش بزرگ رهبران دو حزب رقیب یعنی جولیا گیلارد، نخست وزیر فعلی استرالیا از حزب کارگر، و تونی آبوت رهبر حزب لیبرال حزب مخالف در مجلس، پاسخگویی به رسانه‌هاست. هر لغزش کوچک می‌تواند به سقوط آرای این دو حزب منجر شود.

یکی از مهم‌ترین موضوعاتی که رسانه‌ها بر آن تمرکز کرده‌اند، نگاه احزاب به موضوع مهاجرت و پناهجویان در استرالیاست.

حزب کارگر در استرالیا به طور سنتی از مهاجران حمایت می‌کند و دست کم نسل اول مهاجران همواره در صف مقدم رأی دهندگان به حزب کارگر بوده‌اند. در مقابل حزب لیبرال اگر چه از مهاجرت به استرالیا استقبال می‌کند اما مهاجران را بر اساس مبدأ مهاجرت و پذیرش فرهنگ استرالیایی مورد توجه قرار می‌دهد.

نتیجه این دیدگاه ها به موضوع مهاجرت، تقسیم بندی مهاجران به جهان اولی‌ها و جهان سومی‌هاست. پذیرش بیشتر پناهجویان که عمدتأ جهان سومی هستند در دورانی که حزب کارگر دولت را اداره می‌کند از جمله بارزترین خط مشی‌های سیاسی استرالیاست. اما هر گاه حزب لیبرال و احزاب حامی آن اداره دولت را به دست گرفته‌اند انعطاف کمتر و حتی عدم پذیرش پناهجویان در صدر سیاست‌های آنها قرار گرفته است.

نکته‌ قابل توجه که می‌توان آن را به چرخش سیاسی در حزب کارگر که اکنون دولت را در دست دارد، قلمداد کرد کاهش پذیرش مهاجران جدید و عدم پذیرش پناهجویان افغان و سریلانکایی است.

این تغییر درست در زمانی رخ داده که جولیا گیلارد به عنوان اولین نخست وزیر زن استرالیا هدایت دولت را به عهده گرفته است. هفته گذشته جولیا گیلارد در یک سخنرانی عمومی در سیدنی گفت برای او قابل قبول نیست که مالیات دهندگان استرالیایی هزینه‌ خدماتی را برای پناهجویان بپردازند که خود برای به دست آوردن آن خدمات، سالیان طولانی در انتظار نشسته بود‌ه‌اند.

سخت شدن موضع حزب کارگر در مقابل پناهجویان و بخصوص پناهجویان افغان، حزب لیبرال و شرکای سیاسی آن را که همواره منتقد سیاست‌های انعطاف‌پذیر دولت‌های کارگری در مقابل پناهجویان بوده‌اند مجبور کرده تا تغییر جدید در سیاست حزب کارگر را منطبق با برنامه‌‌های خود ارزیابی کنند و آن را بپذیرند.

وزیر مهاجرت در دولت کارگری استرالیا اعلام کرده‌ است که اکنون با به پایان رسیدن درگیری میان ببرهای تامیل و دولت مرکزی سریلانکا این کشور مکان امن‌تری برای ساکنان آن است. علاوه بر این اقوام مختلف در افغانستان و بخصوص هزاره‌ها اکنون با شرایط بهتری در این کشور رو به رو هستند و پذیرش آن‌ها به عنوان پناهجو با منطق کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل هماهنگی ندارد.

با این همه هر دو حزب هنوز در مورد میزان پذیرش مهاجران متخصص اختلاف نظر عمیق دارند. حزب کارگر از تعداد نزدیک به ۱۸۲ هزار مهاجر سالیانه به استرالیا استقبال می‌کند در حالی که حزب لیبرال به ۱۱۰ هزار مهاجر متخصص در سال به عنوان رویه‌ای برای حفظ استانداردهای زندگی در استرالیا معتقد است.

انتقاد اصلی حزب لیبرال به دولت کارگری این است که علاوه بر مهاجرت، سالیانه چیزی حدود ۱۴ هزار ویزای بشردوستانه و تعداد بیشماری ویزای کار موقت و ویزای دانشجویی برای ورود به استرالیا صادر می‌شود و در نتیجه تعداد کسانی که هر ساله وارد این کشور می‌شوند به مرز ۳۰۰ هزار نفر می‌رسد.

بنا به گزارش اداره آمار استرالیا، با نرخ فعلی رشد جمعیت و پذیرش مهاجر، جمعیت این کشور تا سال ۲۰۵۰ به ۴۰ میلیون نفر خواهد رسید. اما شعار انتخاباتی جولیا گیلارد، نخست وزیر استرالیا، این است که گرچه به استرالیای پرجمعیت اعتقادی ندارد ولی مهاجرت ادامه خواهد یافت. در مقابل شعار تونی آبوت، رهبر حزب لیبرال، این است که رشد جمعیت استرالیا حتی از هند و چین هم بیشتر است و با ادامه برنامه‌های مهاجرتی همه در استرالیا در حال فقیر شدن هستند.

آیا استرالیا پس از این انتخابات به مهاجران و پناهجویان جدید خوش آمد خواهد گفت؟ این سؤالی ا‌ست که این روزها رسانه‌ها مدام از رهبران هر دو حزب می‌پرسند. پاسخ این سؤال می‌تواند نشان دهد در حوزه سیاسی استرالیا، این جهان اولی‌ها هستند که حزب‌شان را به پیروزی می‌رسانند یا جهان سومی‌ها.

مطالب مرتبط